Phaenomena

ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα, τὸν οὐδέποτʼ ἄνδρες ἐῶμεν

ἄρρητον· μεσταὶ δέ Διὸς πᾶσαι μὲν ἀγυιαί,

πᾶσαι δʼ ἀνθρώπων ἀγοραί, μεστὴ δὲ θάλασσα

καὶ λιμένες· πάντη δὲ Διὸς κεχρήμεθα πάντες.

τοῦ γάρ καὶ γένος εἰμέν· ὁ δʼ ἤπιος ἀνθρώποισιν

δεξιὰ σημαίνει, λαοὺς δʼ ἐπὶ ἔργον ἐγείρει,

μιμνῄσκων βιότοιο, λέγει δʼ ὅτε βῶλος ἀρίστη

βουσί τε καὶ μακέλῃσι, λέγει δʼ ὅτε δεξιαὶ ὧραι

καὶ φυτὰ γυρῶσαι καὶ σπέρματα πάντα βαλέσθαι.

αὐτὸς γὰρ τά γε σήματʼ ἐν οὐρανῷ ἐστήριξεν,

ἄστρα διακρίνας, ἐσκέψατο δʼ εἰς ἐνιαυτὸν

ἀστέρας οἵ κε μάλιστα τετυγμένα σημαίνοιεν

ἀνδράσιν ὡράων, ὄφρʼ ἔμπεδα πάντα φύωνται.

τῶ μιν ἀεὶ πρῶτόν τε καὶ ὕστατον ἱλάσκονται.

χαῖρε, πάτερ, μέγα θαῦμα, μέγʼ ἀνθρώποισιν ὄνειαρ,

αὐτὸς καὶ προτέρη γενεή. Χαίροιτε δὲ Μοῦσαι

μειλίχιαι μάλα πᾶσαι· ἐμοί γε μὲν ἀστέρας εἰπεῖν

ᾗ θέμις εὐχομένῳ τεκμήρατε πᾶσαν ἀοιδήν.

οἱ μὲν ὁμῶς πολέες τε καὶ ἄλλυδις ἄλλοι ἐόντες

οὐρανῷ ἕλκονται πάντʼ ἤματα συνεχὲς αἰεί·

αὐτὰρ ὅ γʼ οὐδʼ ὀλίγον μετανίσσεται, ἀλλὰ μάλʼ αὕτως

ἄξων αἰὲν ἄρηρεν, ἔχει δʼ ἀτάλαντον ἁπάντη

μεσσηγὺς γαῖαν, περὶ δʼ οὐρανὸν αὐτὸν ἀγινεῖ.

καί μιν πειραίνουσι δύω πόλοι ἀμφοτέρωθεν·

ἀλλʼ ὁ μὲν οὐκ ἐπίοπτος, ὁ δʼ ἀντίος ἐκ βορέαο

ὑψόθεν ὠκεανοῖο· δύω δέ μιν ἀμφὶς ἔχουσαι

Ἄρκτοι ἅμα τροχόωσι, τὸ δὴ καλέονται ἅμαξαι.

αἱ δʼ ἤτοι κεφαλὰς μὲν ἐπʼ ἰξύας αἰέν ἔχουσιν

ἀλλήλων, αἰεὶ δέ κατωμάδιαι φορέονται,

ἔμπαλιν εἰς ὤμους τετραμμέναι. εἰ ἐτεὸν δή,

Κρήτηθεν κεῖναί γε Διὸς μεγάλου ἰότητι

οὐρανὸν εἰσανέβησαν, ὅ μιν τότε κουρίζοντα

Δίκτῳ ἐν εὐώδει, ὄρεος σχεδὸν Ἰδαίοιο,

ἄντρῳ ἐγκατέθεντο καὶ ἔτρεφον εἰς ἐνιαυτόν,

Δικταῖοι Κούρητες ὅτε Κρόνον ἐψεύδοντο.

καὶ τὴν μὲν Κυνόσουραν ἐπίκλησιν καλέουσιν,

τὴν δʼ ἑτέρην Ἑλίκην. Ἑλίκῃ γε μὲν ἄνδρες Ἀχαιοὶ

εἰν ἁλὶ τεκμαίρονται ἵνα χρὴ νῆας ἀγινεῖν,

τῇ δʼ ἄρα Φοίνικες πίσυνοι περόωσι θάλασσαν.

ἀλλʼ ἡ μὲν καθαρὴ καὶ ἐπιφράσσασθαι ἑτοίμη

πολλὴ φαινομένη Ἑλίκη πρώτης ἀπὸ νυκτός·

ἡ δʼ ἑτέρη ὀλίγη μέν, ἀτὰρ ναύτῃσιν ἀρείων·

μειοτέρῃ γὰρ πᾶσα περιστρέφεται στροφάλιγγι·

τῇ καὶ Σιδόνιοι ἰθύντατα ναυτίλλονται.

τὰς δέ διʼ ἀμφοτέρας οἵη ποταμοῖο ἀπορρώξ

εἰλεῖται μέγα θαῦμα, δράκων, περί τʼ ἀμφί τʼ ἐαγώς

μυρίος· αἱ δʼ ἄρα οἱ σπείρης ἑκάτερθε φέρονται

ἄρκτοι, κυανέου πεφυλαγμέναι ὠκεανοῖο.

αὐτὰρ ὅ γʼ ἄλλην μὲν νεάτῃ ἐπιτείνεται οὐρῇ,

ἄλλην δέ σπείρῃ περιτέμνεται. ἡ μέν οἱ ἄκρη

οὐρὴ πὰρ κεφαλὴν Ἑλίκης ἀποπαύεται Ἄρκτου·

σπείρῃ δʼ ἐν Κυνόσουρα κάρη ἔχει· ἡ δέ κατʼ αὐτὴν

εἰλεῖται κεφαλὴν καί οἱ ποδὸς ἔρχεται ἄχρις,

ἐκ δʼ αὖτις παλίνορσος ἀνατρέχει. οὐ μέν ἐκείνῃ

οἰόθεν οὐδʼ οἶος κεφαλῇ ἐπιλάμπεται ἀστήρ,

ἀλλὰ δύο κροτάφοις, δύο δʼ ὄμμασιν· εἷς δʼ ὑπένερθεν

ἐσχατιὴν ἐπέχει γένυος δεινοῖο πελώρου.

λοξὸν δʼ ἐστὶ κάρη, νεύοντι δὲ πάμπαν ἔοικεν

ἄκρην εἰς Ἑλίκης οὐρήν· μάλα δʼ ἐστὶ κατʼ ἰθύ

καὶ στόμα καὶ κροτάφοιο τὰ δεξιὰ νειάτῳ οὐρῇ.

κείνη που κεφαλὴ τῇ νίσσεται, ἧχί περ ἄκραι

μίσγονται δύσιές τε καὶ ἀντολαὶ ἀλλήλῃσιν.

Τῇδʼ αὐτοῦ μογέοντι κυλίνδεται ἀνδρὶ ἐοικὸς

εἴδωλον. τὸ μέν οὔτις ἐπίσταται ἀμφαδὸν εἰπεῖν,

οὐδʼ ὅτινι κρέμαται κεῖνος πόνῳ, ἀλλά μιν αὕτως

ἐγγόνασιν καλέουσι. τὸ δʼ αὖτʼ ἐν γούνασι κάμνον

ὀκλάζοντι ἔοικεν· ἀπʼ ἀμφοτέρων δέ οἱ ὤμων

χεῖρες ἀείρονται· τάνυταί γε μέν ἄλλυδις ἄλλη

ὅσσον ἐς ὀργυιήν· μέσσῳ δʼ ἐφύπερθε καρήνῳ

δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχει σκολιοῖο Δράκοντος.

αὐτοῦ κἀκεῖνος στέφανος, τὸν ἀγανὸς ἔθηκεν

σῆμʼ ἔμεναι Διόνυσος ἀποιχομένης Ἀριάδνης,

νώτῳ ὑποστρέφεται κεκμηότος Εἰδώλοιο.

νώτῳ μὲν Στέφανος πελάει, κεφαλῇ γε μὲν ἄκρῃ

σκέπτεο πὰρ κεφαλὴν Ὀφιούχεον, ἐκ δʼ ἄρʼ ἐκείνης

αὐτὸν ἐπιφράσσαιο φαεινόμενον Ὀφιοῦχον·

τοῖοί οἱ κεφαλῇ ὑποκείμενοι ἀγλαοὶ ὦμοι

εἴδονται· κεῖνοί γε καὶ ἂν διχόμηνι σελήνῃ

εἰσωποὶ τελέθοιεν· ἀτὰρ χέρες οὐ μάλα ἶσαι·

λεπτὴ γὰρ καὶ τῇ καὶ τῇ ἐπιδέδρομεν αἴγλη.

ἀλλʼ ἔμπης κἀκεῖναι ἐπόψιαι· οὐ γὰρ ἐλαφραί·

ἀμφότεραι δʼ Ὄφιος πεπονήαται, ὅς ῥά τε μέσσον

δινεύει Ὀφιοῦχον· ὁ δʼ ἐμμενές εὖ ἐπαρηρὼς

ποσσὶν ἐπιθλίβει μέγα θηρίον ἀμφοτέροισιν,

σκορπίον, ὀφθαλμῷ τε καὶ ἐν θώρηκι βεβηκὼς

ὀρθός. ἀτάρ οἱ ὄφις γε δύω στρέφεται μετὰ χερσίν,

δεξιτερῇ ὀλίγος, σκαιῇ γε μὲν ὑψόθι πολλός.

καὶ δή οἱ Στεφάνῳ παρακέκλιται ἄκρα γένεια,

νειόθι δὲ σπείρης μεγάλας ἐπιμαίεο χηλάς.

ἀλλʼ αἱ μέν φαέων ἐπιδευέες, οὐδὲν ἀγαυαί.

ἐξόπιθεν δʼ Ἑλίκης φέρεται ἐλάοντι ἐοικὼς

Ἀρκτοφύλαξ, τόν ῥʼ ἄνδρες ἐπικλείουσι βοώτην,

οὕνεχʼ ἁμαξαίης ἐπαφώμενος εἴδεται Ἄρκτου.

καὶ μάλα πᾶς ἀρίδηλος· ὑπὸ ζώνῃ δέ οἱ αὐτὸς

ἐξ ἄλλων Ἀρκτοῦρος ἑλίσσεται ἀμφαδὸν ἀστήρ.

ἀμφοτέροισι δὲ ποσσὶν ὕπο σκέπτοιο Βοώτεω

παρθένον, ἥ ῥʼ ἐν χερσὶ φέρει Στάχυν αἰγλήεντα.

εἴτʼ οὖν Ἀστραίου κείνη γένος, ὅν ῥά τέ φασιν

ἄστρων ἀρχαῖον πατέρʼ ἔμμεναι, εἴτε τευ ἄλλου,

εὔκηλος φορέοιτο· λόγος γε μὲν ἐντρέχει ἄλλος

ἀνθρώποις, ὡς δῆθεν ἐπιχθονίη πάρος ἦεν,

ἤρχετο δʼ ἀνθρώπων κατεναντίη, οὐδέ ποτʼ ἀνδρῶν

οὐδέ ποτʼ ἀρχαίων ἠνήνατο φῦλα γυναικῶν,

ἀλλʼ ἀναμὶξ ἐκάθητο, καὶ ἀθανάτη περ ἐοῦσα.

καί ἑ Δίκην καλέεσκον· ἀγειρομένη δὲ γέροντας,

ἠέ που εἰν ἀγορῇ ἢ εὐρυχόρῳ ἐν ἀγυιῇ,

δημοτέρας ἤειδεν ἐπισπέρχουσα θέμιστας.

οὔπω λευγαλέου τότε νείκεος ἠπίσταντο

οὐδέ διακρίσιος πολυμεμφέος οὐδέ κυδοιμοῦ,

αὕτως δʼ ἔζωον· χαλεπὴ δʼ ἀπέκειτο θάλασσα,

καὶ βίον οὔπω νῆες ἀπόπροθεν ἠγίνεσκον,

ἀλλὰ βόες καὶ ἄροτρα καὶ αὐτή, πότνια λαῶν,

μυρία πάντα παρεῖχε Δίκη, δώτειρα δικαίων.

τόφρʼ ἦν, ὄφρʼ ἔτι γαῖα γένος χρύσειον ἔφερβεν.

ἀργυρέῳ δʼ ὀλίγη τε καὶ οὐκέτι πάμπαν ἑτοίμη

ὡμίλει, ποθέουσα παλαιῶν ἤθεα λαῶν.

ἀλλʼ ἔμπης ἔτι κεῖνο κατʼ ἀργύρεον γένος ἦεν·

ἤρχετο δʼ ἐξ ὀρέων ὑποδείελος ἠχηέντων

μουνάξ, οὐδέ τεῳ ἐπεμίσγετο μειλιχίοισιν·

ἀλλʼ ὁπότʼ ἀνθρώπων μεγάλας πλήσαιτο κολώνας,

ἠπείλει δὴ ἔπειτα καθαπτομένη κακότητος,

οὐδʼ ἔτʼ ἔφη εἰσωπὸς ἐλεύσεσθαι καλέουσιν·

"οἵην χρύσειοι πατέρες γενεὴν ἐλίποντο

χειροτέρην· ὑμεῖς δὲ κακώτερα τεξείεσθε.

καὶ δή που πόλεμοι, καὶ δὴ καὶ ἀνάρσιον αἷμα

ἔσσεται ἀνθρώποισι, κακὸν δʼ ἐπικείσεται ἄλγος."

ὣς εἰποῦσʼ ὀρέων ἐπεμαίετο, τοὺς δʼ ἄρα λαοὺς

εἰς αὐτὴν ἔτι πάντας ἐλίμπανε παπταίνοντας.

ἀλλʼ ὅτε δὴ κἀκεῖνοι ἐτέθνασαν, οἱ δʼ ἐγένοντο,

χαλκείη γενεή, προτέρων ὀλοώτεροι ἄνδρες,

οἳ πρῶτοι κακόεργον ἐχαλκεύσαντο μάχαιραν

εἰνοδίην, πρῶτοι δὲ βοῶν ἐπάσαντʼ ἀροτήρων,

καὶ τότε μισήσασα Δίκη κείνων γένος ἀνδρῶν

ἔπταθʼ ὑπουρανίη· ταύτην δʼ ἄρα νάσσατο χώρην,

ἧχί περ ἐννυχίη ἔτι φαίνεται ἀνθρώποισιν

παρθένος, ἐγγὺς ἐοῦσα πολυσκέπτοιο Βοώτεω.

