Book 1

1. ἀρχόμενος σέο, Φοῖβε, παλαιγενέων κλέα φωτῶν

μνήσομαι, οἳ Πόντοιο κατὰ στόμα καὶ διὰ πέτρας

Κυανέας βασιλῆος ἐφημοσύνῃ Πελίαο

χρύσειον μετὰ κῶας ἐύζυγον ἤλασαν Ἀργώ.

τοίην γὰρ Πελίης φάτιν ἔκλυεν, ὥς μιν ὀπίσσω

μοῖρα μένει στυγερή, τοῦδʼ ἀνέρος, ὅντινʼ ἴδοιτο

δημόθεν οἰοπέδιλον, ὑπʼ ἐννεσίῃσι δαμῆναι.

δηρὸν δʼ οὐ μετέπειτα τεὴν κατὰ βάξιν Ἰήσων

χειμερίοιο ῥέεθρα κιὼν διὰ ποσσὶν Ἀναύρου

ἄλλο μὲν ἐξεσάωσεν ὑπʼ ἰλύος, ἄλλο δʼ ἔνερθεν

κάλλιπεν αὖθι πέδιλον ἐνισχόμενον προχοῇσιν.

ἵκετο δʼ ἐς Πελίην αὐτοσχεδὸν ἀντιβολήσων

εἰλαπίνης, ἣν πατρὶ Ποσειδάωνι καὶ ἄλλοις

ῥέζε θεοῖς, Ἥρης δὲ Πελασγίδος οὐκ ἀλέγιζεν.

αἶψα δὲ τόνγʼ ἐσιδὼν ἐφράσσατο, καί οἱ ἄεθλον

ἔντυε ναυτιλίης πολυκηδέος, ὄφρʼ ἐνὶ πόντῳ

ἠὲ καὶ ἀλλοδαποῖσι μετʼ ἀνδράσι νόστον ὀλέσσῃ.

νῆα μὲν οὖν οἱ πρόσθεν ἐπικλείουσιν ἀοιδοὶ

Ἄργον Ἀθηναίης καμέειν ὑποθημοσύνῃσιν.

νῦν δʼ ἂν ἐγὼ γενεήν τε καὶ οὔνομα μυθησαίμην

ἡρώων, δολιχῆς τε πόρους ἁλός, ὅσσα τʼ ἔρεξαν

πλαζόμενοι· Μοῦσαι δʼ ὑποφήτορες εἶεν ἀοιδῆς.

πρῶτά νυν Ὀρφῆος μνησώμεθα, τόν ῥά ποτʼ αὐτὴ

Καλλιόπη Θρήικι φατίζεται εὐνηθεῖσα

Οἰάγρῳ σκοπιῆς Πιμπληίδος ἄγχι τεκέσθαι

αὐτὰρ τόνγʼ ἐνέπουσιν ἀτειρέας οὔρεσι πέτρας

θέλξαι ἀοιδάων ἐνοπῇ ποταμῶν τε ῥέεθρα.

φηγοὶ δʼ ἀγριάδες, κείνης ἔτι σήματα μολπῆς,

ἀκτῆς Θρηικίης Ζώνης ἔπι τηλεθόωσαι

ἑξείης στιχόωσιν ἐπήτριμοι, ἃς ὅγʼ ἐπιπρὸ

θελγομένας φόρμιγγι κατήγαγε Πιερίηθεν.

Ὀρφέα μὲν δὴ τοῖον ἑῶν ἐπαρωγὸν ἀέθλων

Αἰσονίδης Χείρωνος ἐφημοσύνῃσι πιθήσας

δέξατο, Πιερίῃ Βιστωνίδι κοιρανέοντα.

ἤλυθε δʼ Ἀστερίων αὐτοσχεδόν, ὅν ῥα Κομήτης

γείνατο δινήεντος ἐφʼ ὕδασιν Ἀπιδανοῖο,

Πειρεσιὰς ὄρεος Φυλληίου ἀγχόθι ναίων,

ἔνθα μὲν Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δῖος Ἐνιπεὺς

ἄμφω συμφορέονται, ἀπόπροθεν εἰς ἓν ἰόντες.

Λάρισαν δʼ ἐπὶ τοῖσι λιπὼν Πολύφημος ἵκανεν

Εἰλατίδης, ὃς πρὶν μὲν ἐρισθενέων Λαπιθάων,

ὁππότε Κενταύροις Λαπίθαι ἐπὶ θωρήσσοντο,

ὁπλότερος πολέμιζε· τότʼ αὖ βαρύθεσκέ οἱ ἤδη

γυῖα, μένεν δʼ ἔτι θυμὸς ἀρήιος, ὡς τὸ πάρος περ.

οὐδὲ μὲν Ἴφικλος Φυλάκῃ ἔνι δηρὸν ἔλειπτο,

μήτρως Αἰσονίδαο· κασιγνήτην γὰρ ὄπυιεν

Αἴσων Ἀλκιμέδην Φυλακηίδα· τῆς μιν ἀνώγει

πηοσύνη καὶ κῆδος ἐνικρινθῆναι ὁμίλῳ.

οὐδὲ Φεραῖς Ἄδμητος ἐυρρήνεσσιν ἀνάσσων

μίμνεν ὑπὸ σκοπιὴν ὄρεος Χαλκωδονίοιο.

οὐδʼ Ἀλόπῃ μίμνον πολυλήιοι Ἑρμείαο

υἱέες εὖ δεδαῶτε δόλους, Ἔρυτος καὶ Ἐχίων,

τοῖσι δʼ ἐπὶ τρίτατος γνωτὸς κίε νισσομένοισιν

Αἰθαλίδης· καὶ τὸν μὲν ἐπʼ Ἀμφρυσσοῖο ῥοῇσιν

Μυρμιδόνος κούρη Φθιὰς τέκεν Εὐπολέμεια·

τὼ δʼ αὖτʼ ἐκγεγάτην Μενετηίδος Ἀντιανείρης.

ἤλυθε δʼ ἀφνειὴν προλιπὼν Γυρτῶνα Κόρωνος

Καινεΐδης, ἐσθλὸς μέν, ἑοῦ δʼ οὐ πατρὸς ἀμείνων.

Καινέα γὰρ ζῶόν περ ἔτι κλείουσιν ἀοιδοὶ

Κενταύροισιν ὀλέσθαι, ὅτε σφέας οἶος ἀπʼ ἄλλων

ἤλασʼ ἀριστήων· οἱ δʼ ἔμπαλιν ὁρμηθέντες

οὔτε μιν ἐγκλῖναι προτέρω σθένον, οὔτε δαΐξαι·

ἀλλʼ ἄρρηκτος ἄκαμπτος ἐδύσετο νειόθι γαίης,

θεινόμενος στιβαρῇσι καταΐγδην ἐλάτῃσιν.

ἤλυθε δʼ αὖ Μόψος Τιταρήσιος, ὃν περὶ πάντων

Λητοΐδης ἐδίδαξε θεοπροπίας οἰωνῶν·

ἠδὲ καὶ Εὐρυδάμας Κτιμένου πάις· ἄγχι δὲ λίμνης

Ξυνιάδος Κτιμένην Δολοπηίδα ναιετάασκεν.

καὶ μὴν Ἄκτωρ υἷα Μενοίτιον ἐξ Ὀπόεντος

ὦρσεν, ἀριστήεσσι σὺν ἀνδράσιν ὄφρα νέοιτο.

εἵπετο δʼ Εὐρυτίων τε καὶ ἀλκήεις Ἐρυβώτης,

υἷες ὁ μὲν Τελέοντος, ὁ δʼ Ἴρου Ἀκτορίδαο·

ἤτοι ὁ μὲν Τελέοντος ἐυκλειὴς Ἐρυβώτης,

Ἴρου δʼ Εὐρυτίων. σὺν καὶ τρίτος ἦεν Ὀιλεύς,

ἔξοχος ἠνορέην καὶ ἐπαΐξαι μετόπισθεν

εὖ δεδαὼς δῄοισιν, ὅτε κλίνωσι φάλαγγας.

αὐτὰρ ἀπʼ Εὐβοίης Κάνθος κίε, τόν ῥα Κάνηθος

πέμπεν Ἀβαντιάδης λελιημένον· οὐ μὲν ἔμελλεν

νοστήσειν Κήρινθον ὑπότροπος. αισα γὰρ ἦεν

αὐτὸν ὁμῶς Μόψον τε δαήμονα μαντοσυνάων

πλαγχθέντας Λιβύης ἐνὶ πείρασι δῃωθῆναι,

ὡς οὐκ ἀνθρώποισι κακὸν μήκιστον ἐπαυρεῖν,

ὁππότε κἀκείνους Λιβύῃ ἔνι ταρχύσαντο,

τόσσον ἑκὰς Κόλχων, ὅσσον τέ περ ἠελίοιο

μεσσηγὺς δύσιές τε καὶ ἀντολαὶ εἰσορόωνται.

τῷ δʼ ἄρʼ ἐπὶ Κλυτίος τε καὶ Ἴφιτος ἠγερέθοντο,

Οἰχαλίης ἐπίουροι, ἀπηνέος Εὐρύτου υἷες,

Εὐρύτου, ᾧ πόρε τόξον Ἑκηβόλος· οὐδʼ ἀπόνητο

δωτίνης· αὐτῷ γὰρ ἑκὼν ἐρίδηνε δοτῆρι.

τοῖσι δʼ ἐπʼ Αἰακίδαι μετεκίαθον· οὐ μὲν ἅμʼ ἄμφω,

οὐδʼ ὁμόθεν· νόσφιν γὰρ ἀλευάμενοι κατένασθεν

Αἰγίνης, ὅτε Φῶκον ἀδελφεὸν ἐξενάριξαν

ἀφραδίῃ. Τελαμὼν μὲν ἐν Ἀτθίδι νάσσατο νήσῳ·

Πηλεὺς δὲ Φθίῃ ἐνὶ δώματα ναῖε λιασθείς.

τοῖς δʼ ἐπὶ Κεκροπίηθεν ἀρήιος ἤλυθε Βούτης,

παῖς ἀγαθοῦ Τελέοντος, ἐυμμελίης τε Φάληρος.

Ἄλκων μιν προέηκε πατὴρ ἑός· οὐ μὲν ἔτʼ ἄλλους

γήραος υἷας ἔχεν βιότοιό τε κηδεμονῆας.

ἀλλά ἑ τηλύγετόν περ ὁμῶς καὶ μοῦνον ἐόντα

πέμπεν, ἵνα θρασέεσσι μεταπρέποι ἡρώεσσιν.

Θησέα δʼ, ὃς περὶ πάντας Ἐρεχθεΐδας ἐκέκαστο,

Ταιναρίην ἀίδηλος ὑπὸ χθόνα δεσμὸς ἔρυκεν,

Πειρίθῳ ἑσπόμενον κοινὴν ὁδόν· ἦ τέ κεν ἄμφω

ῥηίτερον καμάτοιο τέλος πάντεσσιν ἔθεντο.

Τῖφυς δʼ Ἁγνιάδης Σιφαέα κάλλιπε δῆμον

Θεσπιέων, ἐσθλὸς μὲν ὀρινόμενον προδαῆναι

κῦμʼ ἁλὸς εὐρείης, ἐσθλὸς δʼ ἀνέμοιο θυέλλας

καὶ πλόον ἠελίῳ τε καὶ ἀστέρι τεκμήρασθαι.

αὐτή μιν Τριτωνὶς ἀριστήων ἐς ὅμιλον

ὦρσεν Ἀθηναίη, μετὰ δʼ ἤλυθεν ἐλδομένοισιν.

αὐτὴ γὰρ καὶ νῆα θοὴν κάμε· σὺν δέ οἱ Ἄργος

τεῦξεν Ἀρεστορίδης κείνης ὑποθημοσύνῃσιν.

τῶ καὶ πασάων προφερεστάτη ἔπλετο νηῶν,

ὅσσαι ὑπʼ εἰρεσίῃσιν ἐπειρήσαντο θαλάσσης.

Φλίας δʼ αὖτʼ ἐπὶ τοῖσιν Ἀραιθυρέηθεν ἵκανεν,

ἔνθʼ ἀφνειὸς ἔναιε Διωνύσοιο ἕκητι,

πατρὸς ἑοῦ, πηγῇσιν ἐφέστιος Ἀσωποῖο.

Ἀργόθεν αὖ Ταλαὸς καὶ Ἀρήιος, υἷε Βίαντος,

ἤλυθον ἴφθιμός τε Λεώδοκος, οὓς τέκε Πηρὼ

Νηληίς· τῆς δʼ ἀμφὶ δύην ἐμόγησε βαρεῖαν

Αἰολίδης σταθμοῖσιν ἐν Ἰφίκλοιο Μελάμπους.

οὐδὲ μὲν οὐδὲ βίην κρατερόφρονος Ἡρακλῆος

πευθόμεθʼ Αἰσονίδαο λιλαιομένου ἀθερίξαι.

ἀλλʼ ἐπεὶ ἄιε βάξιν ἀγειρομένων ἡρώων,

νεῖον ἀπʼ Ἀρκαδίης Λυρκήιον Ἄργος ἀμείψας

τὴν ὁδόν, ᾗ ζωὸν φέρε κάπριον, ὅς ῥʼ ἐνὶ βήσσῃς

φέρβετο Λαμπείης, Ἐρυμάνθιον ἂμ μέγα τῖφος,

τὸν μὲν ἐνὶ πρώτῃσι Μυκηναίων ἀγορῇσιν

δεσμοῖς ἰλλόμενον μεγάλων ἀπεθήκατο νώτων·

αὐτὸς δʼ ᾗ ἰότητι παρὲκ νόον Εὐρυσθῆος

ὡρμήθη· σὺν καί οἱ Ὕλας κίεν, ἐσθλὸς ὀπάων,

πρωθήβης, ἰῶν τε φορεὺς φύλακός τε βιοῖο.

τῷ δʼ ἐπὶ δὴ θείοιο κίεν Δαναοῖο γενέθλη,

Ναύπλιος. ἦ γὰρ ἔην Κλυτονήου Ναυβολίδαο·

Ναύβολος αὖ Λέρνου· Λέρνον γε μὲν ἴδμεν ἐόντα

Προίτου Ναυπλιάδαο· Ποσειδάωνι δὲ κούρη.

πρίν ποτʼ Ἀμυμώνη Δαναῒς τέκεν εὐνηθεῖσα

Ναύπλιον, ὃς περὶ πάντας ἐκαίνυτο ναυτιλίῃσιν.

Ἴδμων δʼ ὑστάτιος μετεκίαθεν, ὅσσοι ἔναιον

Ἄργος, ἐπεὶ δεδαὼς τὸν ἑὸν μόρον οἰωνοῖσιν

ἤιε, μή οἱ δῆμος ἐυκλείης ἀγάσαιτο.

οὐ μὲν ὅγʼ ἦεν Ἄβαντος ἐτήτυμον, ἀλλά μιν αὐτὸς

γείνατο κυδαλίμοις ἐναρίθμιον Αἰολίδῃσιν

Λητοΐδης· αὐτὸς δὲ θεοπροπίας ἐδίδαξεν

οἰωνούς τʼ ἀλέγειν ἠδʼ ἔμπυρα σήματʼ ἰδέσθαι.

καὶ μὴν Αἰτωλὶς κρατερὸν Πολυδεύκεα Λήδη

Κάστορά τʼ ὠκυπόδων ὦρσεν δεδαημένον ἵππων

Σπάρτηθεν· τοὺς δʼ ἥγε δόμοις ἔνι Τυνδαρέοιο

τηλυγέτους ὠδῖνι μιῇ τέκεν· οὐδʼ ἀπίθησεν

νισσομένοις· Ζηνὸς γὰρ ἐπάξια μήδετο λέκτρων.

οἵ τʼ Ἀφαρητιάδαι Λυγκεὺς καὶ ὑπέρβιος Ἴδας

Ἀρήνηθεν ἔβαν, μεγάλῃ περιθαρσέες ἀλκῇ

ἀμφότεροι· Λυγκεὺς δὲ καὶ ὀξυτάτοις ἐκέκαστο

ὄμμασιν, εἰ ἐτεόν γε πέλει κλέος, ἀνέρα κεῖνον

ῥηιδίως καὶ νέρθε κατὰ χθονὸς αὐγάζεσθαι.

σὺν δὲ Περικλύμενος Νηλήιος ὦρτο νέεσθαι,

πρεσβύτατος παίδων, ὅσσοι Πύλῳ ἐξεγένοντο

Νηλῆος θείοιο· Ποσειδάων δέ οἱ ἀλκὴν

δῶκεν ἀπειρεσίην ἠδʼ ὅττι κεν ἀρήσαιτο

μαρνάμενος, τὸ πέλεσθαι ἐνὶ ξυνοχῇ πολέμοιο.

καὶ μὴν Ἀμφιδάμας Κηφεύς τʼ ἴσαν Ἀρκαδίηθεν,

οἳ Τεγέην καὶ κλῆρον Ἀφειδάντειον ἔναιον,

υἷε δύω Ἀλεοῦ· τρίτατός γε μὲν ἕσπετʼ ἰοῦσιν

Ἀγκαῖος, τὸν μέν ῥα πατὴρ Λυκόοργος ἔπεμπεν,

τῶν ἄμφω γνωτὸς προγενέστερος. ἀλλʼ ὁ μὲν ἤδη

γηράσκοντʼ Ἀλεὸν λίπετʼ ἂμ πόλιν ὄφρα κομίζοι,

παῖδα δʼ ἑὸν σφετέροισι κασιγνήτοισιν ὄπασσεν.

βῆ δʼ ὅγε Μαιναλίης ἄρκτου δέρος, ἀμφίτομόν τε

δεξιτερῇ πάλλων πέλεκυν μέγαν. ἔντεα γάρ οἱ

πατροπάτωρ Ἀλεὸς μυχάτῃ ἐνέκρυψε καλιῇ,

αἴ κέν πως ἔτι καὶ τὸν ἐρητύσειε νέεσθαι.

