Marcianus

Immo in diverticulo maris, sicut in diverticulo fluminis, si locum talem occuparim, ibique piscatus sim, maxime si animum privatim possidendi plurium annorum continuatione testatus fuerim, alterum eodem iure uti prohibebo; ut ex Marciano colligimus, non aliter quam in lacu qui mei dominii est. Quod verum quam diu durat occupatio, quemadmodum in litore antea diximus. Extra diverticulum idem non eri …

Et Ambrosius: ‘Inducis mare intra praedia tua ne desint belluae’. Hinc apparere potest quae mens Pauli fuerit, cum dicit, si maris proprium ius ad aliquem pertineat, uti possidetis interdictum ei competere. Esse quidem hoc interdictum ad privatas causas comparatum, non autem ad publicas, (in quibus etiam ea comprehenduntur quae iure gentium communi facere possumus) sed hic iam agi de iure fruendo …

For according to the authority of Marcianus whatever has been occupied and can be occupied is no longer subject to the law of nations as the sea is.

to have grown intimate with philosophy, and to have heard first Bacchius, then Tandasis and Marcianus;