τῆς ὑπὲρ ἀμφοτέρων ὤμων εἱλίσσεται ἀστὴρ

[δεξιτερῇ πτέρυγι· Προτρυγητὴρ δʼ αὖτε καλεῖται·]

τόσσος μὲν μεγέθει, τοίῃ δʼ ἐγκείμενος αἴγλῃ,

οἷος καὶ μεγάλης οὐρὴν ὑποφαίνεται Ἄρκτου.

δεινὴ γὰρ κείνη, δεινοὶ δέ οἱ ἐγγύθεν εἰσὶν

ἀστέρες· οὐκ ἂν τούς γε ἰδὼν ἐπιτεκμήραιο

[οἵ μιν πᾶσαν ὄπισθεν ἑλισσόμενοι τυπόωσιν,]

οἷός οἱ πρὸ ποδῶν φέρεται καλός τε μέγας τε

εἷς μὲυ ὑπωμαίων, εἷς δʼ ἰξυόθεν κατιόντων,

ἄλλος δʼ οὐραίοις ὑπὸ γούνασιν· ἀλλʼ ἄρα πάντες

ἁπλόοι ἄλλοθεν ἄλλος ἀνωνυμίῃ φορέονται.

Κραιὶ δέ οἱ Δίδυμοι, μέσσῃ δʼ ὕπο κάρκινος ἐστίν·

ποσσὶ δʼ ὀπισθοτέροισι λέων ὕπο καλὰ φαείνει.

ἔνθα μὲν ἠελίοιο θερείταταί εἰσι κέλευθοι·

αἱ δέ που ἀσταχύων κενεαὶ φαίνονται ἄρουραι

ἠελίου τὰ πρῶτα συνερχομένοιο Λέοντι.

τῆμος καὶ κελάδοντες ἐτησίαι εὐρέϊ πόντῳ

ἀθρόοι ἐμπίπτουσιν, ὁ δὲ πλόος οὐκέτι κώπαις

ὥριος. εὐρεῖαί μοι ἀρέσκοιεν τότε νῆες,

εἰς ἄνεμον δὲ τὰ πηδὰ κυβερνητῆρες ἔχοιεν.

εἰ δέ τοι ἡνίοχον τε καὶ ἀστέρας Ἡνιόχοιο

σκέπτεσθαι δοκέει, καί τοι φάτις ἤλυθεν αἰγός

αὐτῆς ἠδʼ Ἐρίφων, οἵ τʼ εἰν ἁλὶ πορφυρούσῃ

πολλάκις ἐσκέψαντο κεδαιομένους ἀνθρώπους,

αὐτὸν μέν μιν ἅπαντα μέγαν Διδύμων ἐπὶ λαιὰ

κεκλιμένον δήεις· Ἑλίκης δέ οἱ ἄκρα κάρηνα

ἀντία δινεύει. σκαιῷ δʼ ἐπελήλαται ὤμῳ

αἲξ ἱερή, τὴν μέν τε λόγος Διὶ μαζὸν ἐπτσχεῖν,

Ὠλενίην δέ μιν Αἶγα Διὸς καλέουσʼ ὑποφῆται.

ἀλλʼ ἡ μὲν πολλή τε καὶ ἀγλαή· οἱ δέ οἱ αὐτοῦ

λεπτὰ φαείνονται Ἔριφοι καρπὸν κάτα χειρός.

πὰρ ποσὶ δʼ Ἡνιόχου κεραὸν πεπτηότα Ταῦρον

μαίεσθαι. τὰ δέ οἱ μάλʼ έοικότα σήματα κεῖται·

τοίη οἱ κεφαλὴ διακέκριται· οὐδέ τις ἄλλῳ

σήματι τεκμήραιτο κάρη βοός, οἷά μιν αὐτοὶ

ἀστέρες ἀμφοτέρωθεν ἑλισσόμενοι τυπόωσιν.

καὶ λίην κείνων ὄνομʼ εἴρεται, οὐδέ τοι αὕτως

νήκουστοι Ὑάδες. ταὶ μέν ῥʼ ἐπὶ παντὶ μετώπῳ

Ταύρου βεβλέαται· λαιοῦ δὲ κεράατος ἄκρον

καὶ πόδα δεξιτερὸν παρακειμένου Ἡνιόχοιο

εἷς ἀστὴρ ἐπέχει· συνεληλάμενοι δὲ φέρονται,

ἀλλʼ αἰεὶ Ταῦρος προφερέστερος Ἡνιόχοιο

εἰς ἑτέρην καταβῆναι, ὁμηλυσίῃ περ ἀνελθών.

Οὐδʼ ἄρα Κηφῆος μογερὸν γένος Ἰασίδαο

αὕτως ἄρρητον κατακείσεται· ἀλλʼ ἄρα καὶ τῶν

οὐρανὸν εἰς ὄνομʼ ἦλθεν, ἐπεὶ Διὸς ἐγγύθεν ἦσαν.

αὐτὸς μὲν κατόπτσθεν ἐὼν Κυνοσουρίδος Ἄρκτου

Κηφεὺς ἀμφοτέρας χεῖρας τανύοντι ἐοικώς·

ἴση οἱ στάθμη νεάτης ἀποτείνεται οὐρῆς

ἐς πόδας ἀμφοτέρους, ὅσση ποδὸς ἐς πόδα τείνει.

αὐτὰρ ἀπὸ ζὠνης ὀλίγον κε μεταβλέψειας

πρώτης ἱέμενος καμπῆς μεγάλοιο Δράκοντος.

τοῦ δʼ ἄρα δαιμονίη προκυλίνδεται οὐ μάλα πολλὴ

νυκτὶ φαεινομένη παμμήνιδι Κασσιέπεια·

οὐ γάρ μιν πολλοὶ καὶ ἐπημοιβοὶ γανόωσιν

ἀστέρες, οἵ μιν πᾶσαν ἐπιρρήδην στιχόωσιν.

οἵῃ δὲ κληῖδι θύρην ἔντοσθʼ ἀραρυῖαν

δικλίδʼ ἐπτπλήσσοντες ἀνακρούουσιν ὀχῆας,

τοῖοί οἱ μουνὰξ ὑποκείμενοι ἰνδάλλονται

ἀστέρες. ἡ δʼ αὕτως ὀλίγων ἀποτείνεται ὤμων

ὀργυιήν. φαίης κεν ἀνιάξειν ἐπὶ παιδί.

αὐτοῦ γὰρ κἀκεῖνο κυλίνδεται αἰνὸν ἄγαλμα

Ἀνδρομέδης ὑπὸ μητρὶ κεκασμένον. οὔ σε μάλʼ οἴω

νύκτα περισκέψασθαι, ἵνʼ αὐτίκα μᾶλλον ἴδηαι·

τοίη οἱ κεφαλή, τοῖοι δέ οἱ ἀμφοτέρωθεν

ὦμοι καὶ πόδες ἀκρότατοι καὶ ζώματα πάντα.

ἀλλʼ ἔμπης κἀκεῖθι διωλενίη τετάνυσται,

δεσμὰ δέ οἱ κεῖται καὶ ἐν οὐρανῷ· αἱ δʼ ἀνέχονται

αὐτοῦ πεπταμέναι πάντʼ ἤματα χεῖρες ἐκεῖναι.

Ἀλλʼ ἄρα οἱ καὶ κρατὶ πέλωρ ἐπελήλαται ἵππος

γαστέρι νειαίρῃ· ξυνὸς δʼ ἐπιλάμπεται ἀστὴρ

τοῦ μὲν ἐπʼ ὀμφαλίῳ, τῆς δʼ ἐσχατόωντι καρήνῳ.

οἱ δʼ ἄρʼ ἔτι τρεῖς ἄλλοι ἐπὶ πλευράς τε καὶ ὤμους

ἵππου δεικανόωσι διασταδὸν ἶσα πέλεθρα,

καλοὶ καὶ μεγάλοι· κεφαλὴ δέ οἱ οὐδὲν ὁμοίη,

οὐδʼ αὐχὴν δολιχός περ ἐών. ἀτὰρ ἔσχατος ἀστὴρ

αἰθομένης γένυος καί κεν προτέροις ἐρίσειεν

τέτρασιν, οἵ μιν ἔχουσι περίσκεπτοι μάλʼ ἐόντες.

οὐδʼ ὅ γε τετράπος ἐστἰν· ἀπʼ ὀμφαλίοιο γὰρ ἄκρου

μεσσόθεν ἡμιτελὴς περιτέλλεται ἱερὸς Ἵππος.

κεῖνον δὴ καί φασι καθʼ ὑψηλοῦ Ἑλικῶνος

καλὸν ὕδωρ ἀγαγεῖν εὐαλδέος Ἱππουκρήνης.

οὐ γάρ πω Ἑλικὼν ἄκρος κατελείβετο πηγαῖς,

ἀλλʼ Ἵππος μιν ἔτυψε· τὸ δʼ ἀθρόον αὐτόθεν ὕδωρ

ἐξέχυτο πληγῇ προτέρου ποδός· οἱ δὲ νομῆες

πρῶτοι κεῖνο ποτὸν διεφήμισαν Ἱππουκρήνην.

ἀλλὰ τὸ μὲν πέτρης ἀπολείβεται, οὐδέ ποτʼ αὐτὸ

Θεσπιέων ἀνδρῶν ἐκὰς ὄψεαι· αὐτὰρ ὁ Ἵππος

ἐν Διὸς εἰλεῖται καί τοι πάρα θηήσασθαι.

αὐτοῦ καὶ Κριοῖο θοώταταί εἰσι κέλευθοι,

ὅς ῥά τε καὶ μήκιστα διωκόμενος περὶ κύκλα

οὐδὲν ἀφαυρότερον τροχάει Κυνοσουρίδος Ἄρκτου,

αὐτὸς μὲν νωθὴς καὶ ἀνάστερος οἷα σελήνῃ

σκέψασθαι, ζώνῃ δʼ ἂν ὅμως ἐπιτεκμήραιο

Ἀνδρομέδης· ὀλίγον γὰρ ὑπʼ αὐτὴν ἐστήρικται.

μεσσόθι δὲ τρίβει μέγαν οὐρανόν, ἧχί περ ἄκραι

χηλαὶ καὶ ζώνη περιτέλλεται Ὠρίωνος.

ἔστι δέ τοι καὶ ἔτʼ ἄλλο τετυγμένον ἐγγύθι σῆμα

νειόθεν Ἀνδρομέδης, τὸ δʼ ἐπὶ τρισὶν ἐστάθμηται

Δελτωτόν πλευρῇσιν, ἰσαιομένῃσιν ἐοικὸς

ἀμφοτέρῃς· ἡ δʼ οὔτι τόση, μάλα δʼ ἐστὶν ἑτοίμη

εὑρέσθαι· περὶ γὰρ πολέων εὐάστερός ἐστιν.

τῶν ὀλίγον Κριοῦ νοτιώτεροι ἀστέρες εἰσίν.

οἱ δʼ ἄρʼ ἔτι προτέρω, ἔτι δʼ ἐν προμολῇσι νότοιο,

ἰχθύες. ἀλλʼ αἰεὶ ἕτερος προφερέστερος ἄλλου,

καὶ μᾶλλον βορέαο νέον κατιόντος ἀκούει.

ἀμφοτέρων δέ σφεων ἀποτείνεται ἠΰτε δεσμὰ

οὐραίων ἑκάτερθεν ἐπισχερὼ εἰς ἓν ἰόντων.

καὶ τὰ μὲν εἷς ἀστὴρ ἐπέχει καλός τε μέγας τε,

ὅν ῥά τε καὶ σύνδεσμον ὑπούραιον καλέουσιν.

Ἀνδρομέδης δέ τοι ὦμος ἀριστερὸς Ἰχθύος ἔστω

σῆμα βορειοτέρου· μάλα γάρ νύ οἱ ἐγγύθεν ἐστίν.

ἀμφότεροι δὲ πόδες γαμβροῦ ἐπισημαίνοιεν

Περσέος, οἵ ῥά οἱ αἰὲν ἐπωμάδιοι φορέονται.

αὐτάρ ὅ γʼ ἐν βορέω φέρεται περιμήκετος ἄλλων.

καί οἱ δεξιτερὴ μὲν ἐπὶ κλισμὸν τετάνυσται

πενθερίου δίφροιο· τὰ δʼ ἐν ποσὶν οἷα διώκων

ἴχνια μηκύνει κεκονιμένος ἐν Διὶ πατρί.

ἄγχι δέ οἱ σκαιῆς ἐπιγουνίδος ἤλιθα πᾶσαι

Πληϊάδες φορέονται. ὁ δʼ οὐ μάλα πολλὸς ἁπάσας

χῶρος ἔχει, καὶ δʼ αὐταὶ ἐπισκέψασθαι ἀφαυραί.

ἑπτάποροι δὴ ταί γε μετʼ ἀνθρώπους ὑδέονται,

ἓξ οἶαί περ ἐοῦσαι ἐπόψιαι ὀφθαλμοῖσιν.

οὐ μέν πως ἀπόλωλεν ἀπευθὴς ἐκ Διὸς ἀστήρ,

ἐξ αὗ καὶ γενεῆθεν ἀκούομεν, ἀλλὰ μάλʼ αὕτως

εἴρεται. ἑπτὰ δʼ ἐκεῖναι ἐπιρρήδην καλέονται

Ἀλκυόνη Μερόπη τε Κελαινώ τʼ Ἠλέκτρη τε

καὶ Στερόπη καὶ Τηϋγέτη καὶ πότνια Μαῖα.

αἱ μὲν ὁμῶς ὀλίγαι καὶ ἀφεγγέες, ἀλλʼ ὀνομασταὶ

ἦρι καὶ ἑσπέριαι, Ζεὺς δʼ αἴτιος, εἱλίσσονται,

ὅ σφισι καὶ θέρεος καὶ χείματος ἀρχομένοιο

σημαίνειν ἐκέλευσεν ἐπερχομένου τʼ ἀρότοιο.

καὶ χέλυς, ἥτʼ ὀλίγη· τὴν δʼ ἆρʼ ἔτι καὶ παρὰ λίκνῳ

Ἑρμείης ἐτόρησε, λύρην δέ μιν εἶπε λέγεσθαι.