βῆ δὲ καὶ Αὐγείης, ὃν δὴ φάτις Ἠελίοιο

ἔμμεναι· Ἠλείοισι δʼ ὅγʼ ἀνδράσιν ἐμβασίλευεν,

ὄλβῳ κυδιόων· μέγα δʼ ἵετο Κολχίδα γαῖαν

αὐτόν τʼ Αἰήτην ἰδέειν σημάντορα Κόλχων.

Ἀστέριος δὲ καὶ Ἀμφίων Ὑπερασίου υἷες

Πελλήνης ἀφίκανον Ἀχαιίδος, ἥν ποτε Πέλλης

πατροπάτωρ ἐπόλισσεν ἐπʼ ὀφρύσιν Αἰγιαλοῖο.

Ταίναρον αὖτʼ ἐπὶ τοῖσι λιπὼν Εὔφημος ἵκανεν,

τόν ῥα Ποσειδάωνι ποδωκηέστατον ἄλλων

Εὐρώπη Υιτυοῖο μεγασθενέος τέκε κούρη.

κεῖνος ἀνὴρ καὶ πόντου ἐπὶ γλαυκοῖο θέεσκεν

οἴδματος, οὐδὲ θοοὺς βάπτεν πόδας, ἀλλʼ ὅσον ἄκροις

ἴχνεσι τεγγόμενος διερῇ πεφόρητο κελεύθῳ.

καὶ δʼ ἄλλω δύο παῖδε Ποσειδάωνος ἵκοντο·

ἤτοι ὁ μὲν πτολίεθρον ἀγαυοῦ Μιλήτοιο

νοσφισθεὶς Ἐργῖνος, ὁ δʼ Ἰμβρασίης ἕδος Ἥρης,

παρθενίην, Ἀγκαῖος ὑπέρβιος· ἴστορε δʼ ἄμφω

ἠμὲν ναυτιλίης ἠδʼ ἄρεος εὐχετόωντο.

Οἰνεΐδης δʼ ἐπὶ τοῖσιν ἀφορμηθεὶς Καλυδῶνος

ἀλκήεις Μελέαγρος ἀνήλυθε, Λαοκόων τε,

Λαοκόων Οἰνῆος ἀδελφεός, οὐ μὲν ἰῆς γε

μητέρος· ἀλλά ἑ θῆσσα γυνὴ τέκε· τὸν μὲν ἄρʼ Οἰνεὺς

ἤδη γηραλέον κοσμήτορα παιδὸς ἴαλλεν·

ὧδʼ ἔτι κουρίζων περιθαρσέα δῦνεν ὅμιλον

ἡρώων. τοῦ δʼ οὔτινʼ ὑπέρτερον ἄλλον ὀίω,

νόσφιν γʼ Ἡρακλῆος, ἐπελθέμεν, εἴ κʼ ἔτι μοῦνον

αὖθι μένων λυκάβαντα μετετράφη Αἰτωλοῖσιν.

καὶ μήν οἱ μήτρως αὐτὴν ὁδόν, εὖ μὲν ἄκοντι,

εὖ δὲ καὶ ἐν σταδίῃ δεδαημένος ἀντιφέρεσθαι,

Θεστιάδης Ἴφικλος ἐφωμάρτησε κιόντι.

σὺν δὲ Παλαιμόνιος Λέρνου πάις Ὠλενίοιο,

Λέρνου ἐπίκλησιν, γενεήν γε μὲν Ἡφαίστοιο·

τούνεκʼ ἔην πόδα σιφλός· ἀτὰρ δέμας οὔ κέ τις ἔτλη

ἠνορέην τʼ ὀνόσασθαι, ὃ καὶ μεταρίθμιος ἦεν

πᾶσιν ἀριστήεσσιν, Ἰήσονι κῦδος ἀέξων.

ἐκ δʼ ἄρα Φωκήων κίεν Ἴφιτος Ὀρνυτίδαο

Ναυβόλου ἐκγεγαώς· ξεῖνος δέ οἱ ἔσκε πάροιθεν,

ἦμος ἔβη Πυθώδε θεοπροπίας ἐρεείνων

ναυτιλίης· τόθι γάρ μιν ἑοῖς ὑπέδεκτο δόμοισιν.

Ζήτης αὖ Κάλαΐς τε Βορήιοι υἷες ἵκοντο,

οὕς ποτʼ Ἐρεχθηὶς Βορέῃ τέκεν Ὠρείθυια

ἐσχατιῇ Θρῄκης δυσχειμέρου· ἔνθʼ ἄρα τήνγε

Θρηίκιος Βορέης ἀνερέψατο Κεκροπίηθεν

Ἰλισσοῦ προπάροιθε χορῷ ἔνι δινεύουσαν.

καί μιν ἄγων ἕκαθεν, Σαρπηδονίην ὅθι πέτρην

κλείουσιν, ποταμοῖο παρὰ ῥόον Ἐργίνοιο,

λυγαίοις ἐδάμασσε περὶ νεφέεσσι καλύψας.

τὼ μὲν ἐπʼ ἀκροτάτοισι ποδῶν ἑκάτερθεν ἐρεμνὰς

σεῖον ἀειρομένω πτέρυγας, μέγα θάμβος ἰδέσθαι,

χρυσείαις φολίδεσσι διαυγέας· ἀμφὶ δὲ νώτοις

κράατος ἐξ ὑπάτοιο καὶ αὐχένος ἔνθα καὶ ἔνθα

κυάνεαι δονέοντο μετὰ πνοιῇσιν ἔθειραι.

οὐδὲ μὲν οὐδʼ αὐτοῖο πάις μενέαινεν Ἄκαστος

ἰφθίμου Πελίαο δόμοις ἔνι πατρὸς ἑῆος

μιμνάζειν, Ἄργος τε θεᾶς ὑποεργὸς Ἀθήνης·

ἀλλʼ ἄρα καὶ τὼ μέλλον ἐνικρινθῆναι ὁμίλῳ.

τόσσοι ἄρʼ Αἰσονίδῃ συμμήστορες ἠγερέθοντο.

τοὺς μὲν ἀριστῆας Μινύας περιναιετάοντες

κίκλησκον μάλα πάντας, ἐπεὶ Μινύαο θυγατρῶν

οἱ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἀφʼ αἵματος εὐχετόωντο

ἔμμεναι· ὧς δὲ καὶ αὐτὸν Ἰήσονα γείνατο μήτηρ

Ἀλκιμέδη, Κλυμένης Μινυηίδος ἐκγεγαυῖα.

αὐτὰρ ἐπεὶ δμώεσσιν ἐπαρτέα πάντʼ ἐτέτυκτο,

ὅσσα περ ἐντύνονται ἐπαρτέες ἔνδοθι νῆες,

εὖτʼ ἂν ἄγῃ χρέος ἄνδρας ὑπεὶρ ἅλα ναυτίλλεσθαι,

δὴ τότʼ ἴσαν μετὰ νῆα διʼ ἄστεος, ἔνθα περ ἀκταὶ

κλείονται Παγασαὶ Μαγνήτιδες· ἀμφὶ δὲ λαῶν

πληθὺς σπερχομένων ἄμυδις θέεν· οἱ δὲ φαεινοὶ

ἀστέρες ὣς νεφέεσσι μετέπρεπον· ὧδε δʼ ἕκαστος

ἔννεπεν εἰσορόων σὺν τεύχεσιν ἀίσσοντας·

Ζεῦ ἄνα, τίς Πελίαο νόος; πόθι τόσσον ὅμιλον

ἡρώων γαίης Παναχαιίδος ἔκτοθι βάλλει;

αὐτῆμάρ κε δόμους ὀλοῷ πυρὶ δῃώσειαν

Αἰήτεω, ὅτε μή σφιν ἑκὼν δέρος ἐγγυαλίξῃ.

ἀλλʼ οὐ φυκτὰ κέλευθα, πόνος δʼ ἄπρηκτος ἰοῦσιν.

ὧς φάσαν ἔνθα καὶ ἔνθα κατὰ πτόλιν· αἱ δὲ γυναῖκες

πολλὰ μάλʼ ἀθανάτοισιν ἐς αἰθέρα χεῖρας ἄειρον,

εὐχόμεναι νόστοιο τέλος θυμηδὲς ὀπάσσαι.

ἄλλη δʼ εἰς ἑτέρην ὀλοφύρετο δακρυχέουσα·

δειλὴ Ἀλκιμέδη, καὶ σοὶ κακὸν ὀφέ περ ἔμπης

ἤλυθεν, οὐδʼ ἐτέλεσσας ἐπʼ ἀγλαΐῃ βιότοιο.

Αἴσων αὖ μέγα δή τι δυσάμμορος. ἦ τέ οἱ ἦεν

βέλτερον, εἰ τὸ πάροιθεν ἐνὶ κτερέεσσιν ἐλυσθεὶς

νειόθι γαίης κεῖτο, κακῶν ἔτι νῆις ἀέθλων.

ὡς ὄφελεν καὶ Φρίξον, ὅτʼ ὤλετο παρθένος Ἕλλη,

κῦμα μέλαν κριῷ ἅμʼ ἐπικλύσαι· ἀλλὰ καὶ αὐδὴν

ἀνδρομέην προέηκε κακὸν τέρας, ὥς κεν ἀνίας

Ἀλκιμέδῃ μετόπισθε καὶ ἄλγεα μυρία θείη.

αἱ μὲν ἄρʼ ὧς ἀγόρευον ἐπὶ προμολῇσι κιόντων.

ἤδη δὲ δμῶές τε πολεῖς δμωαί τʼ ἀγέροντο·

μήτηρ δʼ ἀμφʼ αὐτὸν βεβολημένη. ὀξὺ δʼ ἑκάστην

δῦνεν ἄχος· σὺν δέ σφι πατὴρ ὀλοῷ ὑπὸ γήραι

ἐντυπὰς ἐν λεχέεσσι καλυψάμενος γοάασκεν.

αὐτὰρ ὁ τῶν μὲν ἔπειτα κατεπρήυνεν ἀνίας

θαρσύνων, δμώεσσι δʼ ἀρήια τεύχεʼ ἀείρειν

πέφραδεν· οἱ δέ τε σῖγα κατηφέες ἠείροντο.

μήτηρ δʼ ὡς τὰ πρῶτʼ ἐπεχεύατο πήχεε παιδί,

ὧς ἔχετο κλαίουσʼ ἀδινώτερον, ἠύτε κούρη

οἰόθεν ἀσπασίως πολιὴν τροφὸν ἀμφιπεσοῦσα

μύρεται, ᾗ οὐκ εἰσὶν ἔτʼ ἄλλοι κηδεμονῆες,

ἀλλʼ ὑπὸ μητρυιῇ βίοτον βαρὺν ἡγηλάζει·

καί ἑ νέον πολέεσσιν ὀνείδεσιν ἐστυφέλιξεν,

τῇ δέ τʼ ὀδυρομένῃ δέδεται κέαρ ἔνδοθεν ἄτῃ,

οὐδʼ ἔχει ἐκφλύξαι τόσσον γόον, ὅσσον ὀρεχθεῖ·

ὧς ἀδινὸν κλαίεσκεν ἑὸν παῖδʼ ἀγκὰς ἔχουσα

Ἀλκιμέδη, καὶ τοῖον ἔπος φάτο κηδοσύνῃσιν·

αἴθʼ ὄφελον κεῖνʼ ἦμαρ, ὅτʼ ἐξειπόντος ἄκουσα

δειλὴ ἐγὼ Πελίαο κακὴν βασιλῆος ἐφετμήν,

αὐτίκʼ ἀπὸ ψυχὴν μεθέμεν, κηδέων τε λαθέσθαι,

ὄφρʼ αὐτός με τεῇσι φίλαις ταρχύσαο χερσίν,

τέκνον ἐμόν· τὸ γὰρ οἶον ἔην ἔτι λοιπὸν ἐέλδωρ

ἐκ σέθεν, ἄλλα δὲ πάντα πάλαι θρεπτήρια πέσσω.

νῦν γε μὲν ἡ τὸ πάροιθεν Ἀχαιιάδεσσιν ἀγητὴ

δμωὶς ὅπως κενεοῖσι λελείψομαι ἐν μεγάροισιν,

σεῖο πόθῳ μινύθουσα δυσάμμορος, ᾧ ἔπι πολλὴν

ἀγλαΐην καὶ κῦδος ἔχον πάρος, ᾧ ἔπι μούνῳ

μίτρην πρῶτον ἔλυσα καὶ ὕστατον. ἔξοχα γάρ μοι

Εἰλείθυια θεὰ πολέος ἐμέγηρε τόκοιο.

ᾤ μοι ἐμῆς ἄτης· τὸ μὲν οὐδʼ ὅσον, οὐδʼ ἐν ὀνείρῳ

ὠισάμην, εἰ Φρίξος ἐμοὶ κακὸν ἔσσετʼ ἀλύξας.

ὧς ἥγε στενάχουσα κινύρετο· ταὶ δὲ γυναῖκες

ἀμφίπολοι γοάασκον ἐπισταδόν· αὐτὰρ ὁ τήνγε

μειλιχίοις ἐπέεσσι παρηγορέων προσέειπεν·

μή μοι λευγαλέας ἐνιβάλλεο, μῆτερ, ἀνίας

ὧδε λίην, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐρητύσεις κακότητος

δάκρυσιν, ἀλλʼ ἔτι κεν καὶ ἐπʼ ἄλγεσιν ἄλγος ἄροιο.

πήματα γάρ τʼ ἀίδηλα θεοὶ θνητοῖσι ϝέμουσιν,

τῶν μοῖραν κατὰ θυμὸν ἀνιάζουσά περ ἔμπης

τλῆθι φέρειν· θάρσει δὲ συνημοσύνῃσιν Ἀθήνης,

ἠδὲ θεοπροπίοισιν, ἐπεὶ μάλα δεξιὰ Φοῖβος

ἔχρη, ἀτὰρ μετέπειτά γʼ ἀριστήων ἐπαρωγῇ.

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖθι μετʼ ἀμφιπόλοισιν ἕκηλος

μίμνε δόμοις, μηδʼ ὄρνις ἀεικελίη πέλε νηί·

κεῖσε δʼ ὁμαρτήσουσιν ἔται δμῶές τε κιόντι.

ἦ, καὶ ὁ μὲν προτέρωσε δόμων ἐξῶρτο νέεσθαι.

οἷος δʼ ἐκ νηοῖο θυώδεος εἶσιν Ἀπόλλων

δῆλον ἀνʼ ἠγαθέην, ἠὲ Κλάρον, ἢ ὅγε Πυθώ,

ἢ Αυκίην εὐρεῖαν, ἐπὶ Ξάνθοιο ῥοῇσιν,

τοῖος ἀνὰ πληθὺν δήμου κίεν· ὦρτο δʼ ἀυτὴ

κεκλομένων ἄμυδις. τῷ δὲ ξύμβλητο γεραιὴ

Ἰφιὰς Ἀρτέμιδος πολιηόχου ἀρήτειρα,

καί μιν δεξιτερῆς χειρὸς κύσεν, οὐδέ τι φάσθαι

ἔμπης ἱεμένη δύνατο, προθέοντος ὁμίλου·

ἀλλʼ ἡ μὲν λίπετʼ αὖθι παρακλιδόν, οἷα γεραιὴ

ὁπλοτέρων, ὁ δὲ πολλὸν ἀποπλαγχθεὶς ἐλιάσθη.

αὐτὰρ ἐπεί ῥα πόληος ἐυδμήτους λίπʼ ἀγυιάς,

ἀκτὴν δʼ ἵκανεν Παγασηίδα, τῇ μιν ἑταῖροι

δειδέχατʼ, Ἀργῴῃ ἄμυδις παρὰ νηὶ μένοντες.

στῆ δʼ ἄρʼ ἐπὶ προμολῇς· οἱ δʼ ἀντίοι ἠγερέθοντο.

ἐς δʼ ἐνόησαν Ἄκαστον ὁμῶς Ἄργον τε πόληος

νόσφι καταβλώσκοντας, ἐθάμβησαν δʼ ἐσιδόντες

πασσυδίῃ Πελίαο παρὲκ νόον ἰθύοντας.

δέρμα δʼ ὁ μὲν ταύροιο ποδηνεκὲς ἀμφέχετʼ ὤμους

Ἄργος Ἀρεστορίδης λάχνῃ μέλαν· αὐτὰρ ὁ καλὴν

δίπλακα, τήν οἱ ὄπασσε κασιγνήτη Πελόπεια.

ἀλλʼ ἔμπης τὼ μέν τε διεξερέεσθαι ἕκαστα

ἔσχετο· τοὺς δʼ ἀγορήνδε συνεδριάασθαι ἄνωγεν.

αὐτοῦ δʼ ἰλλομένοις ἐπὶ λαίφεσιν, ἠδὲ καὶ ἱστῷ

κεκλιμένῳ μάλα πάντες ἐπισχερὼ ἑδριόωντο.

τοῖσιν δʼ Αἴσονος υἱὸς ἐυφρονέων μετέειπεν·

ἄλλα μὲν ὅσσα τε νηὶ ἐφοπλίσσασθαι ἔοικεν

—πάντα γὰρ εὖ κατὰ κόσμον—ἐπαρτέα κεῖται ἰοῦσιν.

τῶ οὐκ ἂν δηναιὸν ἐχοίμεθα τοῖο ἕκητι

ναυτιλίης, ὅτε μοῦνον ἐπιπνεύσουσιν ἀῆται.

ἀλλά, φίλοι,—ξυνὸς γὰρ ἐς Ἑλλάδα νόστος ὀπίσσω,

ξυναὶ δʼ ἄμμι πέλονται ἐς Αἰήταο κέλευθοι—

τούνεκα νῦν τὸν ἄριστον ἀφειδήσαντες ἕλεσθε

ὄρχαμον ἡμείων, ᾧ κεν τὰ ἕκαστα μέλοιτο,

νείκεα συνθεσίας τε μετὰ ξείνοισι βαλέσθαι.

ὧς φάτο· πάπτηναν δὲ νέοι θρασὺν Ἡρακλῆα

ἥμενον ἐν μέσσοισι· μιῇ δέ ἑ πάντες ἀυτῇ

σημαίνειν ἐπέτελλον· ὁ δʼ αὐτόθεν, ἔνθα περ ἧστο,

δεξιτερὴν ἀνὰ χεῖρα τανύσσατο φώνησέν τε·

μήτις ἐμοὶ τόδε κῦδος ὀπαζέτω. οὐ γὰρ ἔγωγε

πείσομαι· ὥστε καὶ ἄλλον ἀναστήσεσθαι ἐρύξω.

αὐτός, ὅτις ξυνάγειρε, καὶ ἀρχεύοι ὁμάδοιο.

ἦ ῥα μέγα φρονέων, ἐπὶ δʼ ᾔνεον, ὡς ἐκέλευεν

Ἡρακλέης· ἀνὰ δʼ αὐτὸς ἀρήιος ὤρνυτʼ Ἰήσων

γηθόσυνος, καὶ τοῖα λιλαιομένοις ἀγόρευεν·

εἰ μὲν δή μοι κῦδος ἐπιτρωπᾶτε μέλεσθαι,

μηκέτʼ ἔπειθʼ, ὡς καὶ πρίν, ἐρητύοιτο κέλευθα.

νῦν γε μὲν ἤδη Φοῖβον ἀρεσσάμενοι θυέεσσιν

δαῖτʼ ἐντυνώμεσθα παρασχεδόν. ὄφρα δʼ ἴωσιν

δμῶες ἐμοὶ σταθμῶν σημάντορες, οἷσι μέμηλεν

δεῦρο βόας ἀγέληθεν ἐὺ κρίναντας ἐλάσσαι,

τόφρα κε νῆʼ ἐρύσαιμεν ἔσω ἁλός, ὅπλα δὲ πάντα

ἐνθέμενοι πεπάλαχθε κατὰ κληῖδας ἐρετμά.

τείως δʼ αὖ καὶ βωμὸν ἐπάκτιον Ἐμβασίοιο

θείομεν Ἀπόλλωνος, ὅ μοι χρείων ὑπέδεκτο

σημανέειν δείξειν τε πόρους ἁλός, εἴ κε θυηλαῖς

οὗ ἕθεν ἐξάρχωμαι ἀεθλεύων βασιλῆι.

η ῥα, καὶ εἰς ἔργον πρῶτος τράπεθʼ· οἱ δʼ ἐπανέσταν

πειθόμενοι· ἀπὸ δʼ εἵματʼ ἐπήτριμα νηήσαντο

λείῳ ἐπὶ πλαταμῶνι, τὸν οὐκ ἐπέβαλλε θάλασσα

κύμασι, χειμερίη δὲ πάλαι ἀποέκλυσεν ἅλμη.

νῆα δʼ ἐπικρατέως Ἄργου ὑποθημοσύνῃσιν

ἔζωσαν πάμπρωτον ἐυστρεφεῖ ἔνδοθεν ὅπλῳ

τεινάμενοι ἑκάτερθεν, ἵνʼ εὖ ἀραροίατο γόμφοις

δούρατα καὶ ῥοθίοιο βίην ἔχοι ἀντιόωσαν.

σκάπτον δʼ αἶψα κατʼ εὖρος ὅσον περιβάλλετο χῶρον,

ἠδὲ κατὰ πρῴραν εἴσω ἁλὸς ὁσσάτιόν περ

ἑλκομένη χείρεσσιν ἐπιδραμέεσθαι ἔμελλεν.

αἰεὶ δὲ προτέρω χθαμαλώτερον ἐξελάχαινον

στείρης, ἐν δʼ ὁλκῷ ξεστὰς στορέσαντο φάλαγγας·

τὴν δὲ κατάντη κλῖναν ἐπὶ πρώτῃσι φάλαγξιν,

ὥς κεν ὀλισθαίνουσα διʼ αὐτάων φορέοιτο.

ὕψι δʼ ἄρʼ ἔνθα καὶ ἔνθα μεταστρέψαντες ἐρετμὰ

πήχυιον προύχοντα περὶ σκαλμοῖσιν ἔδησαν.

τῶν δʼ ἐναμοιβαδὶς αὐτοὶ ἐνέσταθεν ἀμφοτέρωθεν,

στέρνα θʼ ὁμοῦ καὶ χεῖρας ἐπήλασαν. ἐν δʼ ἄρα Τῖφυς

βήσαθʼ, ἵνʼ ὀτρύνειε νέους κατὰ καιρὸν ἐρύσσαι·

κεκλόμενος δʼ ἤυσε μάλα μέγα· τοὶ δὲ παρᾶσσον

ᾧ κράτεϊ βρίσαντες ἰῇ στυφέλιξαν ἐρωῇ

νειόθεν ἐξ ἕδρης, ἐπὶ δʼ ἐρρώσαντο πόδεσσιν

προπροβιαζόμενοι· ἡ δʼ ἕσπετο Πηλιὰς Ἀργὼ

ῥίμφα μάλʼ· οἱ δʼ ἑκάτερθεν ἐπίαχον ἀίσσοντες.

αἱ δʼ ἄρʼ ὑπὸ τρόπιδι στιβαρῇ στενάχοντο φάλαγγες

τριβόμεναι περὶ δέ σφιν ἀιδνὴ κήκιε λιγνὺς

βριθοσύνῃ, κατόλισθε δʼ ἔσω ἁλός· οἱ δέ μιν αὖθι

ἂψ ἀνασειράζοντες ἔχον προτέρωσε κιοῦσαν.

σκαλμοῖς δʼ ἀμφὶς ἐρετμὰ κατήρτυον· ἐν δέ οἱ ἱστὸν

λαίφεά τʼ εὐποίητα καὶ ἁρμαλιὴν ἐβάλοντο.

αὐτὰρ ἐπεὶ τὰ ἕκαστα περιφραδέως ἀλέγυναν,

κληῖδας μὲν πρῶτα πάλῳ διεμοιρήσαντο,

ἄνδρʼ ἐντυναμένω δοιὼ μίαν· ἐκ δʼ ἄρα μέσσην

ᾕρεον Ἡρακλῆι καὶ ἡρώων ἄτερ ἄλλων

Ἀγκαίῳ, Τεγέης ὅς ῥα πτολίεθρον ἔναιεν.

τοῖς μέσσην οἴοισιν ἀπὸ κληῖδα λίποντο

αὔτως, οὔτι πάλῳ· ἐπὶ δʼ ἔτρεπον αἰνήσαντες

Τῖφυν ἐυστείρης οἰήια νηὸς ἔρυσθαι.

ἔνθεν δʼ αὖ λάιγγας ἁλὸς σχεδὸν ὀχλίζοντες

νήεον αὐτόθι βωμὸν ἐπάκτιον Ἀπόλλωνος,

Ἀκτίου Ἐμβασίοιό τʼ ἐπώνυμον· ὦκα δέ τοίγε

φιτροὺς ἀζαλέης στόρεσαν καθύπερθεν ἐλαίης.

τείως δʼ αὖτʼ ἀγέληθεν ἐπιπροέηκαν ἄγοντες

βουκόλοι Αἰσονίδαο δύω βόε. τοὺς δʼ ἐρύσαντο

κουρότεροι ἑτάρων βωμοῦ σχεδόν. οἱ δʼ ἄρʼ ἔπειτα

χέρνιβά τʼ οὐλοχύτας τε παρέσχεθον. αὐτὰρ Ἰήσων

εὔχετο κεκλόμενος πατρώιον Ἀπόλλωνα·

κλῦθι ἄναξ, Παγασάς τε πόλιν τʼ Αἰσωνίδα ναίων,

ἡμετέροιο τοκῆος ἐπώνυμον, ὅς μοι ὑπέστης

Πυθοῖ χρειομένῳ ἄνυσιν καὶ πείραθʼ ὁδοῖο

σημανέειν, αὐτὸς γὰρ ἐπαίτιος ἔπλευ ἀέθλων·

αὐτὸς νῦν ἄγε νῆα σὺν ἀρτεμέεσσιν ἑταίροις

κεῖσέ τε καὶ παλίνορσον ἐς Ἑλλάδα. σοὶ δʼ ἂν ὀπίσσω

τόσσων, ὅσσοι κεν νοστήσομεν, ἀγλαὰ ταύρων

ἱρὰ πάλιν βωμῷ ἐπιθήσομεν· ἄλλα δὲ Πυθοῖ,

ἄλλα δʼ ἐς Ὀρτυγίην ἀπερείσια δῶρα κομίσσω.

νῦν δʼ ἴθι, καὶ τήνδʼ ἧμιν, Ἑκηβόλε, δέξο θυηλήν,

ἥν τοι τῆσδʼ ἐπίβαθρα χάριν προτεθείμεθα νηὸς

πρωτίστην· λύσαιμι δʼ, ἄναξ, ἐπʼ ἀπήμονι μοίρῃ

πείσματα σὴν διὰ μῆτιν· ἐπιπνεύσειε δʼ ἀήτης

μείλιχος, ᾧ κʼ ἐπὶ πόντον ἐλευσόμεθʼ εὐδιόωντες.

ἦ, καὶ ἅμʼ εὐχωλῇ προχύτας βάλε. τὼ δʼ ἐπὶ βουσὶν

ζωσάσθην, Ἀγκαῖος ὑπέρβιος, Ἡρακλέης τε.

ἤτοι ὁ μὲν ῥοπάλῳ μέσσον κάρη ἀμφὶ μέτωπα

πλῆξεν, ὁ δʼ ἀθρόος αὖθι πεσὼν ἐνερείσατο γαίῃ·

Ἀγκαῖος δʼ ἑτέροιο κατὰ πλατὺν αὐχένα κόψας

χαλκείῳ πελέκει κρατεροὺς διέκερσε τένοντας·

ἤριπε δʼ ἀμφοτέροισι περιρρηδὴς κεράεσσιν.

τοὺς δʼ ἔταροι σφάξαν τε θοῶς, δεῖράν τε βοείας,

κόπτον, δαίτρευόν τε, καὶ ἱερὰ μῆρʼ ἐτάμοντο,

κὰδ δʼ ἄμυδις τάγε πάντα καλύψαντες πύκα δημῷ

καῖον ἐπὶ σχίζῃσιν· ὁ δʼ ἀκρήτους χέε λοιβὰς

Αἰσονίδης, γήθει δὲ σέλας θηεύμενος Ἴδμων

πάντοσε λαμπόμενον θυέων ἄπο τοῖό τε λιγνὺν

πορφυρέαις ἑλίκεσσιν ἐναίσιμον ἀίσσουσαν·

αἶψα δʼ ἀπηλεγέως νόον ἔκφατο Λητοΐδαο·

ὑμῖν μὲν δὴ μοῖρα θεῶν χρειώ τε περῆσαι

ἐνθάδε κῶας ἄγοντας· ἀπειρέσιοι δʼ ἐνὶ μέσσῳ

κεῖσέ τε δεῦρό τʼ ἔασιν ἀνερχομένοισιν ἄεθλοι.

αὐτὰρ ἐμοὶ θανέειν στυγερῇ ὑπὸ δαίμονος αἴσῃ

τηλόθι που πέπρωται ἐπʼ Ἀσίδος ἠπείροιο.

ὧδε κακοῖς δεδαὼς ἔτι καὶ πάρος οἰωνοῖσιν

πότμον ἐμὸν πάτρης ἐξήιον, ὄφρʼ ἐπιβαίην

νηός, ἐυκλείη δὲ δόμοις ἐπιβάντι λίπηται.

ὧς ἄρʼ ἔφη· κοῦροι δὲ θεοπροπίης ἀίοντες

νόστῳ μὲν γήθησαν, ἄχος δʼ ἕλεν Ἴδμονος αἴσῃ.

ἦμος δʼ ἠέλιος σταθερὸν παραμείβεται ἦμαρ,

αἱ δὲ νέον σκοπέλοισιν ὑποσκιόωνται ἄρουραι,

δειελινὸν κλίνοντος ὑπὸ ζόφον ἠελίοιο,

τῆμος ἄρʼ ἤδη πάντες ἐπὶ ψαμάθοισι βαθεῖαν

φυλλάδα χευάμενοι πολιοῦ πρόπαρ αἰγιαλοῖο

κέκλινθʼ ἑξείης· παρὰ δέ σφισι μυρίʼ ἔκειτο

εἴδατα, καὶ μέθυ λαρόν, ἀφυσσαμένων προχόῃσιν

οἰνοχόων· μετέπειτα δʼ ἀμοιβαδὶς ἀλλήλοισιν

μυθεῦνθʼ, οἷά τε πολλὰ νέοι παρὰ δαιτὶ καὶ οἴνῳ

τερπνῶς ἑψιόωνται, ὅτʼ ἄατος ὕβρις ἀπείη.

ἔνθʼ αὖτʼ Αἰσονίδης μὲν ἀμήχανος εἰν ἑοῖ αὐτῷ

πορφύρεσκεν ἕκαστα κατηφιόωντι ἐοικώς.

τὸν δʼ ἄρʼ ὑποφρασθεὶς μεγάλῃ ὀπὶ νείκεσεν Ἴδας·

Αἰσονίδη, τίνα τήνδε μετὰ φρεσὶ μῆτιν ἑλίσσεις;

αὔδα ἐνὶ μέσσοισι τεὸν νόον. ἦέ σε δαμνᾷ

τάρβος ἐπιπλόμενον, τό τʼ ἀνάλκιδας ἄνδρας ἀτύζει;

ἴστω νῦν δόρυ θοῦρον, ὅτῳ περιώσιον ἄλλων

κῦδος ἐνὶ πτολέμοισιν ἀείρομαι, οὐδέ μʼ ὀφέλλει

Ζεὺς τόσον, ὁσσάτιόν περ ἐμὸν δόρυ, μή νύ τι πῆμα

λοίγιον ἔσσεσθαι, μηδʼ ἀκράαντον ἄεθλον

Ἴδεω ἑσπομένοιο, καὶ εἰ θεὸς ἀντιόῳτο.

τοῖόν μʼ Ἀρήνηθεν ἀοσσητῆρα κομίζεις.

ἦ, καὶ ἐπισχόμενος πλεῖον δέπας ἀμφοτέρῃσιν

πῖνε χαλίκρητον λαρὸν μέθυ· δεύετο δʼ οἴνῳ

χείλεα, κυάνεαί τε γενειάδες· οἱ δʼ ὁμάδησαν

πάντες ὁμῶς, Ἴδμων δὲ καὶ ἀμφαδίην ἀγόρευσεν·

δαιμόνιε, φρονέεις ὀλοφώια καὶ πάρος αὐτῷ.

ἦέ τοι εἰς ἄτην ζωρὸν μέθυ θαρσαλέον κῆρ

οἰδάνει ἐν στήθεσσι, θεοὺς δʼ ἀνέηκεν ἀτίζειν;

ἄλλοι μῦθοι ἔασι παρήγοροι, οἷσί περ ἀνὴρ

θαρσύνοι ἕταρον· σὺ δʼ ἀτάσθαλα πάμπαν ἔειπας,

τοῖα φάτις καὶ τοὺς πρὶν ἐπιφλύειν μακάρεσσιν

υἷας Ἀλωιάδας, οἷς οὐδʼ ὅσον ἰσοφαρίζεις

ἠνορέην· ἔμπης δὲ θοοῖς ἐδάμησαν ὀιστοῖς

ἄμφω Λητοΐδαο, καὶ ἴφθιμοί περ ἐόντες.

ὧς ἔφατʼ· ἐκ δʼ ἐγέλασσεν ἄδην Ἀφαρήιος Ἴδας

καί μιν ἐπιλλίζων ἠμείβετο κερτομίοισιν·

ἄγρει νυν τόδε σῇσι θεοπροπίῃσιν ἐνίσπες,

εἰ καὶ ἐμοὶ τοιόνδε θεοὶ τελέουσιν ὄλεθρον,

οἷον Ἀλωιάδῃσι πατὴρ τεὸς ἐγγυάλιξεν.

φράζεο δʼ ὅππως χεῖρας ἐμὰς σόος ἐξαλέοιο,

χρειὼ θεσπίζων μεταμώνιον εἴ κεν ἁλῴης.

Χώετʼ ἐνιπτάζων· προτέρω δέ κε νεῖκος ἐτύχθη,

εἰ μὴ δηριόωντας ὁμοκλήσαντες ἑταῖροι

αὐτός τʼ Αἰσονίδης κατερήτυεν· ἂν δὲ καὶ Ὀρφεὺς

λαιῇ ἀνασχόμενος κίθαριν πείραζεν ἀοιδῆς.

ἤειδεν δʼ ὡς γαῖα καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,

τὸ πρὶν ἐπʼ ἀλλήλοισι μιῇ συναρηρότα μορφῇ,

νείκεος ἐξ ὀλοοῖο διέκριθεν ἀμφὶς ἕκαστα·

ἠδʼ ὡς ἔμπεδον αἰὲν ἐν αἰθέρι τέκμαρ ἔχουσιν

ἄστρα σεληναίη τε καὶ ἠελίοιο κέλευθοι·

οὔρεά θʼ ὡς ἀνέτειλε, καὶ ὡς ποταμοὶ κελάδοντες

αὐτῇσιν νύμφῃσι καὶ ἑρπετὰ πάντʼ ἐγένοντο.

ἤειδεν δʼ ὡς πρῶτον Ὀφίων Εὐρυνόμη τε

Ὠκεανὶς νιφόεντος ἔχον κράτος Οὐλύμποιο·

ὥς τε βίῃ καὶ χερσὶν ὁ μὲν Κρόνῳ εἴκαθε τιμῆς,

ἡ δὲ Ῥέῃ, ἔπεσον δʼ ἐνὶ κύμασιν Ὠκεανοῖο·

οἱ δὲ τέως μακάρεσσι θεοῖς Τιτῆσιν ἄνασσον,

ὄφρα Ζεὺς ἔτι κοῦρος, ἔτι φρεσὶ νήπια εἰδώς,

Δικταῖον ναίεσκεν ὑπὸ σπέος· οἱ δέ μιν οὔπω

γηγενέες Κύκλωπες ἐκαρτύναντο κεραυνῷ,

βροντῇ τε στεροπῇ τε· τὰ γὰρ Διὶ κῦδος ὀπάζει.