κὰδ δʼ ἔθετο προπάροιθεν ἀπευθέος Εἰδώλοιο

οὐρανὸν εἰσαγαγών. τὸ δʼ ἐπὶ σκελέεσσι πέτηλον

γούνατί οἱ σκαιῷ πελάει· κεφαλή γε μὲν ἄκρη

ἀντιπέρην Ὄρνιθος ἑλίσσεται· ἡ δὲ μεσηγὺ

ὀρνιθέης κεφαλῆς καὶ γούνατος ἐστήρικται.

ἦτοι γὰρ καὶ Ζηνὶ παρατρέχει αἰόλος ὄρνις.

ἀλλʼ ὁ μὲν ἠερόεις, τὰ δέ οἱ ἔπι τετρήχυνται

ἀστράσιν οὔτι λίην μεγάλοις, ἀτὰρ οὐ μὲν ἀφαυροῖς.

αὐτὰρ ὅ γʼ εὐδιόωντι ποτὴν ὄρνιθι ἐοικὼς

οὔριος εἰς ἑτέρην φέρεται, κατὰ δεξιὰ χειρὸς

Κηφείης ταρσοῖο τὰ δεξιὰ πείρατα τείνων,

λαιῇ δὲ πτέρυγι σκαρθμὸς παρακέκλιται Ἵππου.

τὸν δὲ μετασκαίροντα δύʼ Ἰχθύες ἀμφινέμονται

ἵππον· πὰρ δʼ ἄρα οἱ κεφαλῇ χεὶρ Ὑδροχόοιο

δεξιτερὴ τετάνυσθʼ· ὁ δʼ ὀπίστερος Αἰγοκερῆος

τέλλεται. αὐτὰρ ὅ γε πρότερος καὶ νειόθι μᾶλλον

κέκλιται αἰγόκερως, ἵνα τε τρέπετʼ ἠελίου ἴς.

μὴ κείνῳ ἐνὶ μηνὶ περικλύζοιο θαλάσσῃ

πεπταμένῳ πελάγει κεχρημένος. οὔτε κεν ἠοῖ

πολλὴν πειρήνειας, ἐπεὶ ταχινώταταί εἰσιν·

οὔτʼ ἄν τοι νυκτὸς πεφοβημένῳ ἐγγύθεν ἠὼς

ἔλθοι καὶ μάλα πολλὰ βοωμένῳ. οἱ δʼ ἀλεγεινοὶ

τῆμος ἐπιρρήσσουσι νότοι, ὁπότʼ Αἰγοκερῆϊ

συμφέρετʼ ἠέλιος· τότε δέ κρύος ἐκ Διός ἐστιν

ναύτῃ μαλκιόωντι κακώτερον. ἀλλὰ καὶ ἔμπης

ἤδη πάντʼ ἐνιαυτὸν ὑπὸ στείρῃσι θάλασσα

πορφύρει· ἴκελοι δὲ κολυμβίσιν αἰθυίῃσιν

πολλάκις ἐκ νηῶν πέλαγος περιπαπταίνοντες

ἥμεθʼ ἐπʼ αἰγιαλοὺς τετραμμένοι· οἱ δʼ ἔτι πόρσω

κλύζονται· ὀλίγον δὲ διὰ ξύλον Ἄϊδʼ ἐρύκει.

καὶ δʼ ἄν ἐπὶ προτέρῳ γε, θαλάσσῃ πολλὰ πεπονθώς,

τόξον ὅτʼ ἠέλιος καίει καὶ ῥύτορα Τόξου,

ἑσπέριος κατάγοιο, πεποιθὼς οὐκέτι νυκτί.

σῆμα δέ τοι κείνης ὥρης καὶ μηνὸς ἐκείνου

σκορπίος ἀντέλλων εἴη πυμάτης ἐπὶ νυκτός.

ἤτοι γὰρ μέγα τόξον ἀνέλκεται ἐγγύθι κέντρου

τοξευτὴς· ὀλίγον δὲ παροίτερος ἵσταται αὐτοῦ

σκορπίος ἀντέλλων, ὁ δʼ ἀνέρχεται αὐτίκα μᾶλλον.

τῆμος καὶ κεφαλὴ Κυνοσουρίδος ἀκρόθι νυκτὸς

ὕψι μάλα τροχάει, ὁ δὲ δύεται ἠῶθι πρὸ

ἀθρόος Ὠρίων, Κηφεὺς δʼ ἀπὸ χειρὸς ἐπʼ ἰξύν.

ἔστι δέ τις προτέρω βεβλημένος ἄλλος ὀϊστὸς

αὐτός ἄτερ τόξου· ὁ δέ οἱ παραπέπταται Ὄρνις

ἀσσότερον βορέω. σχεδόθεν δέ οἱ ἄλλος ἄηται

οὐ τόσσος μεγέθει, χαλεπός γε μὲν ἐξ ἁλὸς ἐλθεῖν

νυκτὸς ἀπερχομένης· καί μιν καλέουσιν ἄητον.

δελφὶς δʼ, οὐ μάλα πολλός, ἐπιτρέχει Αἰγοκερῆϊ

μεσσόθεν ἠερόεις· τὰ δέ οἱ περὶ τέσσαρα κεῖται

γλήνεα, παρβολάδην δύο πὰρ δύο πεπτηῶτα.

καὶ τὰ μὲν οὖν βορέω καὶ ἀλήσιος ἠελίοιο

μεσσηγὺς κέχυται· τὰ δὲ νειόθι τέλλεται ἄλλα

πολλὰ μεταξὺ νότοιο καὶ ἠελίοιο κελεύθου.

λοξὸς μὲν Ταύροιο τομῆ ὑποκέκλιται αὐτὸς

Ὠρίων. μὴ κεῖνον ὅτις καθαρῇ ἐνὶ νυκτὶ

ὑψοῦ πεπτηῶτα παρέρχεται ἄλλα πεποίθοι

οὐρανὸν εἰσανιδὼν προφερέστερα θηήσασθαι.

τοῖός οἱ καὶ φρουρὸς ἀειρομένῳ ὑπὸ νώτῳ

φαίνεται ἀμφοτέροισι κύων ὑπὸ ποσσὶ βεβηκώς,

ποικίλος, ἀλλʼ οὐ πάντα πεφασμένος· ἀλλὰ κατʼ αὐτὴν

γαστέρα κυάνεος περιτέλλεται, ἡ δέ αἱ ἄκρη

ἀστέρι βέβληται δεινὴ γένυς, ὅς ῥα μάλιστα

ὀξέα σειριάει· καί μιν καλέουσʼ ἄνθρωποι

Σείριον. οὐκέτι κεῖνον ἅμʼ ἠελίῳ ἀνιόντα

φυταλιαὶ ψεύδονται ἀναλδέα φυλλιόωσαι.

ῥεῖα γάρ οὖν ἔκρινε διὰ στίχας ὀξὺς ἀΐξας,

καὶ τὰ μὲν ἔρρωσεν, τῶν δὲ φλόον ὤλεσε πάντα.

κείνου καὶ κατιόντος ἀκούομεν· οἱ δὲ δὴ ἄλλοι

σῆμʼ ἔμεναι μελέεσσιν ἐλαφρότεροι περίκεινται.

ποσσὶν δʼ Ὠρίωνος ὑπʼ ἀμφοτέροισι λαγῳός

ἐμμενές ἤματα πάντα διώκεται. αὐτὰρ ὅ γʼ αἰεὶ

Σείριος ἐξόπιθεν φέρεται μετιόντι ἐοικώς,

καί οἱ ἐπαντέλλει, καί μιν κατιόντα δοκεύει.

ἡ δὲ Κυνὸς μεγάλοιο κατʼ οὐρὴν ἕλκεται ἀργῷ

πρυμνόθεν· οὐ γὰρ τῇ γε κατὰ χρέος εἰσὶ κέλευθοι,

ἀλλʼ ὄπιθεν φέρεται τετραμμένη, οἷα καὶ αὐταὶ

νῆες, ὅτʼ ἤδη ναῦται ἐπιστρέψωσι κορώνην

ὅρμον ἐσερχόμενοι· τὴν δʼ αὐτίκα πᾶς ἀνακόπτει

νῆα, παλιρροθίη δὲ καθάπτεται ἠπείροιο·

ὥς ἥ γε πρύμνηθεν Ἰησονὶς ἕλκεται Ἀργώ.

καὶ τὰ μὲν ἠερίη καὶ ἀνάστερος ἄχρι παρʼ αὐτὸν

ἱστὸν ἀπὸ πρώρης φέρεται, τὰ δὲ πᾶσα φαεινή.

καί οἱ πηδάλιον κεχαλασμένον ἐστήρικται

ποσσὶν ὑπʼ οὐραίοισι Κυνὸς προπάροιθεν ἰόντος.

τὴν δὲ καί οὐκ ὀλίγον περ ἀπόπροθι πεπτηυῖαν

Ἀνδρομέδην μέγα κῆτος ἐπερχόμενον κατεπείγει.

ἡ μὲν γὰρ Θρήϊκος ὑπὸ πνοιῇ βορέαο

κεκλιμένη φέρεται, τὸ δέ οἱ νότος ἐχθρὸν ἀγινεῖ

κῆτος, ὑπὸ Κριῷ τε καὶ Ἰχθύσιν ἀμφοτέροισιν,

βαιὸν ὑπὲρ Ποταμοῦ βεβλημένον ἀστερόεντος.

οἶον γὰρ κἀκεῖνο θεῶν ὑπό ποσσὶ φορεῖται

λείψανον Ἠριδανοῖο, πολυκλαύτου ποταμοῖο.

καὶ τὸ μὲν Ὠρίωνος ὑπὸ σκαιὸν πόδα τείνει·

δεσμοὶ δʼ οὐραῖοι, τοῖς Ἰχθύες ἄκροι ἔχονται,

ἄμφω συμφορέονται ἀπʼ οὐραίων κατιόντες·

Κητείης δʼ ὄπιθεν λοφίης ἐπιμὶξ φορέονται

εἰς ἓν ἐλαυνόμενοι· ἑνὶ δʼ ἀστέρι πειραίνονται

κήτεος, ὃς κείνου πρώτῃ ἐπίκειται ἀκάνθῃ.

οἱ δʼ ὀλίγῳ μέτρῳ ὀλίγῃ δʼ ἐγκείμενοι αἴγλῃ

μεσσόθι πηδαλίου καὶ Κήτεος εἱλίσσονται,

γλαυκοῦ πεπτηῶτες ὑπὸ πλευρῇσι Λαγωοῦ

νώνυμοι· οὐ γὰρ τοί γε τετυγμένου εἰδώλοιο

βεβλέαται μελέεσσιν ἐοικότες, οἷά τε πολλὰ

ἑξείης στιχόωντα παρέρχεται αὐτὰ κέλευθα

ἀνομένων ἐτέων· τά τις ἀνδρῶν οὐκέτʼ ἐόντων

ἐφράσατʼ ἠδʼ ἐνόησεν ἅπαντʼ ὀνομαστὶ καλέσσαι

ἤλιθα μορφώσας. οὐ γάρ κʼ ἐδυνήσατο πάντων

οἰόθι κεκριμένων ὄνομʼ εἰπεῖν, οὐδὲ δαῆναι.

πολλοὶ γὰρ πάντη, πολέων δʼ ἐπὶ ἶσα πέλονται

μέτρα τε καὶ χροιή, πάντες γε μὲν ἀμφιέλικτοι.

τῶ καὶ ὁμηγερέας οἱ ἐείσατο ποιήσασθαι

ἀστέρας, ὄφρʼ ἐπιτὰξ ἄλλῳ παρακείμενος ἄλλος

εἴδεα σημαίνοιεν. ἄφαρ δʼ ὀνομαστὰ γένοντο

ἄστρα, καὶ οὐκέτι νῦν ὑπὸ θαύματι τέλλεται ἀστήρ.

ἀλλʼ οἱ μὲν καθαροῖς ἐναρηρότες εἰδώλοισιν

φαίνονται· τὰ δʼ ἔνερθε διωκομένοιο Λαγωοῦ

πάντα μάλʼ ἠερόεντα καὶ οὐκ ὀνομαστὰ φέρονται.

νειόθι δʼ Αἰγοκερῆος, ὑπὸ πνοιῇσι νότοιο,

ἰχθὺς ἐς Κῆτος τετραμμένος αἰωρεῖται

οἶος ἀπὸ προτέρων, νοτιον δέ ἑ κικλήσκουσιν.

ἄλλοι δέ, σποράδην ὑποκείμενοι Ὑδροχοῆϊ,

κήτεος αἰθερίοιο καὶ Ἰχθύος ἠερέθονται

μέσσοι νωχελέες καὶ ἀνώνυμοι· ἐγγύθι δέ σφεων,

δεξιτερῆς ἀπὸ χειρὸς ἀγαυοῦ Ὑδροχόοιο,

οἵη τίς τʼ ὀλίγη χύσις ὕδατος ἔνθα καὶ ἔνθα

σκιδναμένου, χαροποὶ καὶ ἀναλδέες εἱλίσσονται.

ἐν δέ σφιν δύο μᾶλλον ἐειδόμενοι φορέονται

ἀστέρες, οὔτε τι πολλὸν ἀπήοροι, οὔτε μάλʼ ἐγγύς·

εἷς μὲν ὑπʼ ἀμφοτέροισι ποσὶν καλός τε μέγας τε

Ὑδροχόου, ὁ δὲ κυανέου ὑπὸ Κήτεος οὐρῇ.

τοὺς πάντας καλέουσιν ὕδωρ. ὀλίγοι γε μὲν ἄλλοι

νειόθι Τοξευτῆρος ὑπὸ προτέροισι πόδεσσιν

δινωτοὶ κύκλῳ περιηγέες εἱλίσσονται.

αὐτὰρ ὑπʼ αἰθομένῳ κέντρῳ τέραος μεγάλοιο

σκορπίου, ἄγχι νότοιο, Θυτήριον αἰωρεῖται.

τοῦ δʼ ἤτοι ὀλίγον περ ἐπὶ χρόνον ὑψόθʼ ἐόντος

πεύσεαι· ἀντιπέρην γὰρ ἀείρεται Ἀρκτούροιο.