ἦ, καὶ ὁ μὲν φόρμιγγα σὺν ἀμβροσίῃ σχέθεν αὐδῇ.

τοὶ δʼ ἄμοτον λήξαντος ἔτι προύχοντο κάρηνα

πάντες ὁμῶς ὀρθοῖσιν ἐπʼ οὔασιν ἠρεμέοντες

κηληθμῷ· τοῖόν σφιν ἐνέλλιπε θέλκτρον ἀοιδῆς.

οὐδʼ ἐπὶ δὴν μετέπειτα κερασσάμενοι Διὶ λοιβάς,

ἣ θέμις, ἑστηῶτες ἐπὶ γλώσσῃσι χέοντο

αἰθομέναις, ὕπνου δὲ διὰ κνέφας ἐμνώοντο.

αὐτὰρ ὅτʼ αἰγλήεσσα φαεινοῖς ὄμμασιν Ἠὼς

Πηλίου αἰπεινὰς ἴδεν ἄκριας, ἐκ δʼ ἀνέμοιο

εὔδιοι ἐκλύζοντο τινασσομένης ἁλὸς ἄκραι,

δὴ τότʼ ἀνέγρετο Τῖφυς· ἄφαρ δʼ ὀρόθυνεν ἑταίρους

βαινέμεναί τʼ ἐπὶ νῆα καὶ ἀρτύνασθαι ἐρετμά.

σμερδαλέον δὲ λιμὴν Παγασήιος ἠδὲ καὶ αὐτὴ

Πηλιὰς ἴαχεν Ἀργὼ ἐπισπέρχουσα νέεσθαι.

ἐν γάρ οἱ δόρυ θεῖον ἐλήλατο, τό ῥʼ ἀνὰ μέσσην

στεῖραν Ἀθηναίη Δωδωνίδος ἥρμοσε φηγοῦ.

οἱ δʼ ἀνὰ σέλματα βάντες ἐπισχερὼ ἀλλήλοισιν,

ὡς ἐδάσαντο πάροιθεν ἐρεσσέμεν ᾧ ἐνὶ χώρῳ,

εὐκόσμως σφετέροισι παρʼ ἔντεσιν ἑδριόωντο.

μέσσῳ δʼ Ἀγκαῖος μέγα τε σθένος Ἡρακλῆος

ἵζανον· ἄγχι δέ οἱ ῥόπαλον θέτο, καί οἱ ἔνερθεν

ποσσὶν ὑπεκλύσθη νηὸς τρόπις.· εἵλκετο δʼ ἤδη

πείσματα, καὶ μέθυ λεῖβον ὕπερθʼ ἁλός. αὐτὰρ Ἰήσων

δακρυόεις γαίης ἀπὸ πατρίδος ὄμματʼ ἔνεικεν.

οἱ δʼ, ὥστʼ ἠίθεοι Φοίβῳ χορὸν ἢ ἐνὶ Πυθοῖ

ᾔ που ἐν Ὀρτυγίῃ, ἢ ἐφʼ ὕδασιν Ἰσμηνοῖο

στησάμενοι, φόρμιγγος ὑπαὶ περὶ βωμὸν ὁμαρτῇ

ἐμμελέως κραιπνοῖσι πέδον ῥήσσωσι πόδεσσιν·

ὧς οἱ ὑπʼ Ὀρφῆος κιθάρῃ πέπληγον ἐρετμοῖς

πόντου λάβρον ὕδωρ, ἐπὶ δὲ ῥόθια κλύζοντο·

ἀφρῷ δʼ ἔνθα καὶ ἔνθα κελαινὴ κήκιεν ἅλμη

δεινὸν μορμύρουσα ἐρισθενέων μένει ἀνδρῶν.

στράπτε δʼ ὑπʼ ἠελίῳ φλογὶ εἴκελα νηὸς ἰούσης

τεύχεα· μακραὶ δʼ αἰὲν ἐλευκαίνοντο κέλευθοι,

ἀτραπὸς ὣς χλοεροῖο διειδομένη πεδίοιο.

πάντες δʼ οὐρανόθεν λεῦσσον θεοὶ ἤματι κείνῳ

νῆα καὶ ἡμιθέων ἀνδρῶν μένος, οἳ τότʼ ἄριστοι

πόντον ἐπιπλώεσκον· ἐπʼ ἀκροτάτῃσι δὲ νύμφαι

Πηλιάδες κορυφῇσιν ἐθάμβεον εἰσορόωσαι

ἔργον Ἀθηναίης Ἰτωνίδος, ἠδὲ καὶ αὐτοὺς

ἥρωας χείρεσσιν ἐπικραδάοντας ἐρετμά.

αὐτὰρ ὅγʼ ἐξ ὑπάτου ὄρεος κίεν ἄγχι θαλάσσης

χείρων Φιλλυρίδης, πολιῇ δʼ ἐπὶ κύματος ἀγῇ

τέγγε πόδας, καὶ πολλὰ βαρείῃ χειρὶ κελεύων,

νόστον ἐπευφήμησεν ἀκηδέα νισσομένοισιν.

σὺν καί οἱ παράκοιτις ἐπωλένιον φορέουσα

Πηλεΐδην Ἀχιλῆα, φίλῳ δειδίσκετο πατρί.

οἱ δʼ ὅτε δὴ λιμένος περιηγέα κάλλιπον ἀκτὴν

φραδμοσύνῃ μήτι τε δαΐφρονος Ἁγνιάδαο

Τίφυος, ὅς ῥʼ ἐνὶ χερσὶν ἐύξοα τεχνηέντως

πηδάλιʼ ἀμφιέπεσκʼ, ὄφρʼ ἔμπεδον ἐξιθύνοι,

δή ῥα τότε μέγαν ἱστὸν ἐνεστήσαντο μεσόδμῃ,

δῆσαν δὲ προτόνοισι, τανυσσάμενοι ἑκάτερθεν,

κὰδ δʼ αὐτοῦ λίνα χεῦαν, ἐπʼ ἠλακάτην ἐρύσαντες.

ἐν δὲ λιγὺς πέσεν οὖρος· ἐπʼ ἰκριόφιν δὲ κάλωας

ξεστῇσιν περόνῃσι διακριδὸν ἀμφιβαλόντες

Τισαίην εὔκηλοι ὑπὲρ δολιχὴν θέον ἄκρην.

τοῖσι δὲ φορμίζων εὐθήμονι μέλπεν ἀοιδῇ

Οἰάγροιο πάις νηοσσόον εὐπατέρειαν

Ἄρτεμιν, ἣ κείνας σκοπιὰς ἁλὸς ἀμφιέπεσκεν

ῥυομένη καὶ γαῖαν Ἰωλκίδα· τοὶ δὲ βαθείης

ἰχθύες ἀίσσοντες ὕπερθʼ ἁλός, ἄμμιγα παύροις

ἄπλετοι, ὑγρὰ κέλευθα διασκαίροντες ἕποντο.

ὡς δʼ ὁπότʼ ἀγραύλοιο κατʼ ἴχνια σημαντῆρος

μυρία μῆλʼ ἐφέπονται ἄδην κεκορημένα ποίης

εἰς αὖλιν, ὁ δέ τʼ εἶσι πάρος σύριγ γι λιγείῃ

καλὰ μελιζόμενος νόμιον μέλος, ὧς ἄρα τοίγε

ὡμάρτευν· τὴν δʼ αἰὲν ἐπασσύτερος φέρεν οὖρος.

αὐτίκα δʼ ἠερίη πολυλήιος αἶα Πελασγῶν

δύετο, Πηλιάδας δὲ παρεξήμειβον ἐρίπνας

αἰὲν ἐπιπροθέοντες· ἔδυνε δὲ Σηπιὰς ἄκρη,

φαίνετο δʼ εἰναλίη Σκίαθος, φαίνοντο δʼ ἄπωθεν

Πειρεσιαὶ Μάγνησά θʼ ὑπεύδιος ἠπείροιο

ἀκτὴ καὶ τύμβος Δολοπήιος· ἔνθʼ ἄρα τοίγε

ἑσπέριοι ἀνέμοιο παλιμπνοίῃσιν ἔκελσαν,

καί μιν κυδαίνοντες ὑπὸ κνέφας ἔντομα μήλων

κεῖαν, ὀρινομένης ἁλὸς οἴδματι· διπλόα δʼ ἀκταῖς

ἤματʼ ἐλινύεσκον· ἀτὰρ τριτάτῳ προέηκαν

νῆα, τανυσσάμενοι περιώσιον ὑψόθι λαῖφος.

τὴν δʼ ἀκτὴν Ἀφέτας Ἀργοῦς ἔτι κικλήσκουσιν.

ἔνθεν δὲ προτέρωσε παρεξέθεον Μελίβοιαν.

ἠῶθεν δʼ Ὁμόλην αὐτοσχεδὸν εἰσορόωντες

πόντῳ κεκλιμένην παρεμέτρεον· οὐδʼ ἔτι δηρὸν

μέλλον ὑπὲκ ποταμοῖο βαλεῖν Ἀμύροιο ῥέεθρα.

κεῖθεν δʼ Εὐρυμενάς τε πολυκλύστους τε φάραγγας

Ὄσσης Οὐλύμποιό τʼ ἐσέδρακον· αὐτὰρ ἔπειτα

κλίτεα Παλλήναια, Καναστραίην ὑπὲρ ἄκρην,

ἤνυσαν ἐννύχιοι πνοιῇ ἀνέμοιο θέοντες.

ἦρι δὲ νισσομένοισιν Ἄθω ἀνέτελλε κολώνη

Θρηικίη, ἣ τόσσον ἀπόπροθι Λῆμνον ἐοῦσαν,

ὅσσον ἐς ἔνδιόν κεν ἐύστολος ὁλκὰς ἀνύσσαι,

ἀκροτάτῃ κορυφῇ σκιάει, καὶ ἐσάχρι Μυρίνης.

τοῖσιν δʼ αὐτῆμαρ μὲν ἄεν καὶ ἐπι κνέφας οὖρος

πάγχυ μάλʼ ἀκραής, τετάνυστο δὲ λαίφεα νηός.

αὐτὰρ ἅμʼ ἠελίοιο βολαῖς ἀνέμοιο λιπόντος

εἰρεσίῃ κραναὴν Σιντηίδα Λῆμνον ἵκοντο.

ἔνθʼ ἄμυδις πᾶς δῆμος ὑπερβασίῃσι γυναικῶν

νηλειῶς δέδμητο παροιχομένῳ λυκάβαντι.

δὴ γὰρ κουριδίας μὲν ἀπηνήναντο γυναῖκας

ἀνέρες ἐχθήραντες, ἔχον δʼ ἐπὶ ληιάδεσσιν

τρηχὺν ἔρον, ἃς αὐτοὶ ἀγίνεον ἀντιπέρηθεν

Θρηικίην δῃοῦντες· ἐπεὶ χόλος αἰνὸς ὄπαζεν

Κύπιδος, οὕνεκά μιν γεράων ἐπὶ δηρὸν ἄτισσαν.

ὦ μέλεαι, ζήλοιό τʼ ἐπισμυγερῶς ἀκόρητοι.

οὐκ οἶον σὺν τῇσιν ἑοὺς ἔρραισαν ἀκοίτας

ἀμφʼ εὐνῇ, πᾶν δʼ ἄρσεν ὁμοῦ γένος, ὥς κεν ὀπίσσω

μήτινα λευγαλέοιο φόνου τίσειαν ἀμοιβήν.

οἴη δʼ ἐκ πασέων γεραροῦ περιφείσατο πατρὸς

Ὑψιπύλεια Θόαντος, ὃ δὴ κατὰ δῆμον ἄνασσεν·

λάρνακι δʼ ἐν κοίλῃ μιν ὕπερθʼ ἁλὸς ἧκε φέρεσθαι,

αἴ κε φύγῃ. καὶ τὸν μὲν ἐς Οἰνοίην ἐρύσαντο

πρόσθεν, ἀτὰρ Σίκινόν γε μεθύστερον αὐδηθεῖσαν

νῆσον, ἐπακτῆρες, Σικίνου ἄπο, τόν ῥα Θόαντι

νηιὰς Οἰνοίη νύμφη τέκεν εὐνηθεῖσα.

τῇσι δὲ βουκόλιαί τε βοῶν χάλκειά τε δύνειν

τεύχεα, πυροφόρους τε διατμήξασθαι ἀροὔρας

ῥηίτερον πάσῃσιν Ἀθηναίης πέλεν ἔργων,

οἷς αἰεὶ τὸ πάροιθεν ὁμίλεον. ἀλλὰ γὰρ ἔμπης

ἦ θαμὰ δὴ πάπταινον ἐπὶ πλατὺν ὄμμασι πόντον

δείματι λευγαλέῳ, ὁπότε Θρήικες ἴασιν.

τῶ καὶ ὅτʼ ἐγγύθι νήσου ἐρεσσομένην ἴδον Ἀργώ,

αὐτίκα πασσυδίῃ πυλέων ἔκτοσθε Μυρίνης

δήια τεύχεα δῦσαι ἐς αἰγιαλὸν προχέοντο,

Θυιάσιν ὠμοβόροις ἴκελαι· φὰν γάρ που ἱκάνειν

Θρήικας· ἡ δʼ ἅμα τῇσι Θοαντιὰς Ὑψιπύλεια

δῦνʼ ἐνὶ τεύχεσι πατρός. ἀμηχανίῃ δʼ ἐχέοντο

ἄφθογγοι· τοῖόν σφιν ἐπὶ δέος ᾐωρεῖτο.

τείως δʼ αὖτʼ ἐκ νηὸς ἀριστῆες προέηκαν

Αἰθαλίδην κήρυκα θοόν, τῷπέρ τε μέλεσθαι

ἀγγελίας καὶ σκῆπτρον ἐπέτρεπον Ἑρμείαο,

σφωιτέροιο τοκῆος, ὅ οἱ μνῆστιν πόρε πάντων

ἄφθιτον· οὐδʼ ἔτι νῦν περ ἀποιχομένου Ἀχέροντος

δίνας ἀπροφάτους ψυχὴν ἐπιδέδρομε λήθη·

ἀλλʼ ἥγʼ ἔμπεδον αἰὲν ἀμειβομένη μεμόρηται,

ἄλλοθʼ ὑποχθονίοις ἐναρίθμιος, ἄλλοτʼ ἐς αὐγὰς

ἠελίου ζωοῖσι μετʼ ἀνδράσιν. ἀλλὰ τί μύθους

Αἰθαλίδεω χρειώ με διηνεκέως ἀγορεύειν;

ὅς ῥα τόθʼ Ὑψιπύλην μειλίξατο δέχθαι ἰόντας

ἤματος ἀνομένοιο διὰ κνέφας· οὐδὲ μὲν ἠοῖ

πείσματα νηὸς ἔλυσαν ἐπὶ πνοιῇ βορέαο.

Λημνιάδες δὲ γυναῖκες ἀνὰ πτόλιν ἷζον ἰοῦσαι

εἰς ἀγορήν· αὐτὴ γὰρ ἐπέφραδεν Ὑψιπύλεια.

καί ῥʼ ὅτε δὴ μάλα πᾶσαι ὁμιλαδὸν ἠγερέθοντο,

αὐτίκʼ ἄρʼ ἥγʼ ἐνὶ τῇσιν ἐποτρύνουσʼ ἀγόρευεν·

Ὦφιλαι, εἰ δʼ ἄγε δὴ μενοεικέα δῶρα πόρωμεν

ἀνδράσιν, οἷά τʼ ἔοικεν ἄγειν ἐπὶ νηὸς ἔχοντας,

ἤια, καὶ μέθυ λαρόν, ἵνʼ ἔμπεδον ἔκτοθι πύργων

μίμνοιεν, μηδʼ ἄμμε κατὰ χρειὼ μεθέποντες

ἀτρεκέως γνώωσι, κακὴ δʼ ἐπὶ πολλὸν ἵκηται

βάξις· ἐπεὶ μέγα ἔργον ἐρέξαμεν, οὐδέ τι πάμπαν

θυμηδὲς καὶ τοῖσι τόγʼ ἔσσεται, εἴ κε δαεῖεν.

ἡμετέρη μὲν νῦν τοίη παρενήνοθε μῆτις·

ὑμέων δʼ εἴ τις ἄρειον ἔπος μητίσεται ἄλλη,

ἐγρέσθω· τοῦ γάρ τε καὶ εἵνεκα δεῦρʼ ἐκάλεσσα.

ὧς ἄρʼ ἔφη, καὶ θῶκον ἐφίζανε πατρὸς ἑοῖο

λάινον· αὐτὰρ ἔπειτα φίλη τροφὸς ὦρτο Πολυξώ,

γήραϊ δὴ ῥικνοῖσιν ἐπισκάζουσα πόδεσσιν,

βάκτρῳ ἐρειδομένη, περὶ δὲ μενέαινʼ ἀγορεῦσαι.

τῇ καὶ παρθενικαὶ πίσυρες σχεδὸν ἑδριόωντο

ἀδμῆτες λευκῇσιν ἐπιχνοαούσῃ ἐθείραις.

στῆ δʼ ἄρʼ ἐνὶ μέσσῃ ἀγορῇ, ἀνὰ δʼ ἔσχεθε δειρὴν

ἦκα μόλις κυφοῖο μεταφρένου, ὧδέ τʼ ἔειπεν·

δῶρα μέν, ὡς αὐτῇ περ ἐφανδάνει Ὑψιπυλείῃ,

πέμπωμεν ξείνοισιν, ἐπεὶ καὶ ἄρειον ὀπάσσαι.

ὔμμι γε μὴν τίς μῆτις ἐπαύρεσθαι βιότοιο,

αἴ κεν ἐπιβρίσῃ Θρήιξ στρατός, ἠέ τις ἄλλος

δυσμενέων, ἅ τε πολλὰ μετʼ ἀνθρώποισι πέλονται;

ὡς καὶ νῦν ὅδʼ ὅμιλος ἀνωίστως ἐφικάνει.

εἰ δὲ τὸ μὲν μακάρων τις ἀποτρέποι, ἄλλα δʼ ὀπίσσω

μυρία δηιοτῆτος ὑπέρτερα πήματα μίμνει,

εὖτʼ ἂν δὴ γεραραὶ μὲν ἀποφθινύθωσι γυναῖκες,

κουρότεραι δʼ ἄγονοι στυγερὸν ποτὶ γῆρας ἵκησθε.

πῶς τῆμος βώσεσθε δυσάμμοροι; ἦε βαθείαις

αὐτόματοι βόες ὔμμιν ἐνιζευχθέντες ἀρούραις

γειοτόμον νειοῖο διειρύσσουσιν ἄροτρον,

καὶ πρόκα τελλομένου ἔτεος στάχυν ἀμήσονται;

ἦ μὲν ἐγών, εἰ καί με τὰ νῦν ἔτι πεφρίκασιν

κῆρες, ἐπερχόμενόν που ὀίομαι εἰς ἔτος ἤδη

γαῖαν ἐφέσσεσθαι, κτερέων ἀπὸ μοῖραν ἑλοῦσαν

αὔτως, ἣ θέμις ἐστί, πάρος κακότητα πελάσσαι.

ὁπλοτέρῃσι δὲ πάγχυ τάδε φράζεσθαι ἄνωγα.

νῦν γὰρ δὴ παρὰ ποσσὶν ἐπήβολός ἐστʼ ἀλεωρή,

εἴ κεν ἐπιτρέψητε δόμους καὶ ληίδα πᾶσαν

ὑμετέρην ξείνοισι καὶ ἀγλαὸν ἄστυ μέλεσθαι.

ὧς ἔφατʼ· ἐν δʼ ἀγορὴ πλῆτο θρόου. εὔαδε γάρ σφιν

μῦθος. ἀτὰρ μετὰ τήνγε παρασχεδὸν αὖτις ἀνῶρτο

Ὑψιπύλη, καὶ τοῖον ὑποβλήδην ἔπος ηὔδα·

εἰ μὲν δὴ πάσῃσιν ἐφανδάνει ἥδε μενοινή,

ἤδη κεν μετὰ νῆα καὶ ἄγγελον ὀτρύναιμι.

ἦ ῥα, καὶ Ἰφινόην μετεφώνεεν ἆσσον ἐοῦσαν·

ὄρσο μοι, Ἰφινόη, τοῦδʼ ἀνέρος ἀντιόωσα,

ἡμέτερόνδε μολεῖν, ὅστις στόλου ἡγεμονεύει,

ὄφρα τί οἱ δήμοιο ἔπος θυμῆρες ἐνίσπω·

καὶ δʼ αὐτοὺς γαίης τε καὶ ἄστεος, αἴ κʼ ἐθέλωσιν,

κέκλεο θαρσαλέως ἐπιβαινέμεν εὐμενέοντας.

ἦ, καὶ ἔλυσʼ ἀγορήν, μετὰ δʼ εἰς ἑὸν ὦρτο νέεσθαι.

ὧς δὲ καὶ Ἰφινόη Μινύας ἵκεθʼ· οἱ δʼ ἐρέεινον,

χρεῖος ὅ τι φρονέουσα μετήλυθεν. ὦκα δὲ τούσγε

πασσυδίῃ μύθοισι προσέννεπεν ἐξερέοντας·

κούρη τοί μʼ ἐφέηκε Θοαντιὰς ἐνθάδʼ ἰοῦσαν,

Ὑψιπύλη, καλέειν νηὸς πρόμον, ὅστις ὄρωρεν,

ὄφρα τί οἱ δήμοιο ἔπος θυμῆρες ἐνίσπῃ·

καὶ δʼ αὐτοὺς γαίης τε καὶ ἄστεος, αἴ κʼ ἐθέλητε,

κέκλεται αὐτίκα νῦν ἐπιβαινέμεν εὐμενέοντας.

ὧς ἄρʼ ἔφη· πάντεσσι δʼ ἐναίσιμος ἥνδανε μῦθος.

Υψιπύλην δʼ εἴσαντο καταφθιμένοιο Θόαντος

τηλυγέτην γεγαυῖαν ἀνασσέμεν· ὦκα δὲ τόνγε

πέμπον ἴμεν, καὶ δʼ αὐτοὶ ἐπεντύνοντο νέεσθαι.

αὐτὰρ ὅγʼ ἀμφʼ ὤμοισι θεᾶς Τριτωνίδος ἔργον,

δίπλακα πορφυρέην περονήσατο, τήν οἱ ὄπασσεν

Παλλάς, ὅτε πρῶτον δρυόχους ἐπεβάλλετο νηὸς

Ἀργοῦς, καὶ κανόνεσσι δάε ζυγὰ μετρήσασθαι.

τῆς μὲν ῥηίτερόν κεν ἐς ἠέλιον ἀνιόντα

ὄσσε βάλοις, ἢ κεῖνο μεταβλέψειας ἔρευθος.

δὴ γάρ τοι μέσση μὲν ἐρευθήεσσʼ ἐτέτυκτο,

ἄκρα δὲ πορφυρέη πάντῃ πέλεν· ἐν δʼ ἄρʼ ἑκάστῳ

τέρματι δαίδαλα πολλὰ διακριδὸν εὖ ἐπέπαστο.

ἐν μὲν ἔσαν Κύκλωπες ἐπʼ ἀφθίτῳ ἥμενοι ἔργῳ,

Ζηνὶ κεραυνὸν ἄνακτι πονεύμενοι· ὃς τόσον ἤδη

παμφαίνων ἐτέτυκτο, μιῆς δʼ ἔτι δεύετο μοῦνον

ἀκτῖνος, τὴν οἵδε σιδηρείῃς ἐλάασκον

σφύρῃσιν, μαλεροῖο πυρὸς ζείουσαν ἀυτμήν.

ἐν δʼ ἔσαν Ἀντιόπης Ἀσωπίδος υἱέε δοιώ,

Ἀμφίων καὶ Ζῆθος· ἀπύργωτος δʼ ἔτι Θήβη

κεῖτο πέλας, τῆς οἵγε νέον βάλλοντο δομαίους

ἱέμενοι. Ζῆθος μὲν ἐπωμαδὸν ἠέρταζεν

οὔρεος ἠλιβάτοιο κάρη, μογέοντι ἐοικώς·

Ἀμφίων δʼ ἐπί οἱ χρυσέῃ φόρμιγγι λιγαίνων

ἤιε, δὶς τόσση δὲ μετʼ ἴχνια νίσσετο πέτρη

ἑξείης δʼ ἤσκητο βαθυπλόκαμος Κυθέρεια

Ἄρεος ὀχμάζουσα θοὸν σάκος· ἐκ δέ οἱ ὤμου

πῆχυν ἔπι σκαιὸν ξυνοχὴ κεχάλαστο χιτῶνος

νέρθεν ὑπὲκ μαζοῖο· τὸ δʼ ἀντίον ἀτρεκὲς αὔτως

χαλκείῃ δείκηλον ἐν ἀσπίδι φαίνετʼ ἰδέσθαι.

ἐν δὲ βοῶν ἔσκεν λάσιος νομός· ἀμφὶ δὲ βουσὶν

Τηλεβόαι μάρναντο καὶ υἱέες Ἠλεκτρύωνος·

οἱ μὲν ἀμυνόμενοι, ἀτὰρ οἵγʼ ἐθέλοντες ἀμέρσαι,

ληισταὶ Τάφιοι· τῶν δʼ αἵματι δεύετο λειμὼν

ἑρσήεις, πολέες δʼ ὀλίγους βιόωντο νομῆας.

ἐν δὲ δύω δίφροι πεπονήατο δηριόωντες.

καὶ τὸν μὲν προπάροιθε Πέλοψ ἴθυνε, τινάσσων

ἡνία, σὺν δέ οἱ ἔσκε παραιβάτις Ἱπποδάμεια·

τὸν δὲ μεταδρομάδην ἐπὶ Μυρτίλος ἤλασεν ἵππους,

σὺν τῷ δʼ Οἰνόμαος προτενὲς δόρυ χειρὶ μεμαρπὼς

ἄξονος ἐν πλήμνῃσι παρακλιδὸν ἀγνυμένοιο

πῖπτεν, ἐπεσσύμενος Πελοπήια νῶτα δαΐξαι.

ἐν καὶ Ἀπόλλων Φοῖβος ὀιστεύων ἐτέτυκτο,

βούπαις οὔπω πολλός, ἑὴν ἐρύοντα καλύπτρης

μητέρα θαρσαλέως Τιτυὸν μέγαν, ὅν ῥʼ ἔτεκέν γε

δῖʼ Ἐλάρη, θρέψεν δὲ καὶ ἂψ ἐλοχεύσατο Γαῖα.

ἐν καὶ Φρίξος ἔην Μινυήιος ὡς ἐτεόν περ

εἰσαΐων κριοῦ, ὁ δʼ ἄρʼ ἐξενέποντι ἐοικώς.

κείνους κʼ εἰσορόων ἀκέοις, ψεύδοιό τε θυμόν,

ἐλπόμενος πυκινήν τινʼ ἀπὸ σφείων ἐσακοῦσαι

βάξιν, ὃ καὶ δηρόν περ ἐπʼ ἐλπίδι θηήσαιο.

τοῖʼ ἄρα δῶρα θεᾶς Τριτωνίδος ἦεν Ἀθήνης.

δεξιτερῇ δʼ ἕλεν ἔγχος ἑκηβόλον, ὅ ῥʼ Ἀταλάντη

Μαινάλῳ ἔν ποτέ οἱ ξεινήιον ἐγγυάλιξεν,

πρόφρων ἀντομένη· περὶ γὰρ μενέαινεν ἕπεσθαι

τὴν ὁδόν· ἀλλὰ γὰρ αὐτὸς ἑκὼν ἀπερήτυε κούρην,

δεῖσεν δʼ ἀργαλέας ἔριδας φιλότητος ἕκητι.

βῆ δʼ ἴμεναι προτὶ ἄστυ, φαεινῷ ἀστέρι ἶσος,

ὅν ῥά τε νηγατέῃσιν ἐεργόμεναι καλύβῃσιν

νύμφαι θηήσαντο δόμων ὕπερ ἀντέλλοντα,

καί σφισι κυανέοιο διʼ ἠέρος ὄμματα θέλγει

καλὸν ἐρευθόμενος, γάνυται δέ τε ἠιθέοιο

παρθένος ἱμείρουσα μετʼ ἀλλοδαποῖσιν ἐόντος

ἀνδράσιν, ᾧ καί μιν μνηστὴν κομέουσι τοκῆες·

τῷ ἴκελος πρὸ πόληος ἀνὰ στίβον ἤιεν ἥρως.

καί ῥʼ ὅτε δὴ πυλέων τε καὶ ἄστεος ἐντὸς ἔβησαν,

δημότεραι μὲν ὄπισθεν ἐπεκλονέοντο γυναῖκες,

γηθόσυναι ξείνῳ· ὁ δʼ ἐπὶ χθονὸς ὄμματʼ ἐρείσας

νίσσετʼ ἀπηλεγέως, ὄφρʼ ἀγλαὰ δώμαθʼ ἵκανεν

Ὑψιπύλης· ἄνεσαν δὲ πύλας προφανέντι θεράπναι

δικλίδας, εὐτύκτοισιν ἀρηρεμένας σανίδεσσιν.

ἔνθα μιν Ἰφινόη κλισμῷ ἔνι παμφανόωντι

ἐσσυμένως καλῆς διὰ παστάδος εἷσεν ἄγουσα

ἀντία δεσποίνης· ἡ δʼ ἐγκλιδὸν ὄσσε βαλοῦσα

παρθενικὰς ἐρύθηνε παρηίδας· ἔμπα δὲ τόνγε

αἰδομένη μύθοισι προσέννεπεν αἱμυλίοισιν·

ξεῖνε, τίη μίμνοντες ἐπὶ χρόνον ἔκτοθι πύργων

ἧσθʼ αὔτως; ἐπεὶ οὐ μὲν ὑπʼ ἀνδράσι ναίεται ἄστυ,

ἀλλὰ Θρηικίης ἐπινάστιοι ἠπείροιο

πυροφόρους ἀρόωσι γύας. κακότητα δὲ πᾶσαν

ἐξερέω νημερτές, ἵνʼ εὖ γνοίητε καὶ αὐτοί.

εὖτε Θόας ἀστοῖσι πατὴρ ἐμὸς ἐμβασίλευεν,

τηνίκα Θρηικίην, οἵ τʼ ἀντία ναιετάουσιν,

δήμου ἀπορνύμενοι λαοὶ πέρθεσκον ἐπαύλους

ἐκ νηῶν, αὐτῇσι δʼ ἀπείρονα ληίδα κούραις

δεῦρʼ ἄγον· οὐλομένης δὲ θεᾶς πορσύνετο μῆτις

Κύπριδος, ἥ τέ σφιν θυμοφθόρον ἔμβαλεν ἄτην.

δὴ γὰρ κουριδίας μὲν ἀπέστυγον, ἐκ δὲ μελάθρων,

ᾗ ματίῃ εἴξαντες, ἀπεσσεύοντο γυναῖκας·

αὐτὰρ ληιάδεσσι δορικτήταις παρίαυον,

σχέτλιοι. ἦ μὲν δηρὸν ἐτέτλαμεν, εἴ κέ ποτʼ αὖτις

ὀψὲ μεταστρέψωσι νόον· τὸ δὲ διπλόον αἰεὶ

πῆμα κακὸν προύβαινεν. ἀτιμάζοντο δὲ τέκνα

γνήσιʼ ἐνὶ μεγάροις, σκοτίη δʼ ἀνέτελλε γενέθλη.

αὔτως δʼ ἀδμῆτές τε κόραι, χῆραί τʼ ἐπὶ τῇσιν

μητέρες ἂμ πτολίεθρον ἀτημελέες ἀλάληντο.

οὐδὲ πατὴρ ὀλίγον περ ἑῆς ἀλέγιζε θυγατρός,

εἰ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖσι δαϊζομένην ὁρόῳτο

μητρυιῆς ὑπὸ χερσὶν ἀτασθάλου· οὐδʼ ἀπὸ μητρὸς

λώβην, ὡς τὸ πάροιθεν, ἀεικέα παῖδες ἄμυνον·

οὐδὲ κασιγνήτοισι κασιγνήτη μελε θυμῷ.

ἀλλʼ οἶαι κοῦραι ληίτιδες ἔν τε δόμοισιν

ἔν τε χοροῖς ἀγορῇ τε καὶ εἰλαπίνῃσι μέλοντο·

εἰσόκε τις θεὸς ἄμμιν ὑπέρβιον ἔμβαλε θάρσος,

ἂψ ἀναερχομένους Θρῃκῶν ἄπο μηκέτι πύργοις

δέχθαι, ἵνʼ ἢ φρονέοιεν ἅπερ θέμις, ἠέ πῃ ἄλλῃ

αὐταῖς ληιάδεσσιν ἀφορμηθέντες ἵκοιντο.

οἱ δʼ ἄρα θεσσάμενοι παίδων γένος, ὅσσον ἔλειπτο

ἄρσεν ἀνὰ πτολίεθρον, ἔβαν πάλιν, ἔνθʼ ἔτι νῦν περ

Θρηικίης ἄροσιν χιονώδεα ναιετάουσιν.

τῶ ὑμεῖς στρωφᾶσθʼ ἐπιδήμιοι· εἰ δέ κεν αὖθι

ναιετάειν ἐθέλοις, καί τοι ἅδοι, ἦ τʼ ἂν ἔπειτα

πατρὸς ἐμεῖο Θόαντος ἔχοις γέρας· οὐδέ τί σʼ οἴω

γαῖαν ὀνόσσεσθαι· περὶ γὰρ βαθυλήιος ἄλλων

νήσων, Αἰγαίῃ ὅσαι εἰν ἁλὶ ναιετάουσιν.

ἀλλʼ ἄγε νῦν ἐπὶ νῆα κιὼν ἑτάροισιν ἐνίσπες

μύθους ἡμετέρους, μηδʼ ἔκτοθι μίμνε πόληος.

Ἴσκεν, ἀμαλδύνουσα φόνου τέλος, οἷον ἐτύχθη

ἀνδράσιν· αὐτὰρ ὁ τήνγε παραβλήδην προσέειπεν

Ὑψιπύλη, μάλα κεν θυμηδέος ἀντιάσαιμεν

χρησμοσύνης, ἣν ἄμμι σέθεν χατέουσιν ὀπάζεις.

εἶμι δʼ ὑπότροπος αὖτις ἀνὰ πτόλιν, εὖτʼ ἂν ἕκαστα

ἐξείπω κατὰ κόσμον. ἀνακτορίη δὲ μελέσθω

σοίγʼ αὐτῇ καὶ νῆσος· ἔγωγε μὲν οὐκ ἀθερίζων

χάζομαι, ἀλλά με λυγροὶ ἐπισπέρχουσιν ἄεθλοι.

ἦ, καὶ δεξιτερῆς χειρὸς θίγεν· αἶψα δʼ ὀπίσσω

βῆ ῥʼ ἴμεν, ἀμφὶ δὲ τόνγε νεήνιδες ἄλλοθεν ἄλλαι

μυρίαι εἱλίσσοντο κεχαρμέναι, ὄφρα πυλάων

ἐξέμολεν. μετέπειτα δʼ ἐυτροχάλοισιν ἀμάξαις

ἀκτὴν εἰσαπέβαν, ξεινήια πολλὰ φέρουσαι,

μῦθον ὅτʼ ἤδη πάντα διηνεκέως ἀγόρευσεν,

τόν ῥα καλεσσαμένη διεπέφραδεν Ὑψιπύλεια·

καὶ δʼ αὐτοὺς ξεινοῦσθαι ἐπὶ σφέα δώματʼ ἄγεσκον

ῥηιδίως. Κύπρις γὰρ ἐπὶ γλυκὺν ἵμερον ὦρσεν

Ἡφαίστοιο χάριν πολυμήτιος, ὄφρα κεν αὖτις

ναίηται μετόπισθεν ἀκήρατος ἀνδράσι Λῆμνος.