καὶ τῷ μὲν μάλα πάγχυ μετήοροί εἰσι κέλευθοι

ἀρκτούρῳ, τὸ δὲ θᾶσσον ὑφʼ ἑσπερίην ἅλα νεῖται.

ἀλλʼ ἄρα καὶ περὶ κεῖνο Θυτήριον ἀρχαίη Νύξ,

ἀνθρώπων κλαίουσα πόνον, χειμῶνος ἔθηκεν

εἰναλίου μέγα σῆμα. κεδαιόμεναι γὰρ ἐκείνῃ

νῆες ἄπο φρενός εἰσι, τὰ δʼ ἄλλοθεν ἄλλα πιφαύσκει

δήματʼ, ἐποικτείρουσα πολυρροθίους ἀνθρώπους.

τῶ μή μοι πελάγει νεφέων εἰλυμένον ἄλλων

εὔχεο μεσσόθι κεῖνο φανήμεναι οὐρανῷ ἄστρον,

αὐτὸ μὲν ἀνέφελόν τε καὶ ἀγλαόν, ὕψι δὲ μᾶλλον

κυμαίνοντι νέφει πεπιεσμένον, οἷά τε πολλὰ

θλίβετʼ ἀναστέλλοντος ὀπωρινοῦ ἀνέμοιο.

πολλάκι γὰρ καὶ τοῦτο νότῳ ἔπι σῆμα τιτύσκει

νὺξ αὐτή, μογεροῖσι χαριζομένη ναύτῃσιν.

οἱ δʼ εἰ μέν κε πίθωνται ἐναίσιμα σημαινούσῃ,

αἶψά τε κοῦφά τε πάντα καὶ ἄρτια ποιήσωνται,

αὐτίκʼ ἐλαφρότερος πέλεται πόνος· εἰ δέ κε νηῒ

ὑψόθεν ἐμπλήξῃ δεινὴ ἀνέμοιο θύελλα

αὕτως ἀπρόφατος, τὰ δὲ λαίφεα πάντα ταράξῃ,

ἄλλοτε μὲν καὶ πάμπαν ὑπόβρυχα ναυτίλλονται,

ἄλλοτε δʼ, αἴ κε Διὸς παρανισσομένοιο τύχωσιν

εὐχόμενοι, βορέω δὲ παραστράψῃ ἀνέμου ἴς,

πολλὰ μάλʼ ὀτλήσαντες ὅμως πάλιν ἐσκέψαντο

ἀλλήλους ἐπὶ νηΐ. νότον δʼ ἐπὶ σήματι τούτῳ

δείδιθι, μέχρι βορῆος ἀπαστράψαντος ἴδηαι.

εἰ δέ κεν ἑσπερίης μὲν ἁλὸς Κενταύρου ἀπείη

ὦμος ὅσον προτέρης, ὀλίγη δέ μιν εἰλύοι ἀχλὺς

αὐτόν, ἀτὰρ μετόπισθεν ἐοικότα σήματα τεύχοι

νὺξ ἐπὶ παμφανόωντι Θυτηρίῳ, οὔ σε μάλα χρὴ

ἐς νότον ἀλλʼ εὔροιο περισκοπέειν ἀνέμοιο.

δήεις δʼ ἄστρον ἐκεῖνο δύω ὑποκείμενον ἄλλοις·

τοῦ γάρ τοι τὰ μὲν ἀνδρὶ ἐοικότα νειόθι κεῖται

σκορπίου, ἱππούραια δʼ ὑπὸ σφίσι Χηλαὶ ἔχουσιν.

αὐτὰρ ὁ δεξιτερὴν αἰεὶ τανύοντι ἔοικεν

ἀντία δινωτοῖο Θυτηρίου, ἐν δέ οἱ ἀπρὶξ

ἄλλο μάλʼ ἐσφήκωται ἐληλάμενον διὰ χειρὸς

θηρίον· ὣς γάρ μιν πρότεροι ἐπεφημίξαντο.

ἀλλʼ ἔτι γάρ τε καὶ ἄλλο περαιόθεν ἕλκεται ἄστρον·

ὕδρην μιν καλέουσι, τὸ δὲ ζώοντι ἐοικὸς

ἠνεκὲς εἰλεῖται· καί οἱ κεφαλὴ ὑπὸ μέσσον

καρκίνον ἱκνεῖται, σπείρη δʼ ὑπὸ σῶμα Λέοντος,

οὐρὴ δὲ κρέμαται ὑπὲρ αὐτοῦ Κενταύροιο.

μέσσῃ δὲ σπείρῃ κρητὴρ, πυμάτῃ δʼ ἐπίκειται

εἴδωλον κόρακος σπείρην κόπτοντι ἐοικός.

καὶ μὴν καὶ προκύων Διδύμοις ὕπο καλὰ φαείνει.

ταῦτά κε θηήσαιο παρερχομένων ἐνιαυτῶν

ἑξείης παλίνωρα· τὰ γὰρ καὶ πάντα μάλʼ αὕτως

οὐρανῷ εὖ ἐνάρηρεν ἀγάλματα νυκτὸς ἰούσης.

οἱ δʼ ἐπιμὶξ ἄλλοι πέντʼ ἀστέρες, οὐδὲν ὁμοῖοι,

παντόθεν εἰδώλων δυοκαίδεκα δινεύονται.

οὐκ ἂν ἔτʼ εἰς ἄλλους ὁρόων ἐπιτεκμήραιο

κείνους ἧχι κέονται· ἐπεὶ πάντες μετανάσται,

μακροὶ δέ σφεων εἰσὶν ἑλισσομένων ἐνιαυτοί,

μακρὰ δὲ σήματα κεῖται ἀπόπροθεν εἰς ἓν ἰόντων.

οὐδʼ ἔτι θαρσαλέος κείνων ἐγώ· ἄρκιος εἴην

ἀπλανέων τά τε κύκλα τά τʼ αἰθέρι σήματʼ ἐνισπεῖν.

ἦτοι μὲν τά γε κεῖται ἀλίγκια δινωτοῖσιν

τέσσαρα, τῶν κε μάλιστα πόθη ὄφελός τε γένοιτο

μέτρα περισκοπέοντι κατανομένων ἐνιαυτῶν.

σήματα δʼ εὖ μάλα πᾶσιν ἐπιρρήδην περίκειται

πολλά τε καὶ σχεδόθεν πάντη συνεεργμένα πάντα.

αὐτοὶ δʼ ἀπλανέες καὶ ἀρηρότες ἀλλήλοισιν

πάντες· ἀτὰρ μέτρῳ γε δύω δυσὶν ἀντιφέρονται.

εἴ ποτέ τοι νυκτὸς καθαρῆς, ὅτε πάντας ἀγαυοὺς

ἀστέρας ἀνθρώποις ἐπιδείκνυται οὐρανίη Νύξ,

οὐδέ τις ἀδρανέων φέρεται διχόμηνι σελήνῃ,

ἀλλὰ τά γε κνέφαος διαφαίνεται ὀξέα πάντα—

εἴ ποτέ τοι τημόσδε περὶ φρένας ἵκετο θαῦμα,

σκεψαμένῳ πάντη κεκεασμένον εὐρέϊ κύκλῳ

οὐρανόν, ἢ καί τίς τοι ἐπιστὰς ἄλλος ἔδειξεν

κεῖνο περιγληνὲς τροχαλόν, γάλα μιν καλέουσιν·

τῷ δʼ ἤτοι χροιὴν μὲν ἀλίγκιος οὐκέτι κύκλος

δινεῖται, τὰ δὲ μέτρα τόσοι πισύρων περ ἐόντων

οἱ δύο, τοὶ δέ σφεων μέγα μείονες εἱλίσσονται.

τῶν ὁ μὲν ἐγγύθεν ἐστὶ κατερχομένου βορέαο.

ἐν δέ οἱ ἀμφότεραι κεφαλαὶ Διδύμων φορέονται,

ἐν δέ τε γούνατα κεῖται ἀρηρότος Ἡνιόχοιο,

λαιὴ δὲ κνήμη καὶ ἀριστερὸς ὦμος ἐπʼ αὐτῷ

Περσέος, Ἀνδρομέδης δὲ μέσην ἀγκῶνος ὕπερθεν

δεξιτερὴν ἐπέχει· τὸ μέν οἱ θέναρ ὑψόθι κεῖται,

ἀσσότερον βορέαο, νότῳ δʼ ἐπικέκλιται ἀγκών·

ὁπλαὶ δʼ Ἵππειοι, καὶ ὑπαύχενον Ὀρνίθειον

ἄκρῃ σὺν κεφαλῇ, καλοί τʼ Ὀφιούχεοι ὦμοι,

αὐτὸν δινεύονται ἐληλάμενοι περὶ κύκλον·

ἡ δʼ ὀλίγον φέρεται νοτιωτέρη, οὐδʼ ἐπιβάλλει,

παρθένος· ἀλλὰ Λέων καὶ Καρκίνος· οἱ μέν ἄρʼ ἄμφω

ἑξείης κέαται βεβλημένοι, αὐτὰρ ὁ κύκλος

τὸν μὲν ὑπὸ στῆθος καὶ γαστέρα μέχρι παρʼ αἰδῶ

τέμνει, τὸν δὲ διηνεκέως ὑπένερθε χελείου

καρκίνον, ἧχι μάλιστα διχαιόμενόν κε νοήσαις

ὀρθόν, ἵνʼ ὀφθαλμοὶ κύκλου ἑκάτερθεν ἴοιεν.

τοῦ μέν, ὅσον τε μάλιστα, διʼ ὀκτὼ μετρηθέντος,

πέντε μὲν ἔνδια στρέφεται καθʼ ὑκέρτερα γαίης,

τὰ τρία δʼ ἐν περάτῃ· θέρεος δέ οἱ ἐν τροπαί εἰσιν.

ἀλλʼ ὁ μὲν ἐν βορἐω περὶ Καρκίνον ἐστήρικται.

ἄλλος δʼ ἀντιόωντι νότῳ μέσον Αἰγοκερῆα

τέμνει καὶ πόδας Ὑδροχόου καὶ Κήτεος οὐρήν·

ἐν δέ οἵ ἐστι Λαγωός· ἀτὰρ Κυνὸς οὐ μάλα πολλὴν

αἴνυται, ἀλλʼ ὁπόσην ἐπέχει ποσίν· ἐν δέ οἰ Ἀργώ,

καὶ μέγα Κενταύροιο μετάφρενον, ἐν δέ τε κέντρον

σκορπίου, ἐν καὶ Τόξον ἀγαυοῦ Τοξευτῆρος.

τὸν πύματον καθαροῖο παρερχόμενος βορέαο

ἐς νότον ἠέλιος φέρεται· τρέπεταί γε μὲν αὐτοῦ

χειμέριος. καί οἱ τρία μὲν περιτέλλεται ὑψοῦ

τῶν ὀκτώ, τὰ δὲ πέντε κατώρυχα δινεύονται.

μεσσόθι δʼ ἀμφοτέρων, ὅσσος πολιοῖο Γάλακτος,

γαῖαν ὑποστρέφεται κύκλος διχόωντι ἐοικώς·

ἐν δέ οἱ ἤματα νυξὶν ἰσαίεται ἀμφοτέρῃσιν,

φθίνοντος θέρεος, τοτὲ δʼ εἴαρος ἱσταμένοιο.

σῆμα δέ οἱ Κριὸς Ταύροιό τε γούνατα κεῖται,

κριὸς μὲν κατὰ μῆκος ἐληλάμενος διὰ κύκλου,

Ταύρου δὲ σκελέων ὅσση περιφαίνεται ὀκλάξ.

ἐν δέ τέ οἱ ζώνη εὐφεγγέος Ὠρίωνος

καμπή τʼ αἰθομένης Ὕδρης· ἐνί οἱ καὶ ἐλαφρὸς

κρητήρ, ἐν δὲ Κόραξ, ἐνὶ δʼ ἀστέρες οὐ μάλα πολλοὶ

Χηλάων· ἐν τῷ δʼ Ὀφιούχεα γοῦνα φορεῖται.

οὐ μὴν Αἰητοῦ ἀπαμείρεται, ἀλλά οἱ ἐγγὺς

Ζηνὸς ἀητεῖται μέγας ἄγγελος. ἡ δὲ κατʼ αὐτὸν

ἱππείη κεφαλὴ καὶ ὑπαύχενον εἱλίσσονται.

τοὺς μὲν παρβολάδην ὀρθοὺς περιβάλλεται ἄξων

μεσσόθι πάντας ἔχων· ὁ δὲ τέτρατος ἐσφήκωται

λοξὸς ἐν ἀμφοτέροις, οἵ μίν ῥʼ ἑκάτερθεν ἔχουσιν

ἀντιπέρην τροπικοί, μέσσος δέ ἑ μεσσόθι τέμνει.

οὔ κεν Ἀθηναίης χειρῶν δεδιδαγμένος ἀνὴρ

ἄλλῃ κολλήσαιτο κυλινδόμενα τροχάλεια

τοῖα τε καὶ τόσα πάντα περισφαιρηδὸν ἑλίσσων,

ὡς τά γʼ ἐναιθέρια πλαγίῳ συναρηρότα κύκλῳ

ἐξ ἠοῦς ἐπὶ νύκτα διώκεται ἤματα πάντα.

καὶ τὰ μὲν ἀντέλλει καὶ αὐτίκα νειόθι δύνει

πάντα παραβλήδην· μία δέ σφεων ἐστὶν ἑκάστου

ἑξείης ἑκάτερθε κατηλυσίη τʼ ἄνοδός τε.

αὐτὰρ ὅ γʼ ὠκεανοῦ τόσσον παραμείβεται ὕδωρ,

ὅσσον ἀπʼ Αἰγοκερῆος ἀνερχομένοιο μάλιστα

καρκίνον εἰς ἀνιόντα κυλίνδεται· ὅσσον ἁπάντη

ἀντέλλων ἐπέχει, τόσσον γε μὲν ἀλλόθι δύνων.

ὅσσον δʼ ὀφθαλμοῖο βολῆς ἀποτέμνεται αὐγή.

ἑξάκις ἂν τόσση μιν ὑποδράμοι. αὐτὰρ ἑκάστη

ἴση μετρηθεῖσα δύω περιτέμνεται ἄστρα.

Ζωΐδιον δέ ἑ κύκλον ἐπίκλησιν καλέουσιν.