ἔνθʼ ὁ μὲν Ὑψιπύλης βασιλήιον ἐς δόμον ὦρτο

Αἰσονίδης· οἱ δʼ ἄλλοι ὅπῃ καὶ ἔκυρσαν ἕκαστος,

Ἡρακλῆος ἄνευθεν, ὁ γὰρ παρὰ νηὶ λέλειπτο

αὐτὸς ἑκὼν παῦροί τε διακρινθέντες ἑταῖροι.

αὐτίκα δʼ ἄστυ χοροῖσι καὶ εἰλαπίνῃσι γεγήθει

καπνῷ κνισήεντι περίπλεον· ἔξοχα δʼ ἄλλων

ἀθανάτων Ἥρης υἷα κλυτὸν ἠδὲ καὶ αὐτὴν

Κύπριν ἀοιδῇσιν θυέεσσί τε μειλίσσοντο.

ἀμβολίη δʼ εἰς ἦμαρ ἀεὶ ἐξ ἤματος ἦεν

ναυτιλίης· δηρὸν δʼ ἂν ἐλίνυον αὖθι μένοντες,

εἰ μὴ ἀολλίσσας ἑτάρους ἀπάνευθε γυναικῶν

Ἡρακλέης τοίοισιν ἐνιπτάζων μετέειπεν·

δαιμόνιοι, πάτρης ἐμφύλιον αἷμʼ ἀποέργει

ἡμέας; ἦε γάμων ἐπιδευέες ἐνθάδʼ ἔβημεν

κεῖθεν, ὀνοσσάμενοι πολιήτιδας; αὖθι δʼ ἕαδεν

ναίοντας λιπαρὴν ἄροσιν Λήμνοιο ταμέσθαι;

οὐ μὰν εὐκλειεῖς γε σὺν ὀθνείῃσι γυναιξὶν

ἐσσόμεθʼ ὧδʼ ἐπὶ δηρὸν ἐελμένοι· οὐδέ τι κῶας

αὐτόματον δώσει τις ἑλὼν θεὸς εὐξαμένοισιν.

ἴομεν αὖτις ἕκαστοι ἐπὶ σφέα· τὸν δʼ ἐνὶ λέκτροις

Ὑψιπύλης εἰᾶτε πανήμερον, εἰσόκε Λῆμνον

παισὶν ἐσανδρώσῃ, μεγάλη τέ ἑ βάξις ἵκηται.

ὧς νείκεσσεν ὅμιλον· ἐναντία δʼ οὔ νύ τις ἔτλη

ὄμματʼ ἀνασχεθέειν, οὐδὲ προτιμυθήσασθαι·

ἀλλʼ αὔτως ἀγορῆθεν ἐπαρτίζοντο νέεσθαι

σπερχόμενοι. ταὶ δέ σφιν ἐπέδραμον, εὖτʼ ἐδάησαν.

ὡς δʼ ὅτε λείρια καλὰ περιβρομέουσι μέλισσαι

πέτρης ἐκχύμεναι σιμβληίδος, ἀμφὶ δὲ λειμὼν

ἑρσήεις γάνυται, ταὶ δὲ γλυκὺν ἄλλοτε ἄλλον

καρπὸν ἀμέργουσιν πεποτημέναι· ὧς ἄρα ταίγε

ἐνδυκὲς ἀνέρας ἀμφὶ κινυρόμεναι προχέοντο,

χερσί τε καὶ μύθοισιν ἐδεικανόωντο ἕκαστον,

εὐχόμεναι μακάρεσσιν ἀπήμονα νόστον ὀπάσσαι.

ὧς δὲ καὶ Ὑψιπύλη ἠρήσατο χεῖρας ἑλοῦσα

Αἰσονίδεω, τὰ δέ οἱ ῥέε δάκρυα χήτει ἰόντος·

Νίσσεο, καὶ σὲ θεοὶ σὺν ἀπηρέσιν αὖτις ἑταίροις

χρύσειον βασιλῆι δέρος κομίσειαν ἄγοντα

αὔτως, ὡς ἐθέλεις καί τοι φίλον. ἥδε δὲ νῆσος

σκῆπτρά τε πατρὸς ἐμεῖο παρέσσεται, ἢν καὶ ὀπίσσω

δή ποτε νοστήσας ἐθέλῃς ἄψορρον ἱκέσθαι.

ῥηιδίως δʼ ἂν ἑοῖ καὶ ἀπείρονα λαὸν ἀγείραις

ἄλλων ἐκ πολίων· ἀλλʼ οὐ σύγε τήνδε μενοινὴν

σχήσεις, οὔτʼ αὐτὴ προτιόσσομαι ὧδε τελεῖσθαι.

μνώεο μὴν ἀπεών περ ὁμῶς καὶ νόστιμος ἤδη

Ὑψιπύλης· λίπε δʼ ἧμιν ἔπος, τό κεν ἐξανύσαιμι

πρόφρων, ἢν ἄρα δή με θεοὶ δώωσι τεκέσθαι.

τὴν δʼ αὖτʼ Αἴσονος υἱὸς ἀγαιόμενος προσέειπεν·

Ὑψιπύλη, τὰ μὲν οὕτω ἐναίσιμα πάντα γένοιτο

ἐκ μακάρων· τύνη δʼ ἐμέθεν πέρι θυμὸν ἀρείω

ἴσχανʼ, ἐπεὶ πάτρην μοι ἅλις Πελίαο ἕκητι

ναιετάειν· μοῦνόν με θεοὶ λύσειαν ἀέθλων.

εἰ δʼ οὔ μοι πέπρωται ἐς Ἑλλάδα γαῖαν ἱκέσθαι

τηλοῦ ἀναπλώοντι, σὺ δʼ ἄρσενα παῖδα τέκηαι,

πέμπε μιν ἡβήσαντα Πελασγίδος ἔνδον Ἰωλκοῦ

πατρί τʼ ἐμῷ καὶ μητρὶ δύης ἄκος, ἢν ἄρα τούσγε

τέτμῃ ἔτι ζώοντας, ἵνʼ ἄνδιχα τοῖο ἄνακτος

σφοῖσιν πορσύνωνται ἐφέστιοι ἐν μεγάροισιν.

ἦ, καὶ ἔβαινʼ ἐπὶ νῆα παροίτατος· ὧς δὲ καὶ ἄλλοι

βαῖνον ἀριστῆες· λάζοντο δὲ χερσὶν ἐρετμὰ

ἐνσχερὼ ἑζόμενοι· πρυμνήσια δέ σφισιν Ἄργος

λῦσεν ὑπὲκ πέτρης ἁλιμυρέος. ἔνθʼ ἄρα τοίγε

κόπτον ὕδωρ δολιχῇσιν ἐπικρατέως ἐλάτῃσιν.

ἑσπέριοι δʼ Ὀρφῆος ἐφημοσύνῃσιν ἔκελσαν

νῆσον ἐς Ἠλέκτρης Ἀτλαντίδος, ὄφρα δαέντες

ἀρρήτους ἀγανῇσι τελεσφορίῃσι θέμιστας

σωότεροι κρυόεσσαν ὑπεὶρ ἅλα ναυτίλλοιντο.

τῶν μὲν ἔτʼ οὐ προτέρω μυθήσομαι· ἀλλὰ καὶ αὐτὴ

νῆσος ὁμῶς κεχάροιτο καὶ οἳ λάχον ὄργια κεῖνα

δαίμονες ἐνναέται, τὰ μὲν οὐ θέμις ἄμμιν ἀείδειν.

κεῖθεν δʼ εἰρεσίῃ Μέλανος διὰ βένθεα πόντου

ἱέμενοι τῇ μὲν Θρῃκῶν χθόνα, τῇ δὲ περαίην

Ἴμβρον ἔχον καθύπερθε· νέον γε μὲν ἠελίοιο

δυομένου Χερόνησον ἐπὶ προύχουσαν ἵκοντο.

ἔνθα σφιν λαιψηρὸς ἄη νότος, ἱστία δʼ οὔρῳ

στησάμενοι κούρης Ἀθαμαντίδος αἰπὰ ῥέεθρα

εἰσέβαλον· πέλαγος δὲ τὸ μὲν καθύπερθε λέλειπτο

ἦρι, τὸ δʼ ἐννύχιοι Ῥοιτειάδος ἔνδοθεν ἀκτῆς

μέτρεον, Ἰδαίην ἐπὶ δεξιὰ γαῖαν ἔχοντες.

Δαρδανίην δὲ λιπόντες ἐπιποοσέβαλλον Ἀβύδῳ,

Περκώτην δʼ ἐπὶ τῇ καὶ Ἀβαρνίδος ἠμαθόεσσαν

ἠιόνα ζαθέην τε παρήμειβον Πιτύειαν.

καὶ δὴ τοίγʼ ἐπὶ νυκτὶ διάνδιχα νηὸς ἰούσης

δίνῃ πορφύροντα διήνυσαν Ἑλλήσποντον.

ἔστι δέ τις αἰπεῖα Προποντίδος ἔνδοθι νῆσος

τυτθὸν ἀπὸ Φρυγίης πολυληίου ἠπείροιο

εἰς ἅλα κεκλιμένη, ὅσσον τʼ ἐπιμύρεται ἰσθμὸς

χέρσῳ ἐπιπρηνὴς καταειμένος· ἐν δέ οἱ ἀκταὶ

ἀμφίδυμοι, κεῖνται δʼ ὑπὲρ ὕδατος Λἰσήποιο.

Ἄρκτων μιν καλέουσιν ὄρος περιναιετάοντες·

καὶ τὸ μὲν ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι ἐνναίουσιν

Γηγενέες, μέγα θαῦμα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι.

ἓξ γὰρ ἑκάστῳ χεῖρες ὑπέρβιοι ἠερέθονται,

αἱ μὲν ἀπὸ στιβαρῶν ὤμων δύο, ταὶ δʼ ὑπένερθεν

τέσσαρες αἰνοτάτῃσιν ἐπὶ πλευρῇς ἀραρυῖαι.

ἰσθμὸν δʼ αὖ πεδίον τε Δολίονες ἀμφενέμοντο

ἀνέρες· ἐν δʼ ἥρως Λἰνήιος υἱὸς ἄνασσεν

Κύζικος, ὃν κούρη δίου τέκεν Εὐσώροιο

Αἰνήτη. τοὺς δʼ οὔτι καὶ ἔκπαγλοί περ ἐόντες

Γηγενέες σίνοντο, Ποσειδάωνος ἀρωγῇ·

τοῦ γὰρ ἔσαν τὰ πρῶτα Δολίονες ἐκγεγαῶτες.

ἔνθʼ Ἀργὼ προύτυψεν ἐπειγομένη ἀνέμοισιν

Θρηικίοις, Καλὸς δὲ λιμὴν ὑπέδεκτο θέουσαν.

κεῖσε καὶ εὐναίης ὀλίγον λίθον ἐκλύσαντες

Τίφυος ἐννεσίῃσιν ὑπὸ κρήνῃ ἐλίποντο,

κρήνῃ ὑπʼ Ἀρτακίῃ· ἕτερον δʼ ἔλον, ὅστις ἀρήρει,

βριθύν· ἀτὰρ κεῖνόν γε θεοπροπίαις Ἑκάτοιο

Νηλεΐδαι μετόπισθεν Ἰάονες ἱδρύσαντο

ἱερόν, ἣ θέμις ἦεν, Ἰησονίης ἐν Ἀθήνης.

τοὺς δʼ ἄμυδις φιλότητι Δολίονες ἠδὲ καὶ αὐτὸς

Κύζικος ἀντήσαντες ὅτε στόλον ἠδὲ γενέθλην

ἔκλυον, οἵτινες εἶεν, ἐυξείνως ἀρέσαντο,

καί σφεας εἰρεσίῃ πέπιθον προτέρωσε κιόντας

ἄστεος ἐν λιμένι πρυμνήσια νηὸς ἀνάψαι,

ἔνθʼ οἵγʼ Ἐκβασίῳ βωμὸν θέσαν Ἀπόλλωνι

εἱσάμενοι παρὰ θῖνα, θυηπολίης τʼ ἐμελοντο.

δῶκεν δʼ αὐτὸς ἄναξ λαρὸν μέθυ δευουένοισιν

μῆλά θʼ ὁμοῦ· δὴ γάρ οἱ ἔην φάτις, εὖτʼ ἂν ἵκωνται

ἀνδρῶν ἡρώων θεῖος στόλος, αὐτίκα τόνγε

μείλιχον ἀντιάαν, μηδὲ πτολέμοιο μέλεσθαι.

ἶσόν που κἀκείνῳ ἐπισταχύεσκον ἴουλοι,

οὐδέ νύ πω παίδεσσιν ἀγαλλόμενος μεμόρητο·

ἀλλʼ ἔτι οἱ κατὰ δώματʼ ἀκήρατος ἦεν ἄκοιτις

ὠδίνων, Μέροπος Περκωσίου ἐκγεγαυῖα,

Κλείτη ἐυπλόκαμος, τὴν μὲν νέον ἐξέτι πατρὸς

θεσπεσίοις ἕδνοισιν ἀνήγαγεν ἀντιπέρηθεν.

ἀλλὰ καὶ ὧς θάλαμόν τε λιπὼν καὶ δέμνια νύμφης

τοῖς μέτα δαῖτʼ ἀλέγυνε, βάλεν δʼ ἀπὸ δείματα θυμοῦ.

ἀλλήλους δʼ ἐρέεινον ἀμοιβαδίς· ἤτοι ὁ μέν σφεων

πεύθετο ναυτιλίης ἄνυσιν, Πελίαό τʼ ἐφετμάς·

οἱ δὲ περικτιόνων πόλιας καὶ κόλπον ἅπαντα

εὐρείης πεύθοντο Προποντίδος· οὐ μὲν ἐπιπρὸ

ἠείδει καταλέξαι ἐελδομένοισι δαῆναι.

ἠοῖ δʼ εἰσανέβαν μέγα Δίνδυμον, ὄφρα καὶ αὐτοὶ

θηήσαιντο πόρους κείνης ἁλός· ἐκ δʼ ἄρα τοίγε

νῆα Χυτοῦ λιμένος προτέρω ἐξήλασαν ὅρμον·

ἥδε δʼ Ἰησονίη πέφαται ὁδός, ἥνπερ ἔβησαν.

Γηγενέες δʼ ἑτέρωθεν ἀπʼ οὔρεος ἀίξαντες

φράξαν ἀπειρεσίοιο Χυτοῦ στόμα νειόθι πέτρῃς

πόντιον, οἷά τε θῆρα λοχώμενοι ἔνδον ἐόντα.

ἀλλὰ γὰρ αὖθι λέλειπτο σὺν ἀνδράσιν ὁπλοτέροισιν

Ἡρακλέης, ὃς δή σφι παλίντονον αἶψα τανύσσας

τόξον ἐπασσυτέρους πέλασε χθονί· τοὶ δὲ καὶ αὐτοὶ

πέτρας ἀμφιρρῶγας ἀερτάζοντες ἔβαλλον.

δὴ γάρ που κἀκεῖνα θεὰ τρέφεν αἰνὰ πέλωρα

Ἥρη, Ζηνὸς ἄκοιτις, ἀέθλιον Ἡρακλῆι.

σὺν δὲ καὶ ὧλλοι δῆθεν ὑπότροποι ἀντιόωντες,

πρίν περ ἀνελθέμεναι σκοπιήν, ἥπτοντο φόνοιο

γηγενέων ἥρωες ἀρήιοι, ἠμὲν ὀιστοῖς

ἠδὲ καὶ ἐγχείῃσι δεδεγμένοι, εἰσόκε πάντας

ἀντιβίην ἀσπερχὲς ὀρινομένους ἐδάιξαν.

ὡς δʼ ὅτε δούρατα μακρὰ νέον πελέκεσσι τυπέντα

ὑλοτόμοι στοιχηδὸν ἐπὶ ῥηγμῖνι βάλωσιν,

ὄφρα νοτισθέντα κρατεροὺς ἀνεχοίατο γόμφους·

ὧς οἱ ἐνὶ ξυνοχῇ λιμένος πολιοῖο τέταντο

ἑξείης, ἄλλοι μὲν ἐς ἁλμυρὸν ἀθρόοι ὕδωρ

δύπτοντες κεφαλὰς καὶ στήθεα, γυῖα δʼ ὕπερθεν

χέρσῳ τεινάμενοι· τοὶ δʼ ἔμπαλιν, αἰγιαλοῖο

κράατα μὲν ψαμάθοισι, πόδας δʼ εἰς βένθος ἔρειδον,

ἄμφω ἅμʼ οἰωνοῖσι καὶ ἰχθύσι κύρμα γενέσθαι.

ἥρωες δʼ, ὅτε δή σφιν ἀταρβὴς ἔπλετʼ ἄεθλος,

δὴ τότε πείσματα νηὸς ἐπὶ πνοιῇς ἀνέμοιο

λυσάμενοι προτέρωσε διὲξ ἁλὸς οἶδμα νέοντο.

ἡ δʼ ἔθεεν λαίφεσσι πανήμερος· οὐ μὲν ἰούσης

νυκτὸς ἔτι ῥιπὴ μένεν ἔμπεδον, ἀλλὰ θύελλαι

ἀντίαι ἁρπάγδην ὀπίσω φέρον, ὄφρʼ ἐπέλασσαν

αὖτις ἐυξείνοισι Δολίοσιν ἐκ δʼ ἄρʼ ἔβησαν

αὐτονυχί· ἱερὴ δὲ φατίζεται ἥδʼ ἔτι πέτρη,

ᾗ πέρι πείσματα νηὸς ἐπεσσύμενοι ἐβάλοντο.