τῷ ἔνι Καρκίνος ἐστί, Λέων δʼ ἐπὶ τῷ, καὶ ὑπʼ αὐτὸν

παρθένος· αἱ δʼ ἐπί οἱ Χηλαὶ καὶ Σκορπίος αὐτός,

Τοξευτής τε καὶ Αἰγόκερως, ἐπὶ δʼ Αἰγοκερῆϊ

Ὑδροχόος· δύο δʼ αὐτὸν ὕπʼ Ἰχθύες ἀστερόωνται·

τοὺς δὲ μέτα Κριός, Ταῦρός δʼ ἐπὶ τῷ Δίδυμοί τε.

ἐν τοῖς ἠέλιος φέρεται δυοκαίδεκα πᾶσιν

πάντʼ ἐνιαυτὸν ἄγων, καί οἱ περὶ τοῦτον ἰόντι

κύκλον ἀέξονται πᾶσαι ἐπικάρπιοι ὧραι.

τοῦ δʼ ὅσσον κοίλοιο κατʼ ὠκεανοῖο δύηται,

τόσσον ὑπὲρ γαίης φέρεται· πάσῃ δʼ ἐπὶ νυκτὶ

ἓξ αἰεὶ δύνουσι δυωδεκάδες κύκλοιο,

τόσσαι δʼ ἀντέλλουσι. τόσον δʼ ἐτί μῆκος ἑκάστη

νὺξ αἰεὶ τετάνυσται, ὅσον τέ περ ἥμισυ κύκλου

ἀρχομένης ἀπὸ νυκτὸς ἀείρεται ὑψόθι γαίης.

οὔ κεν ἀπόβλητον δεδοκημένῳ ἤματος εἴη

μοιράων σκέπτεσθαι ὅτʼ ἀντέλλῃσιν ἑκάστη·

αἰεὶ γὰρ τάων γε μιῇ συνανέρχεται αὐτὸς

ἠέλιος. τὰς δʼ ἄν κε περισκέψαιο μάλιστα

εἰς αὐτὰς ὁρόων· ἀτὰρ εἰ νεφέεσσι μέλαιναι

γίνοιντʼ ἢ ὄρεος κεκρυμμέναι ἀντέλλοιεν,

σήματʼ ἐπερχομένῃσιν ἀρηρότα ποιήσασθαι.

αὐτὸς δʼ ἂν μάλα τοι κεράων ἑκάτερθε διδοίη

Ὠκεανός, τά τε πολλὰ περιστρέφεται ἑοῖ αὐτῷ,

νειόθεν ὁππῆμος κείνων φορέῃσιν ἑκάστην.

οὔ οἱ ἀφαυρότατοι, ὅτε κάρκινος ἀντέλλῃσιν,

ἀστέρες ἀμφοτέρωθεν ἑλισσόμενοι περίκεινται,

τοὶ μὲν δύνοντες, τοὶ δʼ ἐξ ἑτέρης ἀνιόντες.

σύνει μὲν Στέφανος, δύνει δὲ κατὰ ῥάχιν Ἰχθύς.

ἥμισυ μέν κεν ἴδοιο μετήορον, ἥμισυ δʼ ἤδη

ἐσχατιαὶ βάλλουσι κατερχομένου Στεφάνοιο.

αὐτὰρ ὅ γʼ ἐξόπιθεν τετραμμένος ἄλλα μὲν οὔπω

γαστέρι νειαίρῃ, τὰ δʼ ὑπέρτερα νυκτὶ φορεῖται.

τὸν δὲ καὶ εἰς ὤμους κατάγει μογερὸν Ὀφιοῦχον

Καρκίνος ἐκ γονάτων, κατάγει δʼ Ὄφιν αὐχένος ἐγγύς.

οὐδʼ ἄν ἔτʼ Ἀρκτοφύλαξ εἴη πολὺς ἀμφοτέρωθεν,

μείων ἠμάτιος, τὸ δʼ ἐπὶ πλέον ἔννυχος ἤδη.

τέτρασι γὰρ μοίραις ἄμυδις κατιόντα Βοώτην

Ὠκεανὸς δέχεται· ὁ δʼ ἐπὴν φάεος κορέσηται,

βουλυτῷ ἐπέχει πλεῖον δίχα νυκτὸς ἰούσης,

ἦμος ὅτʼ ἠελίοιο κατερχομένοιο δύηται.

κεῖναί οἱ καὶ νύκτες ἐπʼ ὀψὲ δύοντι λέγονται.

ὣς οἱ μὲν δύνουσιν, ὁ δʼ ἀντίος, οὐδὲν ἀεικής,

ἀλλʼ εὖ μὲν ζώνῃ, εὖ δʼ ἀμφοτέροισι φαεινὸς

ὤμοις Ὠρίων, ξίφεός γε μὲν ἶφι πεποιθώς,

πάντα φέρων Ποταμόν, κέραος παρατείνεται ἄλλου.

ἐρχομένῳ δὲ Λέοντι τὰ μὲν κατὰ πάντα φέρονται

καρκίνῳ ὅσσʼ ἐδύοντο, καὶ Αἰετός. αὐτὰρ ὅ γε Γνὺξ

ἥμενος ἄλλα μὲν ἤδη, ἀτὰρ γόνυ καὶ πόσα λαιὸν

οὔπω κυμαίνοντος ὑποστρέφει ὠκεανοῖο.

ἀντέλλει δʼ Ὕδρης κεφαλὴ χαροπός τε Λαγωὸς

καὶ Προκύων πρότεροί τε πόδες Κυνὸς αἰθομένοιο.

οὐ μέν θην ὀλίγους γαίης ὑπὸ νείατα βάλλει

παρθένος ἀντέλλουσα. Λύρη τότε Κυλληναίη

καὶ Δελφὶς δύνουσι καὶ εὐποίητος Ὀϊστός·

σὺν τοῖς Ὄρνιθος πρώτα πτερὰ μέσφα παρʼ αὐτὴν

οὐρὴν καὶ Ποταμοῖο παρηορίαι σκιόωνται·

δύνει δʼ Ἱππείη κεφαλή, δύνει δὲ καὶ αὐχήν.

ἀντέλλει δʼ Ὕδρη μὲν ἐπὶ πλέον ἄχρι παρʼ αὐτὸν

κρητῆρα, φθάμενος δὲ Κύων πόδας αἴνυται ἄλλους,

ἕλκων ἐξόπιθεν πρύμνην πολυτειρέος Ἀργοῦς.

ἡ δὲ θέει γαίης ἱστὸν διχόωσα κατʼ αὐτόν,

παρθένος ἦμος ἅπασα περαιόθεν ἄρτι γένηται.

Οὐδʼ ἄν ἐπερχόμεναι χηλαὶ, καὶ λεπτὰ φάουσαι,

ἄφραστοι παρίοιεν, ἐπεὶ μέγα σῆμα Βοώτης

ἀθρόος ἀντέλλει βεβολημένος Ἀρκτούροιο.

Ἀργὼ δʼ εὖ μάλα πᾶσα μετήορος ἔσσεται ἤδη·

ἀλλʼ Ὕδρη, κέχυται γὰρ ἐν οὐρανῷ ἤλιθα πολλή,

οὐρῆς ἂν δεύοιτο. μόνην δʼ ἐπὶ Χηλαὶ ἄγουσιν

δεινὸν ἐφεστηῶτʼ Ὀφιουχέα· τοῦ ἔπειτα

δεξιτερὴν κνήμην αὐτῆς ἐπιγουνίδος ἄχρις

αἰεὶ Γνύξ, αἰεὶ δὲ Λύρῃ παραπεπτηῶτος,

ὅντινα τοῦτον ἄϊστον ὑπουρανίων εἰδώλων

ἀμφότερον δύνοντα καὶ ἐξ ἑτέρης ἀνιόντα

πολλάκις αὐτονυχεὶ θηεύμεθα. τοῦ μὲν ἄρʼ οἴη

κνήμη σὺν Χηλῇσι φαείνεται ἀμφοτέρῃσιν·

αὐτὸς δʼ ἐς κεφαλὴν ἔτι που τετραμμένος ἄλλῃ

σκορπίον ἀντέλλοντα μένει καὶ ῥύτορα Τόξου·

οἱ γάρ μιν φορέουσιν, ὁ μὲν μέσον ἄλλα τε πάντα,

χεῖρα δέ οἱ σκαιἠν κεφαλήν θʼ ἅμα Τόξον ἀγινεῖ.

ἀλλʼ ὁ μὲν ὣς τρίχα πάντα καταμελεϊστὶ φορεῖται

ἥμισυ δὲ Στεφάνοιο καὶ αὐτὴν ἔσχατον οὐρὴν

Κενταύρου φορέουσιν ἀνερχόμεναι ἔτι Χηλαί.

τῆμος ἀποιχομένην κεφαλὴν μέτα δύεται Ἵππος,

καὶ προτέρου Ὄρνιθος ἐφέλκεται ἔσχατος οὐρὴ.

δύνει δʼ Ἀνδρομέδης κεφαλή· τὸ δέ οἱ μέγα δεῖμα

κήτεος ἠερόεις ἐπάγει νότος· ἀντία δʼ αὐτὸς

Κηφεὺς ἐκ βορέω μεγάλῃ ἀνὰ χειρὶ κελεύει.

καὶ τὸ μὲν ἐς λοφιὴν τετραμμένον ἄχρι παρʼ αὐτὴν

δύνει, ἀτὰρ Κηφεὺς κεφαλῇ καὶ χειρὶ καὶ ὤμῳ.

Καμπαὶ δʼ ἄν Ποταμοῖο καὶ αὐτίκʼ ἐπερχομένοιο

σκορπίου ἐμπίπτοιεν ἐϋρρόου ὠκεανοῖο·

ὃς καὶ ἐπερχόμενος φοβέει μέγαν Ὠρίωνα.

Ἄρτεμις ἱλήκοι· προτέρων λόγος, οἵ μιν ἔφαντο

ἑλκῆσαι πέπλοιο, Χίῳ ὅτε θηρία πάντα

καρτερὸς Ὠρίων στιβαρῇ ἐπέκοπτε κορύνῃ,

θήρης ἀρνύμενος κείνῳ χάριν Οἰνοπίωνι.

ἡ δέ οἱ ἐξαυτῆς ἐπετείλατο θηρίον ἄλλο,

νήσου ἀναρρήξασα μέσας ἑκάτερθε κολώνας,

σκορπίον, ὅς ῥά μιν οὖτα καὶ ἔκτανε πολλὸν ἐόντα

πλειότερος προφανείς, ἐπεὶ Ἄρτεμιν ἤκαχεν αὐτήν.

τούνεκα δὴ καί φασι περαιόθεν ἐρχομένοιο

σκορπίου Ὠρίωνα περὶ χθονὸς ἔσχατα φεύγειν.

οὐδὲ μέν, Ἀνδρομέδης καὶ Κήτεος ὅσσʼ ἐλέλειπτο,

κείνου ἔτʼ ἀντέλλοντος ἀπευθέες, ἀλλʼ ἄρα καὶ τοὶ

πανσυδίῃ φεύγουσιν. ὁ δὲ ζώνῃ τότε Κηφεὺς

γαῖαν ἐπιξύει, τὰ μὲν ἐς κεφαλὴν μάλα πάντα

βάπτων ὠκεανοῖο, τὰ δʼ οὐ θέμις, ἀλλὰ τά γʼ αὐταὶ

ἄρκτοι κωλύουσι, πόδας καὶ γοῦνα καὶ ἰξύν.

ἡ δὲ καὶ αὐτὴ παιδὸς ἐπείγεται εἰδώλοιο

δειλὴ Κασσιέπεια. τὰ δʼ οὐκέτι οἱ κατὰ κόσμον

φαίνεται ἐκ δίφροιο, πόδες καὶ γούναθʼ ὕπερθεν,

ἀλλʼ ἥ γʼ ἐς κεφαλὴν ἴση δύετʼ ἀρνευτῆρι

μειρομένη γονάτων, ἐπεὶ οὐκ ἄρʼ ἔμελλεν ἐκείνη

Δωρίδι καὶ Πανόπῃ μεγάλων ἄτερ ἰσώσασθαι.

ἡ μὲν ἄρʼ εἰς ἑτέρην φέρεται· τὰ δὲ νειόθεν ἄλλα

οὐρανὸς ἀντιφέρει, Στεφάνοιό τε δεύτερα κύκλα

ὕδρης τʼ ἐσχατιήν, φορέει τʼ ἔπι Κενταύροιο

δῶμά τε καὶ κεφαλὴν καὶ Θηρίον ὅ ῥʼ ἐνὶ χειρὶ

δεξιτερῇ Κένταυρος ἔχει. τοὶ δʼ αὖθι μένουσιν

τόξον ἐπερχόμενον πρότεροι πόδες ἱππότα Φηρός.

τόξῳ καὶ σπείρη Ὄφιος καὶ σῶμʼ Ὀφιούχου

ἀντέλλει ἐπιόντι· καρήατα δʼ αὐτὸς ἀγινεῖ

σκορπίος ἀντέλλων, ἀνάγει δʼ αὐτὰς Ὀφιούχου

χεῖρας καὶ προτέρην Ὄφιος πολυτειρέος ἀγήν.

τοῦ γε μὲν Ἐγγόνασιν, περὶ γὰρ τετραμμένος αἰεὶ

ἀντέλλει, τότε μὲν περάτης ἐξέρχεται ἄλλα,

γυῖά τε καὶ ζώνη καὶ στήθεα πάντα καὶ ὦμος

δεξιτερῇ σὺν χειρί· κάρη δʼ ἑτέρης μετὰ χειρὸς

τόξῳ ἀνέρχονται καὶ Τοξότηι ἀντέλλοντι.

δὐν τοῖς Ἑρμαίη τε Λύρη καὶ στήθεος ἄχρις

Κηφεὺς ἠῴου παρελαύνεται ὠκεανοῖο,

ἦμος καὶ μεγάλοιο Κυνὸς πᾶσαι ἀμαρυγαὶ

δύνουσιν, καὶ πάντα κατέρχεται Ὠρίωνος,

πάντα γε μὴν ἀτέλεστα διωκομένοιο Λαγωοῦ.

ἀλλʼ οὐχ Ἡνιόχῳ Ἔριφοι οὐδʼ Ὠλενίη Αἲξ

εὐθὺς ἀπέρχονται· τὰ δέ οἱ μεγάλην ἀνὰ χεῖρα

λάμπονται, καί οἱ μελέων διακέκριται ἄλλων

κινῆσαι χειμῶνας ὅτʼ ἠελίῳ συνίωσιν.

Ἀλλὰ τὰ μὲν, κεφαλήν τε καὶ ἄλλην χεῖρα καὶ ἰξύν,

αἰγόκερως ἀνιὼν κατάγει· τὰ δὲ νείατα πάντα

αὐτῷ Τοξευτῆρι κατέρχεται. οὐδέ τι Περσεὺς

οὐδέ τι ἄκρα κόρυμβα μένει πολυτείρεος Ἀργοῦς·

ἀλλʼ ἤτοι Περσεὺς μὲν ἄτερ γουνός τε ποδός τε

δεξιτεροῦ δύεται, πρύμνης δʼ ὅσον ἐς περιαγήν·

αὐτὴ δʼ Αἰγοκερῆϊ κατέρχεται ἀντέλλοντι,

ἦμος καὶ Προκύων δύεται, τὰ δʼ ἀνέρχεται· ἄλλα,

ὄρνις τʼ Αἰητός τε τά τε πτερόεντος Ὀϊστοῦ

τείρεα καὶ νοτίοιο Θυτηρίου ἱερὸς ἕδρη.

ἵππος δʼ Ὑδροχόοιο νέον περιτελλομένοιο

ποσσί τε καὶ κεφαλῇ ἀνελίσσεται· ἀντία δʼ Ἵππου

ἐξ οὐρῆς Κένταυρον ἐφέλκεται ἀστερίη Νύξ.

ἀλλʼ οὔ οἱ δύναται κεφαλὴν οὐδʼ εὐρέας ὤμους

αὐτῷ σὺν θώρηκι χαδεῖν. ἀλλʼ αἴθοπος Ὕδρης

αὐχενίην κατάγει σπείρην καὶ πάντα μέτωπα.

ἡ δὲ καὶ ἐξόπιθεν πολλὴ μένει· ἀλλʼ ἄρα καὶ τὴν

αὐτῷ Κενταύρῳ, ὁπότʼ ἰχθύες ἀντέλλωσιν,

ἀθρόον ἐμφέρεται. ὁ δʼ ἐπʼ Ἰχθύσιν ἔρχεται Ἰχθὺς

αὐτῷ κυανέῳ ὑποκείμενος Αἰγοκερῆϊ,

οὐ μὲν ἄδην, ὀλίγον δὲ δυωδεκάδʼ ἀμμένει ἄλλην.

οὕτω καὶ μογεραὶ χεῖρες καὶ γοῦνα καὶ ὦμοι

Ἀνδρομέδης δίχα πάντα, τὰ μὲν πάρος, ἄλλα δʼ ὀπίσσω,

τείνεται, ὠκεανοῖο νέον ὁπότε προγένωνται

Ἰχθύες ἀμφότεροι. τά μέν οἱ κατὰ δεξιὰ χειρὸς

αὐτοὶ ἐφέλκονται, τὰ δʼ ἀριστερὰ νεόθεν ἕλκει

κριός ἀνερχόμενος. τοῦ καὶ περιτελλομένοιο

ἐσπερόθεν κεν ἴδοιο Θυτήριον· αὐτὰρ ἐν ἄλλῃ

Περσέος ἀντέλλοντος ὅσον κεφαλήν τε καὶ ὤμους.

αὐτὴ δὲ ζώνη καί κʼ ἀμφήριστα πέλοιτο

ἢ Κριῷ λήγοντι φαείνεται ἢ ἐπὶ ταύρωι,

σὺν τῷ πανσυδίῃ ἀνελίσσεται. οὐδʼ ὅ γε Ταύρου

λείπεται ἀντέλλοντος, ἐπεὶ μάλα οἱ συναρηρὼς

Ἡνίοχος φέρεται· μοίρῃ γε μὲν οὐκ ἐπὶ ταύτῃ

ἀθρόος ἀντέλλει, Δίδυμοι δέ μιν οὖλον ἄγουσιν.

ἀλλʼ Ἔριφοι λαιοῦ τε θέναρ ποδὸς Αἰγὶ σὺν αὐτῇ

Ταύρῳ συμφορέονται, ὅτε λοφίη τε καὶ οὐρὴ

κήτεος αἰθερίοιο περαιόθεν ἀντέλλωσιν.

δύνει δʼ Ἀρκτοφύλαξ ἤδη πρώτῃ τότε μοίρῃ

τάων, αἳ πίσυρές μιν ἄτερ χειρὸς κατάγουσιν

λαιῆς· ἡ δʼ αὐτῷ μεγάλῃ ὑποτέλλεται Ἄρκτῳ.

Ἀμφότεροι δὲ πόδες καταδυομένου Ὀφιούχου,

μέσφʼ αὐτῶν γονάτων, διδύμοις ἔπι σῆμα τετύχθω

ἐξ ἑτέρης ἀνιοῦσι. τότʼ οὐκέτι Κήτεος οὐδὲν

ἕλκεται ἀμφοτέρωθεν, ὅλον δέ μιν ὄψεαι ἤδη.

ἤδη καὶ Ποταμοῦ πρώτην ἁλὸς ἐξανιοῦσαν

ἀγὴν ἐν καθαρῷ πελάγει σκέψαιτό κε ναύτης,

αὐτὸν ἐπʼ Ὠρίωνα μένων, εἴ οἵ ποθι σῆμα

ἢ νυκτὸς μέτρων ἠὲ πλόου ἀγγείλειεν.

πάντη γὰρ τά γε πολλὰ θεοὶ ἄνδρεσσι λέγουσιν.

οὐχ ὁράᾳς; ὀλίγη μὲν ὅταν κεράεσσι σελήνη

ἑσπερόθεν φαίνηται, ἀεξομένοιο διδάσκει

μηνός· ὅτε πρώτη ἀποκίδναται αὐτόθεν αὐγή,

ὅσσον ἐπισκιάειν, ἐπὶ τέτρατον ἦμαρ ἰοῦσα·

ὀκτὼ δʼ ἐν διχάσει· διχόμηνα δὲ παντὶ προσώπῳ.

αἰεὶ δʼ ἄλλοθεν ἄλλα παρακλίνουσα μέτωπα

εἴρει ὁποσταίη μηνὸς περιτέλλεται ἠώς.

ἄκρα γε μὴν νυκτῶν κεῖναι δυοκαίδεκα μοῖραι

ἄρκιαι ἐξειπεῖν. τὰ δέ που μέγαν εἰς ἐνιαυτόν,

ὥρη μέν τʼ ἀρόσαι νειούς, ὥρη δὲ φυτεῦσαι,

ἐκ Διὸς ἤδη πάντα πεφασμένα πάντοθι κεῖται.

καὶ μέν τις καὶ νηῒ πολυκλύστου χειμῶνος

ἐφράσατʼ ἢ δεινοῦ μεμνημένος Ἀρκτούροιο

ἠέ τεων ἄλλων, οἵ τʼ ὠκεανοῦ ἀρύονται

ἀστέρες ἀμφιλύκης, οἵ τε πρώτης ἔτι νυκτός.

ἤτοι γὰρ τοὺς πάντας ἀμείβεται εἰς ἐνιαυτὸν

ἠέλιος μέγαν ὄγμον ἐλαύνων, ἄλλοτε δʼ ἄλλῳ

ἐμπλήσει, τοτὲ μέν τʼ ἀνιὼν τοτὲ δʼ αὐτίκα δύνων·

ἄλλος δʼ ἀλλοίην ἀστὴρ ἐπιδέρκεται ἠῶ.

γινώσκεις τάδε καὶ σύ, τὰ γὰρ συναείδεται ἤδη

ἐννεακαίδεκα κύκλα φαεινοῦ ἠελίοιο,

ὅσσα τʼ ἀπὸ ζώνης εἰς ἔσχατον Ὠρίωνα

νὺξ ἐπιδινεῖται Κύνα τε θρασὺν Ὠρίωνος,

οἵ τε Ποσειδάωνος ὁρώμενοι ἢ Διὸς αὐτοῦ

ἀστέρες ἀνθρώποισι τετυγμένα σημαίνουσιν.

τῶ κείνων πεπόνησο· μέλοι δέ τοι, εἴ ποτε νηῒ

πιστεύεις, εὑρεῖν ὅσα που κεχρημένα κεῖται

σήματα χειμερίοις ἀνέμοις ἢ λαίλαπι πόντου.

μόχθος μέν τʼ ὀλίγος, τὸ δὲ μυρίον αὺτίκʼ ὄνειαρ

γίνετʼ ἐπιφροσύνης αἰεὶ πεφυλαγμένῳ ἀνδρί.

αὐτὸς μὲν τὰ πρῶτα σαώτερος, εὖ δὲ καὶ ἄλλον

παρειπὼν ὤνησεν, ὅτʼ ἐγγύθεν ὤρορε χειμών.

πολλάκι γὰρ καί τίς τε γαληναίῃ ὑπὸ νυκτὶ

νῆα περιστέλλει πεφοβημένος ἦρι θαλάσσης·

ἄλλοτε δὲ τρίτον ἦμαρ ἐπιτρέχει, ἄλλοτε τέμπτον,

ἄλλοτε δʼ ἀπρόφατον κακὸν ἵκετο· πάντα γὰρ οὔπω

ἐκ Διὸς ἄνθρωποι γινώσκομεν, ἀλλʼ ἔτι πολλὰ

κέκπυπται, τῶν αἴ κε θέλῃ καὶ ἐσαυτίκα δώσει

Ζεύς· ὁ γὰρ οὖν γενεὴν ἀνδρῶν ἀναφανδὸν ὀφέλλει,

πάντοθεν εἰδόμενος, πάντη δʼ ὅ γε σήματα φαίνων.

ἄλλα δέ τοι ἐρέει ἤπου διχόωσα σελήνη

πληθύος ἀμφοτέρωθεν ἢ αὐτίκα πεπληθυῖα·

ἄλλα δʼ ἀνερχόμενος, τοτὲ δʼ ἄκρῃ νυκτὶ κελεύων

ἠέλιος· τὰ δέ τοι καὶ ἀπʼ ἄλλων ἔσσεται ἄλλα

σήματα καὶ περὶ νυκτὶ καὶ ἤματι ποιήσασθαι.

σκέπτεο δέ πρῶτον κεράων ἑκάτερθε σελήνην.

ἄλλοτε γάρ τʼ ἄλλῃ μιν ἐπιγράφει ἕσπερος αἴγλῃ,

ἄλλοτε δʼ ἀλλοῖαι μορφαὶ κερόωσι σελήνην

εὐθὺς ἀεξομένην, αἱ μὲν τρίτῃ, αἱ δὲ τετάρτῃ·

τάων καὶ πεπὶ μηνὸς ἐφεσταότος κε πύθοιο.

λεπτὴ μὲν καθαρή τε περὶ τρίτον ἦμαρ ἐοῦσα

εὔδιός κʼ εἴη· λεπτὴ δὲ καὶ εὖ μάλʼ ἐρευθὴς

πνευματίη· παχίων δέ καὶ ἀμβλείῃσι κεραίαις

τέτρατον ἐκ τριτάτοιο φόως ἀμενηνὸν ἔχουσα

ἤ νότῳ ἄμβλυνται ἢ ὕδατος ἐγγὺς ἐόντος.

εἰ δέ κʼ ἀπʼ ἀμφοτέρων κεράων, τρίτον ἦμαρ ἄγουσα,

μήτʼ ἐπινευστάζῃ μήθʼ ὑπτιόωσα φαείνῃ,

ἀλλʼ ὀρθαὶ ἑκάτερθε περιγνάμπτωσι κεραῖαι,

ἑσπέριοί κʼ ἄνεμοι κείνην μετὰ νύκτα φέροιντο.

εἰ δʼ αὕτως ὀρθὴ καὶ τέτρατον ἦμαρ ἀγινεῖ,

ἦ τʼ ἄν χειμῶνος συναγειρομένοιο διδάσκοι.

εἰ δέ κέ οἱ κεράων τὸ μετήορον εὖ ἐπινεύῃ,

δειδέχθαι βορέω· ὅτε δʼ ὑπτιάῃσι, νότοιο.

αὐτὰρ ἐπὴν τριτόωσαν ὅλος περὶ κύκλος ἑλίσσῃ

πάντη ἐρευθόμενος, μάλα κεν τότε χείμερος εἴη·

μείζονι δʼ ἂν χειμῶνι πυρώτερα φοινίσσοιτο.

σκέπτεο δʼ ἐς πληθύν τε καὶ ἀμφότερον διχόωσαν,

ἠμὲν ἀεξομένην ἠδʼ ἐς κέρας αὖθις ἰοῦσαν,

καί οἱ ἐπὶ χροιῇ τεκμαίρεο μηνὸς ἑκάστου.

πάντη γὰρ καθαρῇ κε μάλʼ εὔδια τεκμήραιο·

πάντα δʼ ἐρευθομένῃ δοκέειν ἀνέμοιο κελεύθους·

ἄλλοθι δʼ ἄλλο μελαινομένῃ δοκέειν ὑετοῖο.

σήματα δʼ οὐ μάηα πᾶσιν ἐπʼ ἤμασι πάντα τέτυκται·

ἀλλʼ ὅσα μὲν τριτάτῇ τε τεταρταίῃ τε πέλονται,

μέσφα διχαιομένης, διχάδος γε μὲν ἄχρις ἐπʼ αὐτὴν

σημαίνει διχόμηνον, ἀτὰρ πάλιν ἐκ διχομήνου

ἐς διχάδα φθιμένην· ἔχεται δέ οἱ αὐτίκα τετρὰς

μηνὸς ἀποιχομένου, τῇ δὲ τριτάτη ἐπιόντος.

εἰ δέ κέ μιν πεπὶ πᾶσαν ἀλωαὶ κυκλώσωνται

ἤ τρεῖς ἠὲ δύω περικείμεναι ἠὲ μίʼ οἴη,

τῇ μὲν ἰῇ ἀνέμοιο γαληναίης τε δοκεύειν,

ῥηγνυμένῃ ἀνέμοιο, μαραινομένῃ δὲ γαλήνης·

ταὶ δύο δʼ ἂν χειμῶνι περιτροχάοιντο σελήνην·

μείζονα δʼ ἂν χειμῶνα φέροι τριέλικτος ἀλωή,

καὶ μᾶλλον μελανεῦσα, καὶ εἰ ῥηγνύατο μᾶλλον.