οὐδέ τις αὐτὴν νῆσον ἐπιφραδέως ἐνόησεν

ἔμμεναι· οὐδʼ ὑπὸ νυκτὶ Δολίονες ἂψ ἀνιόντας

ἥρωας νημερτὲς ἐπήισαν· ἀλλά που ἀνδρῶν

Μακριέων εἴσαντο Πελασγικὸν ἄρεα κέλσαι.

τῶ καὶ τεύχεα δύντες ἐπὶ σφίσι χεῖρας ἄειραν.

σὺν δʼ ἔλασαν μελίας τε καὶ ἀσπίδας ἀλλήλοισιν

ὀξείῃ ἴκελοι ῥιπῇ πυρός, ἥ τʼ ἐνὶ θάμνοις

αὐαλέοισι πεσοῦσα κορύσσεται· ἐν δὲ κυδοιμὸς

δεινός τε ζαμενής τε Δολιονίῳ πέσε δήμῳ.

οὐδʼ ὅγε δηιοτῆτος ὑπὲρ μόρον αὖτις ἔμελλεν

οἴκαδε νυμφιδίους θαλάμους καὶ λέκτρον ἱκέσθαι.

ἀλλά μιν Αἰσονίδης τετραμμένον ἰθὺς ἑοῖο

πλῆξεν ἐπαΐξας στῆθος μέσον, ἀμφὶ δὲ δουρὶ

ὀστέον ἐρραίσθη· ὁ δʼ ἐνὶ ψαμάθοισιν ἐλυσθεὶς

μοῖραν ἀνέπλησεν. τὴν γὰρ θέμις οὔποτʼ ἀλύξαι

θνητοῖσιν· πάντῃ δὲ περὶ μέγα πέπταται ἕρκος.

ὧς τὸν ὀιόμενόν που ἀδευκέος ἔκτοθεν ἄτης

εἶναι ἀριστήων αὐτῇ ὑπὸ νυκτὶ πέδησεν

μαρνάμενον κείνοισι· πολεῖς δʼ ἐπαρηγόνες ἄλλοι

ἔκταθεν· Ἡρακλέης μὲν ἐνήρατο Τηλεκλῆα

ἠδὲ Μεγαβρόντην· Σφόδριν δʼ ἐνάριξεν Ἄκαστος·

Πηλεὺς δὲ Ζέλυν εἷλεν ἀρηίθοόν τε Γέφυρον.

αὐτὰρ ἐυμμελίης Τελαμὼν Βασιλῆα κατέκτα.

Ἴδας δʼ αὖ Προμέα, Κλυτίος δʼ Ὑάκινθον ἔπεφνεν,

Τυνδαρίδαι δʼ ἄμφω Μεγαλοσσάκεα Φλογίον τε.

Οἰνεΐδης δʼ ἐπὶ τοῖσιν ἕλεν θρασὺν Ἰτυμονῆα

ἠδὲ καὶ Ἀρτακέα, πρόμον ἀνδρῶν· οὓς ἔτι πάντας

ἐνναέται τιμαῖς ἡρωίσι κυδαίνουσιν.

οἱ δʼ ἄλλοι εἴξαντες ὑπέτρεσαν, ἠύτε κίρκους

ὠκυπέτας ἀγεληδὸν ὑποτρέσσωσι πέλειαι.

ἐς δὲ πύλας ὁμάδῳ πέσον ἀθρόοι· αἶψα δʼ ἀυτῆς

πλῆτο πόλις στονόεντος ὑποτροπίῃ πολέμοιο.

ἠῶθεν δʼ ὀλοὴν καὶ ἀμήχανον εἰσενόησαν

ἀμπλακίην ἄμφω· στυγερὸν δʼ ἄχος εἷλεν ἰδόντας

ἥρωας Μινύας Αἰνήιον υἷα πάροιθεν

Κύζικον ἐν κονίῃσι καὶ αἵματι πεπτηῶτα.

ἤματα δὲ τρία πάντα γόων, τίλλοντό τε χαίτας

αὐτοὶ ὁμῶς λαοί τε Δολίονες. αὐτὰρ ἔπειτα

τρὶς περὶ χαλκείοις σὺν τεύχεσι δινηθέντες

τύμβῳ ἐνεκτερέιξαν, ἐπειρήσαντό τʼ ἀέθλων,

ἣ θέμις, ἂμ πεδίον λειμώνιον, ἔνθʼ ἔτι νῦν περ

ἀγκέχυται τόδε σῆμα καὶ ὀψιγόνοισιν ἰδέσθαι.

οὐδὲ μὲν οὐδʼ ἄλοχος Κλείτη φθιμένοιο λέλειπτο

οὗ πόσιος μετόπισθε· κακῷ δʼ ἐπὶ κύντερον ἄλλο

ἤνυσεν, ἁψαμένη βρόχον αὐχένι. τὴν δὲ καὶ αὐταὶ

νύμφαι ἀποφθιμένην ἀλσηίδες ὠδύραντο·

καί οἱ ἀπὸ βλεφάρων ὅσα δάκρυα χεῦαν ἔραζε,

πάντα τάγε κρήνην τεῦξαν θεαί, ἣν καλέουσιν

Κλείτην, δυστήνοιο περικλεὲς οὔνομα νύμφης.

αἰνότατον δὴ κεῖνο Δολιονίῃσι γυναιξὶν

ἀνδράσι τʼ ἐκ Διὸς ἦμαρ ἐπήλυθεν· οὐδὲ γὰρ αὐτῶν

ἔτλη τις πάσσασθαι ἐδητύος, οὐδʼ ἐπὶ δηρὸν

ἐξ ἀχέων ἔργοιο μυληφάτου ἐμνώοντο·

ἀλλʼ αὔτως ἄφλεκτα διαζώεσκον ἔδοντες.

ἔνθʼ ἔτι νῦν, εὖτʼ ἄν σφιν ἐτήσια χύτλα χέωνται

Κύζικον ἐνναίοντες Ἰάονες, ἔμπεδον αἰεὶ

πανδήμοιο μύλης πελάνους ἐπαλετρεύουσιν.

ἐκ δὲ τόθεν τρηχεῖαι ἀνηέρθησαν ἄελλαι

ἤμαθʼ ὁμοῦ νύκτας τε δυώδεκα, τοὺς δὲ καταῦθι

ναυτίλλεσθαι ἔρυκον. ἐπιπλομένῃ δʼ ἐνὶ νυκτὶ

ὧλλοι μέν ῥα πάρος δεδμημένοι εὐνάζοντο

ὕπνῳ ἀριστῆες πύματον λάχος· αὐτὰρ Ἄκαστος

Μόψος τʼ Ἀμπυκίδης ἀδινὰ κνώσσοντας ἔρυντο.

ἡ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ ξανθοῖο καρήατος Αἰσονίδαο

πωτᾶτʼ ἀλκυονὶς λιγυρῇ ὀπὶ θεσπίζουσα

λῆξιν ὀρινομένων ἀνέμων· συνέηκε δὲ Μόψος

ἀκταίης ὄρνιθος ἐναίσιμον ὄσσαν ἀκούσας.

καὶ τὴν μὲν θεὸς αὖτις ἀπέτραπεν, ἷζε δʼ ὕπερθεν

νηίου ἀφλάστοιο μετήορος ἀίξασα.

τὸν δʼ ὅγε κεκλιμένον μαλακοῖς ἐνὶ κώεσιν οἰῶν.

κινήσας ἀνέγειρε παρασχεδόν, ὧδέ τʼ ἔειπεν·

Αἰσονίδη, χρειώ σε τόδʼ ἱερὸν εἰσανιόντα

Δινδύμου ὀκριόεντος ἐύθρονον ἱλάξασθαι

μητέρα συμπάντων μακάρων· λήξουσι δʼ ἄελλαι

ζαχρηεῖς· τοίην γὰρ ἐγὼ νέον ὄσσαν ἄκουσα

ἀλκυόνος ἁλίης, ἥ τε κνώσσοντος ὕπερθεν

σεῖο πέριξ τὰ ἕκαστα πιφαυσκομένη πεπότηται.

ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμοί τε θάλασσά τε νειόθι τε χθὼν

πᾶσα πεπείρανται νιφόεν θʼ ἕδος Οὐλύμποιο·

καί οἱ, ὅτʼ ἐξ ὀρέων μέγαν οὐρανὸν εἰσαναβαίνῃ,

Ζεὺς αὐτὸς Κρονίδης ὑποχάζεται. ὧς δὲ καὶ ὧλλοι

ἀθάνατοι μάκαρες δεινὴν θεὸν ἀμφιέπουσιν.

ὧς φάτο· τῷ δʼ ἀσπαστὸν ἔπος γένετʼ εἰσαΐοντι.

ὤρνυτο δʼ ἐξ εὐνῆς κεχαρημένος· ὦρσε δʼ ἑταίρους

πάντας ἐπισπέρχων, καί τέ σφισιν ἐγρομένοισιν

Ἀμπυκίδεω Μόψοιο θεοπροπίας ἀγόρευεν.

αἶψα δὲ κουρότεροι μὲν ἀπὸ σταθμῶν ἐλάσαντες

ἔνθεν ἐς αἰπεινὴν ἄναγον βόας οὔρεος ἄκρην.

οἱ δʼ ἄρα λυσάμενοι Ἱερῆς ἐκ πείσματα πέτρης

ἤρεσαν ἐς λιμένα Θρηίκιον· ἂν δὲ καὶ αὐτοὶ

βαῖνον, παυροτέρους ἑτάρων ἐν νηὶ λιπόντες.

τοῖσι δὲ Μακριάδες σκοπιαὶ καὶ πᾶσα περαίη

Θρηικίης ἐνὶ χερσὶν ἑαῖς προυφαίνετʼ ἰδέσθαι·

φαίνετο δʼ ἠερόεν στόμα Βοσπόρου ἠδὲ κολῶναι

Μυσίαι· ἐκ δʼ ἑτέρης ποταμοῦ ῥόος Αἰσήποιο

ἄστυ τε καὶ πεδίον Νηπήιον Ἀδρηστείης.

ἔσκε δέ τι στιβαρὸν στύπος ἀμπέλου ἔντροφον ὕλῃ,

πρόχνυ γεράνδρυον· τὸ μὲν ἔκταμον, ὄφρα πέλοιτο

δαίμονος οὐρείης ἱερὸν βρέτας· ἔξεσε δʼ Ἄργος

εὐκόσμως, καὶ δή μιν ἐπʼ ὀκριόεντι κολωνῷ

ἵδρυσαν φηγοῖσιν ἐπηρεφὲς ἀκροτάτῃσιν,

αἵ ῥά τε πασάων πανυπέρταται ἐρρίζωνται.

βωμὸν δʼ αὖ χέραδος παρενήνεον· ἀμφὶ δὲ φύλλοις

στεψάμενοι δρυΐνοισι θυηπολίης ἐμέλοντο

μητέρα Δινδυμίην πολυπότνιαν ἀγκαλέοντες,

ἐνναέτιν Φρυγίης, Τιτίην θʼ ἅμα Κύλληνόν τε,

οἳ μοῦνοι πολέων μοιρηγέται ἠδὲ πάρεδροι

μητέρος Ἰδαίης κεκλήαται, ὅσσοι ἔασιν

δάκτυλοι Ἰδαῖοι Κρηταιέες, οὕς ποτε νύμφη

Ἀγχιάλη Δικταῖον ἀνὰ σπέος ἀμφοτέρῃσιν

δραξαμένη γαίης Οἰαξίδος ἐβλάστησεν.

πολλὰ δὲ τήνγε λιτῇσιν ἀποστρέψαι ἐριώλας

Λἰσονίδης γουνάζετʼ ἐπιλλείβων ἱεροῖσιν

αἰθομένοις· ἄμυδις δὲ νέοι Ὀρφῆος ἀνωγῇ

σκαίροντες βηταρμὸν ἐνόπλιον ὠρχήσαντο,

καὶ σάκεα ξιφέεσσιν ἐπέκτυπον, ὥς κεν ἰωὴ

δύσφημος πλάζοιτο διʼ ἠέρος, ἣν ἔτι λαοὶ

κηδείῃ βασιλῆος ἀνέστενον. ἔνθεν ἐσαιεὶ

ῥόμβῳ καὶ τυπάνῳ Ῥείην Φρύγες ἱλάσκονται.

ἡ δέ που εὐαγέεσσιν ἐπὶ φρένα θῆκε θυηλαῖς

ἀνταίη δαίμων· τὰ δʼ ἐοικότα σήματʼ ἔγεντο.

δένδρεα μὲν καρπὸν χέον ἄσπετον, ἀμφὶ δὲ ποσσὶν

αὐτομάτη φύε γαῖα τερείνης ἄνθεα ποίης.

θῆρες δʼ εἰλυούς τε κατὰ ξυλόχους τε λιπόντες

οὐρῇσιν σαίνοντες ἐπήλυθον. ἡ δὲ καὶ ἄλλο

θῆκε τέρας· ἐπεὶ οὔτι παροίτερον ὕδατι νᾶεν

Δίνδυμον· ἀλλά σφιν τότʼ ἀνέβραχε διψάδος αὔτως

ἐκ κορυφῆς ἄλληκτον· Ἰησονίην δʼ ἐνέπουσιν

κεῖνο ποτὸν κρήνην περιναιέται ἄνδρες ὀπίσσω.

καὶ τότε μὲν δαῖτʼ ἀμφὶ θεᾶς θέσαν οὔρεσιν Ἄρκτων,

μέλποντες Ῥείην πολυπότνιαν· αὐτὰρ ἐς ἠὼ

ληξάντων ἀνέμων νῆσον λίπον εἰρεσίῃσιν.

ἔνθʼ ἔρις ἄνδρα ἕκαστον ἀριστήων ὀρόθυνεν,

ὅστις ἀπολλήξειε πανύστατος. ἀμφὶ γὰρ αἰθὴρ

νήνεμος ἐστόρεσεν δίνας, κατὰ δʼ εὔνασε πόντον.

οἱ δὲ γαληναίῃ πίσυνοι ἐλάασκον ἐπιπρὸ

νῆα βίῃ· τὴν δʼ οὔ κε διὲξ ἁλὸς ἀίσσουσαν

οὐδὲ Ποσειδάωνος ἀελλόποδες κίχον ἵπποι.

ἔμπης δʼ ἐγρομένοιο σάλου ζαχρηεσιν αὔραις,

αἳ νέον ἐκ ποταμῶν ὑπὸ δείελον ἠερέθονται,

τειρόμενοι καὶ δὴ μετελώφεον· αὐτὰρ ὁ τούσγε

πασσυδίῃ μογέοντας ἐφέλκετο κάρτεϊ χειρῶν

Ἡρακλέης, ἐτίνασσε δʼ ἀρηρότα δούρατα νηός.

ἀλλʼ ὅτε δὴ Μυσῶν λελιημένοι ἠπείροιο

Ῥυνδακίδας προχοὰς μέγα τʼ ἠρίον Αἰγαίωνος

τυτθὸν ὑπὲκ Φρυγίης παρεμέτρεον εἰσορόωντες,

δὴ τότʼ ἀνοχλίζων τετρηχότος οἴδματος ὁλκοὺς

μεσσόθεν ἆξεν ἐρετμόν. ἀτὰρ τρύφος ἄλλο μὲν αὐτὸς

ἄμφω χερσὶν ἔχων πέσε δόχμιος, ἄλλο δὲ πόντος

κλύζε παλιρροθίοισι φέρων. ἀνὰ δʼ ἕζετο σιγῇ

παπταίνων· χεῖρες γὰρ ἀήθεον ἠρεμέουσαι.

ἦμος δʼ ἀγρόθεν εἶσι φυτοσκάφος ἤ τις ἀροτρεὺς

ἀσπασίως εἰς αὖλιν ἑήν, δόρποιο χατίζων,

αὐτοῦ δʼ ἐν προμολῇ τετρυμένα γούνατʼ ἔκαμψεν

αὐσταλέος κονίῃσι, περιτριβέας δέ τε χεῖρας

εἰσορόων κακὰ πολλὰ ἑῇ ἠρήσατο γαστρί·

τῆμος ἄρʼ οἵγʼ ἀφίκοντο Κιανίδος ἤθεα γαίης

ἀμφʼ Ἀργανθώνειον ὄρος προχοάς τε Κίοιο.

τοὺς μὲν ἐυξείνως Μυσοὶ φιλότητι κιόντας

δειδέχατʼ, ἐνναέται κείνης χθονός, ἤιά τέ σφιν

μῆλά τε δευομένοις μέθυ τʼ ἄσπετον ἐγγυάλιξαν.

ἔνθα δʼ ἔπειθʼ οἱ μὲν ξύλα κάγκανα, τοὶ δὲ λεχαίην

φυλλάδα λειμώνων φέρον ἄσπετον ἀμήσαντες,

στόρνυσθαι· τοὶ δʼ ἀμφὶ πυρήια δινεύεσκον·

οἱ δʼ οἶνον κρητῆρσι κέρων, πονέοντο τε δαῖτα,

Ἐκβασίῳ ῥέξαντες ὑπὸ κνέφας Ἀπόλλωνι.

αὐτὰρ ὁ δαίνυσθαι ἑτάροις οἷς εὖ ἐπιτείλας

βῆ ῥʼ ἴμεν εἰς ὕλην υἱὸς Διός, ὥς κεν ἐρετμὸν

οἷ αὐτῷ φθαίη καταχείριον ἐντύνασθαι.

εὗρεν ἔπειτʼ ἐλάτην ἀλαλήμενος, οὔτε τι πολλοῖς

ἀχθομένην ὄζοις, οὐδὲ μέγα τηλεθόωσαν,

ἀλλʼ οἷον ταναῆς ἔρνος πέλει αἰγείροιο·

τόσση ὁμῶς μῆκός τε καὶ ἐς πάχος ἦεν ἰδέσθαι.