καὶ τὰ μὲν οὖν ἐπὶ μηνὶ σεληναίης κε πύθοιο.

ἠελίοιο δέ τοι μελέτω ἑκάτερθεν ἰόντος.

ἠελίῳ καὶ μᾶλλον ἐοικότα σήματα κεῖται,

ἀμφότερον δύνοντι καὶ ἐκ περάτης ἀνιόντι.

μή οἱ ποικίλλοιτο νέον βάλλοντος ἀρούρας

κύκλος, ὅτʼ εὐδίου κεχρημένος ἤματος εἴης,

μηδέ τι σῆμα φέροι, φαίνοιτο δὲ λιτὸς ἁπάντη.

εἰ δʼ αὕτως καθαρόν μιν ἔχοι βουλύσιος ὥρη,

δύνοι δʼ ἀνέφελος μαλακὴν ὑποδείελος αἴγλην,

καί κεν ἐπερχομένη ἠοῦς ἔθʼ ὑπεύδιος εἴη.

ἀλλʼ οὐχ ὁππότε κοῖλος ἐειδόμενος περιτέλλῃ,

οὐδʼ ὁπότʼ ἀκτίνων αἱ μὲν νότον αἱ δὲ βορῆα

σχιζόμεναι βάλλωσι, τὰ δʼ αὖ περὶ μέσσα φαείνῃ,

ἀλλά που ἢ ὑετοῖο διέρχεται ἢ ἀνέμοιο.

σκέπτεο δʼ, εἴ κέ τοι αὐγαὶ ὑπείκωσʼ ἠελίοιο,

αὐτὸν ἐς ἠέλιον· τοῦ γὰρ σκοπιαὶ ἄρισται·

εἴ τί οἱ ἤπου ἔρευθος ἐπιτρέχει, οἷά τε πολλὰ

ἑλκομένων νεφέων ἐρυθαίνεται ἄλλοθεν ἄλλα,

ἢ εἴ που μελανεῖ· καί τοι τὰ μὲν ὕδατος ἔστω

σήματα μέλλοντος, τὰ δʼ ἐρεύθεα πάντʼ ἀνέμοιο.

εἴ γε μὲν ἀμφοτέροις ἄμυδις κεχρημένος εἴη,

καί κεν ὕδωρ φορέοι καὶ ὑπηνέμιος τανύοιτο.

εἰ δέ οἱ ἤ ἀνιόντος ἢ αὐτίκα δυομένοιο

ἀκτῖνες συνίωσι καὶ ἀμφʼ ἑνὶ πεπλήθωσιν,

ἤ ποτε καὶ νεφέων πεπιεσμένος ἢ ὅ γʼ ἐς ἠῶ

ἔρχηται παρὰ νυκτός, ἢ ἐξ ἠοῦς ἐπὶ νύκτα,

ὕδατί κεν κατιόντι παρατρέχοι ἤματα κεῖνα.

μηδʼ ὅτε οἱ ὀλίγη νεφέλη πάρος ἀντέλλῃσιν,

τὴν δὲ μέτʼ ἀκτίνων κεχρημένος αὐτὸς ἀερθῇ,

ἀμνηστεῖν ὑετοῖο. πολὺς δʼ ὅτε οἱ περὶ κύκλος

οἷον τηκομένῳ ἐναλίγκιος εὐρύνηται

πρῶτον ἀνερχομένοιο, καὶ ἄψ ἐπὶ μεῖον ἴῃσιν,

εὔδιός κε φέροιτο· καὶ εἴ ποτε χείματος ὥρῃ

ὠχρήσαι κατιών. ἀτὰρ ὕδατος ἡμερινοῖο

γινομένου κατότισθε περὶ νέφεα σκοπέεσθαι

κὰδ δὴ δυομένου τετραμμένος ἠελίοιο.

ἢν μὲν ὑποσκιάῃσι μελαινομένῃ εἰκυῖα

ἠέλιον νεφέλη, ταὶ δʼ ἀμφί μιν ἔνθα καὶ ἔνθα

ἀκτῖνες μεσσηγὺς ἐλισσόμεναι διχόωνται,

ἦ τʼ ἂν ἔτʼ εἰς ἠῶ σκέπαος κεχρημένος εἴης.

εἰ δʼ ὁ μὲν ἀνέφελος βάπτοι ῥόου ἑσπερίοιο,

ταὶ δὲ κατερχομένου νεφέλαι καὶ ἔτʼ οἰχομένοιο

πλησίαι ἑστήκωσιν ἐρευθέες οὔ σε μάλα χρὴ

αὔριον οὐδʼ ἐπὶ νυκτὶ περιτρομέειν ὑετοῖο·

ἀλλʼ ὁπότʼ ἠελίοιο μαραινομένῃσιν ὁμοῖαι

ἐξαπίνης ἀκτῖνες ἀπʼ οὐρανόθεν τανύωνται,

οἶον ἀμαλδύνονται ὅτε σκιάῃσι κατʼ ἰθὺ

ἱσταμένη γαίης τε καὶ ἠελίοιο σελήνη.

οὐδʼ, ὅτε οἱ ἐπέχοντι φανήμεναι ἠῶθι πρὸ

φαίνονται νεφέλαι ὑπερευθέες ἄλλοθεν ἄλλαι,

ἄρραντοι γίνονται ἐπʼ ἤματι κείνῳ ἄρουραι.

μηδʼ αὕτως, ἔτʼ ἐόντι πέρην ὁπότε προταθεῖσαι

ἀκτῖνες φαίνονται ἐπίσκιοι ἠῶθι πρό,

ὕδατος ἢ ἀνέμοιο κατοισομένου λελαθέσθαι.

ἀλλʼ εἰ μὲν κεῖναι μᾶλλον κνέφαος φορέοιντο

ἀκτῖνες, μᾶλλόν κεν ἐφʼ ὕδατι σημαίνοιεν·

εἰ δʼ ὀλίγος τανύοιτο περὶ δνόφος ἀκτίνεσσιν,

οἷόν που μαλακαὶ νεφέλαι φορέουσι μάλιστα,

ἦ τʼ ἂν ἐπερχομένοιο περιδνοφέοιντʼ ἀνέμοιο.

οὐδὲ μὲν ἠελίου σχεδόθεν μελανεῦσαι ἀλωαὶ

εὔδιοι· ἀσσότεραι δὲ καὶ ἀστεμφὲς μελανεῦσαι

μᾶλλον χειμέριαι· δύο δʼ ἂν χαλεπώτεραι εἶεν.

σκέπτεο δʼ ἢ ἀνιόντος ἢ αὐτίκα δυομένοιο,

εἴ πού οἱ νεφέων τὰ παρήλια κικλήσκονται

ἢ νότον ἠὲ βορῆος ἐρεύθεται ἢ ἑκάτερθεν,

μηδʼ οὕτω σκοπιὴν ταύτην ἀμενηνὰ φυλάσσειν.

οὐ γάρ, ὅτʼ ἀμφοτέρωθεν ἁμοῦ περὶ μέσσον ἔχουσιν

ἠέλιον κεῖναι νεφέλαι σχεδὸν ὠκεανοῖο,

γίνεται ἀμβολίη διόθεν χειμῶνος ἰόντος.

εἴ γε μὲν ἐκ βορέαο μίʼ οἴη φοινίσσοιτο,

ἐκ βορέω πνοιάς κε φέροι, νοτίη δὲ νότοιο,

ἢ καί που ῥαθάμιγγες ἐπιτροχόωσʼ ὑετοῖο.

ἑσπερίοις καὶ μᾶλλον ἐπίτρεπε σήμασι τούτοις·

ἑσπερόθεν γὰρ ὁμῶς σημαίνεται ἐμμενὲς αἰεί.

σκέπτεο καὶ φάτνην. ἡ μέν τʼ ὀλίγῃ εἰκυῖα

ἀχλύϊ βορραίη ὑπὸ Καρκίνῳ ἡγηλάζει·

ἀμφὶ δέ μιν δύο λεπτὰ φαεινόμενοι φορέονται

ἀστέρες, οὔτε τι πολλὸν ἀπήοροι, οὔτε μάλʼ ἐγγύς,

ἀλλʼ ὅσσον τε μάλιστα πυγούσιον οἰίσασθαι·

εἶς μὲν πὰρ βορέαο· νότῳ δʼ ἐπικέκλιται ἄλλος.

καὶ ταὶ μὲν καλέονται ὄνοι· μέσση δέ τε Φάτνη.

ἥτε καὶ ἐξαπίνης πάντη Διὸς εὐδιόωντος

γίνετʼ ἄφαντος ὅλη· τοὶ δʼ ἀμφοτέρωθεν ἰόντες

ἀστέρες ἀλλήλων αὐτοσχεδὸν ἰνδάλλονται·

οὐκ ὀλίγῳ χειμῶνι τότε κλύζονται ἄρουραι.

εἰ δὲ μελαίνηται, τοὶ δʼ αὐτίκʼ ἐοικότες ὦσιν

ἀστέρες ἀμφότεροι, περί χʼ ὕδατι σημαίνοιεν.

εἰ δʼ ὁ μὲν ἐκ βορέω Φάτνης ἀμενηνὰ φαείνοι

λεπτὸν ἐπαχλύων, νότιος δὌνος ἀγλαὸς εἴη,

δειδέχθαι ἀνέμοιο νότου· βορέω δὲ μάλα χρή

ἔμπαλιν ἀχλυόεντι φαεινομένῳ τε δοκεύειν.

σῆμα δέ τοι ἀνέμοιο καὶ οἰδαίνουσα θάλασσα

γινέσθω καὶ μακρὸν ἐπʼ αἰγιαλοὶ βοόωντες,

ἀκταί τʼ εἰνάλιοι ὁπότʼ εὔδιοι ἠχήεσσαι

γίνονται, κορυφαί τε βοώμεναι οὔρεος ἄκραι.

καὶ δʼ ἄν ἐπὶ ξηρὴν ὅτʼ ἐρωδιὸς οὐ κατὰ κόσμον

ἐξ ἁλὸς ἔρχηται φωνῇ περιπολλὰ λεληκώς,

κινυμένου κε θάλασσαν ὕπερ φορέοιτʼ ἀνέμοιο.

καί ποτε καὶ κέπφοι, ὁπότʼ εὔδιοι ποτέονται,

ἀντία μελλόντων ἀνέμων εἰληδὰ φέρονται.

πολλάκι δʼ ἀγριάδες νῆσσαι ἤ εἰναλίδιναι

αἴθυιαι χερσαῖα τινάσσονται πτερύγεσσιν·

ἢ νεφέλη ὄρεος μηκύνεται ἐν κορυφῇσιν.

ἤδη καὶ πάπποι, λευκῆς γήρειον ἀκάνθης,

σῆμʼ ἐγένοντʼ ἀνέμου, κωφῆς ἁλὸς ὁππότε πολλοὶ

ἄκρον ἐπιπλώωσι, τὰ μὲν πάρος, ἄλλα δʼ ὀπίσσω.

καὶ θέρεος βρονταί τε καὶ ἀστραπαὶ ἔνθεν ἴωσιν,

ἔνθεν ἐπερχομένοιο περισκοπέειν ἀνέμοιο.

καὶ διὰ νύκτα μέλαιναν ὅτʼ ἀστέρες ἀΐσσωσιν

ταρφέα, ταὶ δʼ ὄπιθεν ῥυμοὶ ὑπολευκαίνωνται,

δειδέχθαι κείνοις αὐτὴν ὁδὸν ἐρχομένοιο

πνεύματος· ἢν δὲ καὶ ἄλλοι ἐναντίοι ἀΐσσωσιν,

ἄλλοι δʼ ἐξ ἄλλων μερέων, τότε δὴ πεφύλαξο

παντοίων ἀνέμων, οἵ τʼ ἄκριτοί εἰσι μάλιστα,

ἄκριτα δὲ πνείουσιν ἐπʼ ἀνδράσι τεκμήρασθαι.

αὐτάρ ὅτʼ ἐξ εὔροιο καὶ ἐκ νότου ἀστράπτῃσιν,

ἄλλοτε δʼ ἐκ ζεφύροιο, καὶ ἄλλοτε πὰρ βορέαο,

δὴ τότε τις πελάγει ἔνι δείδιε ναυτίλος ἀνήρ,

μή μιν τῇ μὲν ἔχῃ πέλαγος τῇ δʼ ἐκ Διὸς ὕδωρ·

ὕδατι γὰρ τοσσαίδε περὶ στεροπαὶ φορέονται.

πολλάκι δʼ ἐρχομένων ὑετῶν νέφεα προπάροιθεν

οἶα μάλιστα πόκοισιν ἐοικότα ἰνδάλλονται,

ἢ διδύμη ἔζωσε διὰ μέγαν οὐρανὸν ἶρις,

ἢ καί πού τις ἅλωα μελαινομένην ἔχει ἀστήρ.

πολλάκι λιμναῖαι ἢ εἰνάλιαι ὄρνιθες

ἄπληστον κλύζονται ἐνιέμεναι ὑδάτεσσιν,

ἢ λίμνην πέρι δηθὰ χελιδόνες ἀΐσσονται

γαστέρι τύπτουσαι αὕτως εἰλυμένον ὕδωρ,

ἢ μᾶλλον δειλαὶ γενεαί, ὕδροισιν ὄνειαρ,

αὐτόθεν ἐξ ὕδατος πατέρες βοόωσι γυρίνων,

ἢ τρύζει ὀρθρινὸν ἐρημαίη ὀλολυγών,

ἤ που καὶ λακέρυζα παρʼ ἠϊόνι προὐχούσῃ

χείματος ἐρχομένου χέρσῳ ὑπέτυψε κορώνη,

ἤ που καὶ ποταμοῖο ἐβάψατο μέχρι παρʼ ἄκρους

ὤμους ἐκ κεφαλῆς, ἢ καὶ μάλα πᾶσα κολυμβᾷ,

ἢ πολλὴ στρέφεται παρʼ ὕδωρ παχέα κρώζουσα.