ῥίμφα δʼ ὀιστοδόκην μὲν ἐπὶ χθονὶ θῆκε φαρέτρην

αὐτοῖσιν τόξοισιν, ἔδυ δʼ ἀπὸ δέρμα λέοντος.

τὴν δʼ ὅγε χαλκοβαρεῖ ῥοπάλῳ δαπέδοιο τινάξας

νειόθεν ἀμφοτέρῃσι περὶ στύπος ἔλλαβε χερσίν,

ἠνορέῃ πίσυνος· ἐν δὲ πλατὺν ὦμον ἔρεισεν

εὖ διαβάς· πεδόθεν δὲ βαθύρριζόν περ ἐοῦσαν

προσφὺς ἐξήειρε σὺν αὐτοῖς ἔχμασι γαίης.

ὡς δʼ ὅταν ἀπροφάτως ἱστόν νεός, εὖτε μάλιστα

χειμερίη ὀλοοῖο δύσις πέλει Ὠρίωνος,

ὑψόθεν ἐμπλήξασα θοὴ ἀνέμοιο κατάιξ

αὐτοῖσι σφήνεσσιν ὑπὲκ προτόνων ἐρύσηται·

ὧς ὅγε τὴν ἤειρεν. ὁμοῦ δʼ ἀνὰ τόξα καὶ ἰοὺς

δέρμα θʼ ἑλὼν ῥόπαλόν τε παλίσσυτος ὦρτο νέεσθαι.

τόφρα δʼ Ὕλας χαλκέῃ σὺν κάλπιδι νόσφιν ὁμίλου

δίζητο κρήνης ἱερὸν ῥόον, ὥς κέ οἱ ὕδωρ

φθαίη ἀφυσσάμενος ποτιδόρπιον, ἄλλα τε πάντα

ὀτραλέως κατὰ κόσμον ἐπαρτίσσειεν ἰόντι.

δὴ γάρ μιν τοίοισιν ἐν ἤθεσιν αὐτὸς ἔφερβεν,

νηπίαχον τὰ πρῶτα δόμων ἐκ πατρὸς ἀπούρας,

δίου Θειοδάμαντος, ὃν ἐν Δρυόπεσσιν ἔπεφνεν

νηλειῶς, βοὸς ἀμφὶ γεωμόρου ἀντιόωντα.

ἤτοι ὁ μὲν νειοῖο γύας τέμνεσκεν ἀρότρῳ

Θειοδάμας ἀνίῃ βεβολημένος· αὐτὰρ ὁ τόνγε

βοῦν ἀρότην ἤνωγε παρασχέμεν οὐκ ἐθέλοντα.

ἵετο γὰρ πρόφασιν πολέμου Δρυόπεσσι βαλέσθαι

λευγαλέην, ἐπεὶ οὔτι δίκης ἀλέγοντες ἔναιον.

ἀλλὰ τὰ μὲν τηλοῦ κεν ἀποπλάγξειεν ἀοιδῆς.

αἶψα δʼ ὅγε κρήνην μετεκίαθεν, ἣν καλέουσιν

πηγὰς ἀγχίγυοι περιναιέται. οἱ δέ που ἄρτι

νυμφάων ἵσταντο χοροί· μέλε γάρ σφισι πάσαις,

ὅσσαι κεῖσʼ ἐρατὸν νύμφαι ῥίον ἀμφενέμοντο,

Ἄρτεμιν ἐννυχίῃσιν ἀεὶ μέλπεσθαι ἀοιδαῖς.

αἱ μέν, ὅσαι σκοπιὰς ὀρέων λάχον ἢ καὶ ἐναύλους,

αἵγε μὲν ὑλήωροι ἀπόπροθεν ἐστιχόωντο,

ἡ δὲ νέον κρήνης ἀνεδύετο καλλινάοιο

νύμφη ἐφυδατίη· τὸν δὲ σχεδὸν εἰσενόησεν

κάλλεϊ καὶ γλυκερῇσιν ἐρευθόμενον χαρίτεσσιν.

πρὸς γάρ οἱ διχόμηνις ἀπʼ αἰθέρος αὐγάζουσα

βάλλε σεληναίη. τὴν δὲ φρένας ἐπτοίησεν

Κύπρις, ἀμηχανίῃ δὲ μόλις συναγείρατο θυμόν.

αὐτὰρ ὅγʼ ὡς τὰ πρῶτα ῥόῳ ἔνι κάλπιν ἔρεισεν

λέχρις ἐπιχριμφθείς, περὶ δʼ ἄσπετον ἔβραχεν ὕδωρ

χαλκὸν ἐς ἠχήεντα φορεύμενον, αὐτίκα δʼ ἥγε

λαιὸν μὲν καθύπερθεν ἐπʼ αὐχένος ἄνθετο πῆχυν

κύσσαι ἐπιθύουσα τέρεν στόμα· δεξιτερῇ δὲ

ἀγκῶνʼ ἔσπασε χειρί, μέσῃ δʼ ἐνικάββαλε δίνῃ.

τοῦ δʼ ἥρως ἰάχοντος ἐπέκλυεν οἶος ἑταίρων

Εἰλατίδης Πολύφημος, ἰὼν προτέρωσε κελεύθου,

δέκτο γὰρ Ἡρακλῆα πελώριον, ὁππόθʼ ἵκοιτο.

βῆ δὲ μεταΐξας Πηγέων σχεδόν, ἠύτε τις θὴρ

ἄγριος, ὅν ῥά τε γῆρυς ἀπόπροθεν ἵκετο μήλων,

λιμῷ δʼ αἰθόμενος μετανίσσεται, οὐδʼ ἐπέκυρσεν

ποίμνῃσιν· πρὸ γὰρ αὐτοὶ ἐνὶ σταθμοῖσι νομῆες

ἔλσαν· ὁ δὲ στενάχων βρέμει ἄσπετον, ὄφρα κάμῃσιν·

ὧς τότʼ ἄρʼ Εἰλατίδης μεγάλʼ ἔστενεν, ἀμφὶ δὲ χῶρον

φοίτα κεκληγώς· μελέη δέ οἱ ἔπλετο φωνή.

αἶψα δʼ ἐρυσσάμενος μέγα φάσγανον ὦρτο δίεσθαι,

μήπως ἢ θήρεσσιν ἕλωρ πέλοι, ἠέ μιν ἄνδρες

μοῦνον ἐόντʼ ἐλόχησαν, ἄγουσι δὲ ληίδʼ ἑτοίμην.

ἔνθʼ αὐτῷ ξύμβλητο κατὰ στίβον Ἡρακλῆι

γυμνὸν ἐπαΐσσων παλάμῃ ξίφος· εὖ δέ μιν ἔγνω

σπερχόμενον μετὰ νῆα διὰ κνέφας. αὐτίκα δʼ ἄτην

ἔκφατο λευγαλέην, βεβαρημένος ἄσθματι θυμόν·

δαιμόνιε, στυγερόν τοι ἄχος πάμπρωτος ἐνίψω.

οὐ γὰρ Ὕλας κρήνηνδε κιὼν σόος αὖτις ἱκάνει.

ἀλλά ἑ ληιστῆρες ἐνιχρίμψαντες ἄγουσιν,

ἢ θῆρες σίνονται· ἐγὼ δʼ ἰάχοντος ἄκουσα.

ὧς φάτο· τῷ δʼ ἀίοντι κατὰ κροτάφων ἅλις ἱδρὼς

κήκιεν, ἐν δὲ κελαινὸν ὑπὸ σπλάγχνοις ζέεν αἷμα.

χωόμενος δʼ ἐλάτην χαμάδις βάλεν, ἐς δὲ κέλευθον

τὴν θέεν, ᾗ πόδες αὐτὸν ὑπέκφερον ἀίσσοντα.

ὡς δʼ ὅτε τίς τε μύωπι τετυμμένος ἔσσυτο ταῦρος

πίσεά τε προλιπὼν καὶ ἑλεσπίδας, οὐδὲ νομήων

οὐδʼ ἀγέλης ὄθεται, πρήσσει δʼ ὁδόν, ἄλλοτʼ ἄπαυστος,

ἄλλοτε δʼ ἱστάμενος, καὶ ἀνὰ πλατὺν αὐχένʼ ἀείρων

ἵησιν μύκημα, κακῷ βεβολημένος οἴστρῳ·

ὧς ὅγε μαιμώων ὁτὲ μὲν θοὰ γούνατʼ ἔπαλλεν

συνεχέως, ὁτὲ δʼ αὖτε μεταλλήγων καμάτοιο

τῆλε διαπρύσιον μεγάλῃ βοάασκεν ἀυτῇ.

αὐτίκα δʼ ἀκροτάτας ὑπερέσχεθεν ἄκριας ἀστὴρ

ἠῷος, πνοιαὶ δὲ κατήλυθον· ὦκα δὲ Τῖφυς

ἐσβαίνειν ὀρόθυνεν, ἐπαύρεσθαί τʼ ἀνέμοιο.

οἱ δʼ εἴσβαινον ἄφαρ λελιημένοι· ὕψι δὲ νηὸς

εὐναίας ἐρύσαντες ἀνεκρούσαντο κάλωας.

κυρτώθη δʼ ἀνέμῳ λίνα μεσσόθι, τῆλε δʼ ἀπʼ ἀκτῆς

γηθόσυνοι φορέοντο παραὶ Ποσιδήιον ἄκρην.

ἦμος δʼ οὐρανόθεν χαροπὴ ὑπολάμπεται ἠὼς

ἐκ περάτης ἀνιοῦσα, διαγλαύσσουσι δʼ ἀταρποί,

καὶ πεδία δροσόεντα φαεινῇ λάμπεται αἴγλῃ,

τῆμος τούσγʼ ἐνόησαν ἀιδρείῃσι λιπόντες.

ἐν δέ σφιν κρατερὸν νεῖκος πέσεν, ἐν δὲ κολῳὸς

ἄσπετος, εἰ τὸν ἄριστον ἀποπρολιπόντες ἔβησαν

σφωιτέρων ἑτάρων. ὁ δʼ ἀμηχανίῃσιν ἀτυχθεὶς

οὔτε τι τοῖον ἔπος μετεφώνεεν, οὔτε τι τοῖον

Αἰσονίδης· ἀλλʼ ἧστο βαρείῃ νειόθεν ἄτῃ

θυμὸν ἔδων· Τελαμῶνα δʼ ἕλεν χόλος, ὧδέ τʼ ἔειπεν·

ἧσʼ αὔτως εὔκηλος, ἐπεί νύ τοι ἄρμενον ἦεν

Ἡρακλῆα λιπεῖν· σέο δʼ ἔκτοθι μῆτις ὄρωρεν,

ὄφρα τὸ κείνου κῦδος ἀνʼ Ἑλλάδα μή σε καλύψῃ,

αἴ κε θεοὶ δώωσιν ὑπότροπον οἴκαδε νόστον.

ἀλλὰ τί μύθων ἦδος; ἐπεὶ καὶ νόσφιν ἑταίρων

εἶμι τεῶν, οἳ τόνγε δόλον συνετεκτήναντο.

ἦ, καὶ ἐς Ἁγνιάδην Τῖφυν θόρε· τὼ δέ οἱ ὄσσε

ὄστλιγγες μαλεροῖο πυρὸς ὣς ἰνδάλλοντο.

καί νύ κεν ἂψ ὀπίσω Μυσῶν ἐπὶ γαῖαν ἵκοντο

λαῖτμα βιησάμενοι ἀνέμου τʼ ἄλληκτον ἰωήν,

εἰ μὴ Θρηικίοιο δύω υἷες Βορέαο

Αἰακίδην χαλεποῖσιν ἐρητύεσκον ἔπεσσιν,

σχέτλιοι· ἦ τέ σφιν στυγερὴ τίσις ἔπλετʼ ὀπίσσω

χερσὶν ὑφʼ Ἡρακλῆος, ὅ μιν δίζεσθαι ἔρυκον.

ἄθλων γὰρ Πελίαο δεδουπότος ἂψ ἀνιόντας

τήνῳ ἐν ἀμφιρύτῃ πέφνεν, καὶ ἀμήσατο γαῖαν

ἀμφʼ αὐτοῖς, στήλας τε δύω καθύπερθεν ἔτευξεν,

ὧν ἑτέρη, θάμβος περιώσιον ἀνδράσι λεύσσειν,

κίνυται ἠχήεντος ὑπὸ πνοιῇ βορέαο.

καὶ τὰ μὲν ὧς ἤμελλε μετὰ χρόνον ἐκτελέεσθαι.

τοῖσιν δὲ Γλαῦκος βρυχίης ἁλὸς ἐξεφαάνθη,

Νηρῆος θείοιο πολυφράδμων ὑποφήτης·

ὕψι δὲ λαχνῆέν τε κάρη καὶ στήθεʼ ἀείρας

νειόθεν ἐκ λαγόνων στιβαρῇ ἐπορέξατο χειρὶ

νηίου ὁλκαίοιο, καὶ ἴαχεν ἐσσυμένοισιν·

τίπτε παρὲκ μεγάλοιο Διὸς μενεαίνετε βουλὴν

Αἰήτεω πτολίεθρον ἄγειν θρασὺν Ἡρακλῆα;

Ἄργεΐ οἱ μοῖρʼ ἐστὶν ἀτασθάλῳ Εὐρυσθῆι

ἐκπλῆσαι μογέοντα δυώδεκα πάντας ἀέθλους,

ναίειν δʼ ἀθανάτοισι συνέστιον, εἴ κʼ ἔτι παύρους

ἐξανύσῃ· τῶ μή τι ποθὴ κείνοιο πελέσθω.

αὔτως δʼ αὖ Πολύφημον ἐπὶ προχοῇσι Κίοιο

πέπρωται Μυσοῖσι περικλεὲς ἄστυ καμόντα

μοῖραν ἀναπλήσειν Χαλύβων ἐν ἀπείρονι γαίῃ.

αὐτὰρ Ὕλαν φιλότητι θεὰ ποιήσατο νύμφη

ὃν πόσιν, οἷό περ οὕνεκʼ ἀποπλαγχθέντες ἔλειφθεν.

ἦ, καὶ κῦμʼ ἀλίαστον ἐφέσσατο νειόθι δύψας·

ἀμφὶ δέ οἱ δίνῃσι κυκώμενον ἄφρεεν ὕδωρ

πορφύρεον, κοίλην δὲ διὲξ ἁλὸς ἔκλυσε νῆα.

γήθησαν δʼ ἥρωες· ὁ δʼ ἐσσυμένως ἐβεβήκει

Αἰακίδης Τελαμὼν ἐς Ἰήσονα, χεῖρα δὲ χειρὶ

ἄκρην ἀμφιβαλὼν προσπτύξατο, φώνησέν τε·

Αἰσονίδη, μή μοί τι χολώσεαι, ἀφραδίῃσιν

εἴ τί περ ἀασάμην· πέρι γάρ μʼ ἄχος εἷλεν ἐνισπεῖν

μῦθον ὑπερφίαλόν τε καὶ ἄσχετον, ἀλλʼ ἀνέμοισιν

δώομεν ἀμπλακίην, ὡς καὶ πάρος εὐμενέοντες.

τὸν δʼ αὖτʼ Αἴσονος υἱὸς ἐπιφραδέως προσέειπεν·

ὦ πέπον, ἦ μάλα δή με κακῷ ἐκυδάσσαο μύθῳ,

φὰς ἐνὶ τοῖσιν ἅπασιν ἐνηέος ἀνδρὸς ἀλείτην

ἔμμεναι. ἀλλʼ οὐ θήν τοι ἀδευκέα μῆνιν ἀέξω,

πρίν περ ἀνιηθείς· ἐπεὶ οὐ περὶ πώεσι μήλων,

οὐδὲ περὶ κτεάτεσσι χαλεψάμενος μενέηνας,

ἀλλʼ ἑτάρου περὶ φωτός. ἔολπα δέ τοι σὲ καὶ ἄλλῳ

ἀμφʼ ἐμεῦ, εἰ τοιόνδε πέλοι ποτέ, δηρίσασθαι.

ἦ ῥα, καὶ ἀρθμηθέντες, ὅπῃ πάρος, ἑδριόωντο.

τὼ δὲ Διὸς βουλῇσιν, ὁ μὲν Μυσοῖσι βαλέσθαι

μέλλεν ἐπώνυμον ἄστυ πολισσάμενος ποταμοῖο

Εἰλατίδης Πολύφημος· ὁ δʼ Εὐρυσθῆος ἀέθλους

αὖτις ἰὼν πονέεσθαι. ἐπηπείλησε δὲ γαῖαν

Μυσίδʼ ἀναστήσειν αὐτοσχεδόν, ὁππότε μή οἱ

ἢ ζωοῦ εὕροιεν Ὕλα μόρον, ἠὲ θανόντος.

τοῖο δὲ ῥύσιʼ ὄπασσαν ἀποκρίναντες ἀρίστους

υἱέας ἐκ δήμοιο, καὶ ὅρκια ποιήσαντο,

μήποτε μαστεύοντες ἀπολλήξειν καμάτοιο.

τούνεκεν εἰσέτι νῦν περ Ὕλαν ἐρέουσι Κιανοί,

κοῦρον Θειοδάμαντος, ἐυκτιμένης τε μέλονται

Τρηχῖνος. δὴ γάρ ῥα κατʼ αὐτόθι νάσσατο παῖδας,

οὕς οἱ ῥύσια κεῖθεν ἐπιπροέηκαν ἄγεσθαι.

Νηῦν δὲ πανημερίην ἄνεμος φέρε νυκτί τε πάσῃ

λάβρος ἐπιπνείων· ἀτὰρ οὐδʼ ἐπὶ τυτθὸν ἄητο

ἠοῦς τελλομένης, οἱ δὲ χθονὸς εἰσανέχουσαν

ἀκτὴν ἐκ κόλποιο μάλʼ εὐρεῖαν ἐσιδέσθαι

φρασσαμενοι, κώπῃσιν ἅμʼ ἠελίῳ ἐπέκελσαν