καὶ βόες ἤδη τοι πάρος ὕδατος ἐνδίοιο

οὐρανὸν εἰσανιδόντες ἀπʼ αἰθέρος ὠσφρήσαντο·

καὶ κοίλης μύρμηκες ὀχῆς ἐξ ὤεα πάντα

θᾶσσον ἀνηνέγκαντο· καὶ ἀθρόοι ὦφθεν ἴουλοι

τείχη ἀνέρποντες, καὶ πλαζόμενοι σκώληκες

κεῖνοι, τοὺς καλέουσι μελαίνης ἔντερα γαίης.

καὶ τιθαὶ ὄρνιθες, ταὶ ἀλέκτορος ἐξεγένοντο,

εὖ ἐφθειρίσσαντο καὶ ἔκρωξαν μάλα φωνῇ,

οἷόν τε σταλάον ψοφέει ἐπὶ ὕδατι ὕδωρ.

δή ποτε καὶ γενεαὶ κοράκων καὶ φῦλα κολοιῶν

ὕδατος ἐρχομένοιο Διὸς πάρα σῆμʼ ἐγένοντο,

φαινόμενοι ἀγεληδὰ καὶ ἱρήκεσσιν ὁμοῖον

φθεγξάμενοι. καί που κόρακες δίους σταλαγμοὺς

φωνῇ ἐμιμήσαντο σὺν ὕδατος ἐρχομένοιο·

ἤ ποτε καὶ κρώξαντε βαρείῃ δισσάκι φωνῇ

μακρὸν ἐπιρροιζεῦσι τιναξάμενοι πτερὰ πυκνά·

καὶ νῆσσαι οἰκουροὶ ὑπωρόφιοί τε κολοιοὶ

ἐρχόμενοι κατὰ γεῖσα τινάσσονται πτερύγεσσιν,

ἢ ἐπὶ κῦμα διώκει ἐρωδιὸς ὀξὺ λεληκώς.

τῶν τοι μηδέν ἀπόβλητον πεφυλαγμένῳ ὕδωρ

γινέσθω· μηδʼ εἴ κεν ἐπὶ πλέον ἠὲ πάροιθεν

δάκνωσιν μυῖαι καὶ ἐφʼ αἵματος ἱμείρωνται,

ἢ λύχνοιο μύκητες ἀγείρωνται περὶ μύξαν

νύκτα κατὰ σκοτίην· μηδʼ ἢν ὑπὸ χείματος ὥρην

λύχνων ἄλλοτε μέν τε φάος κατά κόσμον ὀρώρῃ,

ἄλλοτε δʼ ἀΐσσωσιν ἄπο φλόγες ἠΰτε κοῦφαι

πομφόλυγες, μηδʼ εἴ κεν ἐπʼ αὐτόφι μαρμαίρωσιν

ἀκτῖνες, μηδʼ ἢν θέρεος μέγα πεπταμένοιο

νησαῖοι ὄρνιθες ἐπασσύτεροι φορέωνται.

μηδὲ σύ γʼ ἢ χύτρης ἠὲ τρίποδος πυριβήτεω,

σπινθῆρες ὅτʼ ἔωσι πέρι πλέονες, λελαθέσθαι·

μηδὲ κατὰ σποδιὴν ὁπότʼ ἄνθρακος αἰθομένοιο

λάμπηται πέρι σήματʼ ἐοικότα κεγχρείοισιν,

ἀλλʼ ἐπὶ καὶ τὰ δόκευε περισκοπέων ὑετοῖο.

εἴ γε μὲν ἠερόεσσα παρὲξ ὄρεος μεγάλοιο

πυθμένα τείνηται νεφέλη, ἄκραι δὲ κολῶναι

φαίνωνται καθαραί, μάλα κεν τόθʼ ὑπεύδιος εἴης.

εὔδιός κʼ εἴης καί ὅτε πλατέος παρὰ πόντου

φαίνηται χθαμαλὴ νεφέλη, μηδʼ ὑψόθι κύρῃ,

ἀλλʼ αὐτοῦ πλαταμῶνι παραθλίβηται ὁμοίη.

σκέπτεο δʼ εὔδιος μὲν ἐὼν ἐπὶ χείματι μᾶλλον,

ἐς δὲ γαληναίην χειμωνόθεν. εὖ δὲ μάλα χρὴ

ἐς Φάτνην ὁράᾳν, τὴν Καρκίνος ἀμφιελίσσει,

πρῶτα καθαιρομένην πάσης ὑπένερθεν ὁμίχλης·

κείνη γὰρ φθίνοντι καθαίρεται ἐν χειμῶνι.

καὶ φλόγες ἡσύχιαι λύχνων καὶ νυκτερίη γλαὺξ

ἥσυχον ἀείδουσα μαραινομένου χειμῶνος

γινέσθω τοι σῆμα, καὶ ἥσυχα ποικίλλουσα

ὥρῃ ἐν ἑσπερίῃ κρώξῃ πολύφωνα κορώνη·

καὶ κόρακες μοῦνοι μὲν ἐρημαῖοι βοοῶντες

δισσάκις, αὐτὰρ ἔπειτα μετʼ ἀθρόα κεκλήγοντες·

πλειότεροι δʼ ἀγεληδόν, ἐπὴν κοίτοιο μέδωνται,

φωνῆς ἔμπλειοι· χαίρειν κέ τις οἰίσσαιτο,

οἷα τὰ μὲν βοόωσι λιγαινομένοισιν ὁμοῖα,

πολλὰ δὲ δενδρείοιο περὶ φλόον, ἄλλοτʼ ἐπʼ αὐτοῦ,

ἧχί τε κείουσιν καὶ ὑπότροποι ἀπτερύονται.

καὶ δʼ ἄν που γέρανοι μαλακῆς προπάροιθε γαλήνης

ἀσφαλέως τανύσαιεν ἕνα δρόμον ἤλιθα πᾶσαι,

οὐδὲ παλιρρόθιοί κεν ὑπεύδιοι φορέοιντο.

ἦμος δʼ ἀστερόθεν καθαρὸν φὰος ἀμβλύνηται,

οὐδέ ποθεν νεφέλαι πεπιεσμέναι ἀντιόωσιν,

οὐδέ ποθεν ζόφος ἄλλος ὑποτρέχῃ οὐδὲ σελήνη,

ἀλλὰ τά γʼ ἐξαπίνης αὕτως ἀμενηνὰ φέρωνται,

μηκέτι τοι τόδε σῆμα γαληναίης ἐπικείσθω,

ἀλλʼ ἐπὶ χεῖμα δόκευε· καὶ ὁππότε ταὶ μὲν ἔωσιν

αὐτῇ ἐνὶ χώρῃ νεφέλαι, ταὶ δʼ ἄλλαι ὑπʼ αὐταῖς

ταὶ μὲν ἀμειβόμεναι, ταὶ δʼ ἐξόπιθεν φορέωνται.

καὶ χῆνες κλαγγηδὸν ἐπειγόμεναι βρωμοῖο

χειμῶνος μέγα σῆμα, καὶ ἐννεάγηρα κορώνη

νύκτερον ἀείδουσα, καὶ ὀψὲ βοῶντε κολοιοί,

καὶ σπίνος ἠῶα σπίζων, καὶ ὄρνεα πάντα

ἐκ πελάγους φεύγοντα, καὶ ὀρχίλος ἢ καὶ ἐριθεὺς

δύνων ἐς κοίλας ὀχεάς, καὶ φῦλα κολοιῶν

ἐκ νομοῦ ἐρχόμενα τραφεροῦ ἐπὶ ὄψιον αὖλιν.

οὐδʼ ἂν ἐπιξουθαὶ μεγάλου χειμῶνος ἰόντος

πρόσσω ποιήσαιντο νομὸν κηροῖο μέλισσαι,

ἀλλʼ αὐτοῦ μέλιτός τε καὶ ἔργων εἱλίσσονται·

οὐδʼ ὑψοῦ γεράνων μακραὶ στίχες αὐτὰ κέλευθα

τείνονται, στροφάδες δὲ παλιμπετὲς ἀπονέονται.

μηδʼ, ὅτε νηνεμίῃ κεν ἀράχνια λεπτὰ φέρηται,

καὶ φλόγες αἰθύσσωσι μαραινόμεναι λύχνοιο,

ἢ πῦρ αὔηται σπουδῇ καὶ ὑπεύδια λύχνα,

πιστεύειν χειμῶνι. τί τοι λέγω ὅσσα πέλονται

σήματʼ ἐπʼ ἀνθρώπους; δὴ γὰρ καὶ ἀεικέϊ τέθρῃ

αὐτοῦ πηγνυμένῃ νιφετοῦ ἐπιτεκμήραιο,

καὶ λύχνῳ χιόνος, κέγχροις ὅτʼ ἐοικότα πάντη

κύκλῳ σήματʼ ἔχει πυριλαμπέος έγγύθι μύξης,

ἄνθρακι δὲ ζώοντι χαλάζης, ὁππότε λαμπρὸς

αὐτὸς ἐείδηται, μέσσῳ δέ οἱ ἠΰτε λεπρὴ

φαίνηται νεφέλη, πυρὸς ἔνδοθεν αἰθομένοιο.

πρῖνοι δʼ αὖ καρποῖο καταχθέες οὐδὲ μέλαιναι

σχῖνοι ἀπείρητοι· πάντη δέ τε πολλὸς ἀλωεὺς

αἰεὶ παπταίνει, μή οἱ θέρος ἐκ χερὸς ἔρρῃ.

πρῖνοι μὲν θαμινῆς ἀκύλου κατὰ μέτρον ἔχουσαι

χειμῶνός κε λέγοιεν ἐπὶ πλέον ἰσχύσοντος.

μὴ μὲν ἄδην ἔκπαγλα περιβρίθοιεν ἁπάντη,

τηλοτέρω δʼ αὐχμοῖο συνασταχύοιεν ἄρουραι.

τριπλόα δὲ σχῖνος κυέει, τρισσαὶ δέ οἱ αὖξαι

γίνονται καρποῖο, φέρει δέ τε σήμαθʼ ἑκάστη

ἑξείης ἀρότῳ. καὶ γάρ τʼ ἀροτήσιον ὥρην

τριπλόα μείρονται, μέσσην καὶ ἐπʼ ἀμφότερʼ ἄκρα·

πρῶτος μὲν πρώτην ἄροσιν, μέσσος δέ τε μέσσην

καρπὸς ἀπαγγέλλει, πυμάτην γε μὲν ἔσχατος ἄλλων.

ὅντινα γὰρ κάλλιστα λοχαίη σχῖνος ἄρηται,

κείνῳ γʼ ἐξ ἄλλων ἄροσις πολυλήϊος εἴη,

τῷ δέ γʼ ἀφαυροτάτῳ ὀλίγη, μέσσῳ δέ τε μέσση.

αὕτως δʼ ἀνθέρικος τριχθὰ σκίλλης ὑπερανθεῖ

σήματʼ ἐπιφράσσασθαι ὁμοιίου ἀμητοῖο.

ὅσσα δʼ ἐνὶ σχίνου ἀροτὴρ ἐφράσσατο καρπῷ,

τόσσα δὲ καὶ σκίλλης τεκμαίρεται ἄνθεϊ λευκῷ.

αὐτὰρ ὅτε σφῆκες μετοπωρινὸν ἤλιθα πολλοὶ

πάντη βεβρίθωσι, καὶ ἑσπαρίων προπάροιθεν

πληϊάδων εἴποι τις ἐπερχόμενον χειμῶνα,

οἷος ἐπὶ σφήκεσσιν ἑλίσσεται αὐτίκα δῖνος.

θήλειαι δὲ σύες, θήλεια δὲ μῆλα καὶ αἶγες

ὁππότʼ ἀναστρωφῶσιν ὀχῆς, τὰ δέ γʼ ἄρσενα πάντα

δεξάμεναι πάλιν αὖτις ἀναβλήδην ὀχέωνται,

αὕτως κε σφήκεσσι μέγαν χειμῶνα λέγοιεν.

ὀψὲ δὲ μισγομένων αἰγῶν μήλων τε συῶν τε

χαίρει ἄνολβος ἀνήρ, ὅ οἱ οὐ μάλα θαλπιόωντι

εὔδιον φαίνουσι βιβαιόμεναι ἐνιαυτόν.

χαίρει καὶ γεράνων ἀγέλαις ὡραῖος ἀροτρεὺς

ὥριον ἐρχομέναις, ὁ δʼ ἀώριος αὐτίκα μᾶλλον·

αὕτως γὰρ χειμῶνες ἐπέρχονται γεράνοισιν·

πρώϊα μὲν καὶ μᾶλλον ὁμιλαδὸν ἐρχομένῃσιν

πρώιον· αὐτὰρ ὅτʼ ὀψὲ καὶ οὐκ ἀγεληδὰ φανεῖσαι

πλειότερον φορέονται ἐπὶ χρόνον οὐδʼ ἅμα πολλαί,

ἀμβολίῃ χειμῶνος ὀφέλλεται ὕστερα ἔργα.

εἰ δὲ βόες καὶ μῆλα μετὰ βρίθουσαν ὀπώρην

γαῖαν ἀρύσσωσιν, κεφαλὰς δʼ ἀνέμοιο βορῆος

ἀντία τείνωσιν, μάλα κεν τότε χείμερον αὐταὶ

Πληϊάδες χειμῶνα κατερχόμεναι φορέοιεν.

μὴ δὲ λίην ὀρύχοιεν· ἐπεὶ μέγας οὐ κατὰ κόσμον

γίνεται οὔτε φυτοῖς χειμὼν φίλος οὔτʼ ἀρότοισιν.

ἀλλὰ χιὼν εἴη πολλὴ μεγάλαις ἐν ἀρούραις,

μήπω κεκριμένῃ μηδὲ βλωθρῇ ἐπὶ ποίῃ,

ὄφρα τις εὐεστοῖ χαίρῃ ποτιδέγμενος ἀνήρ.

οἱ δʼ εἶεν καθύπερθεν ἐοικότες ἀστέρες αἰεί·

μηδʼ εἷς μήτε δύω μήτε πλέονες κομόωντες·

πολλοὶ γὰρ κομόωσιν ἐπʼ αὐχμηρῷ ἐνιαυτῷ.

οὐδὲ μὲν ὀρνίθων ἀγέλαις ἠπειρόθεν ἀνήρ,

ἐκ νήσων ὅτε πολλαἰ ἐπιπλήσσωσιν ἀρούραις,

ἐρχομένου θέρεος χαίρει· περιδείδιε δʼ αἰνῶς

ἀμητῷ, μή οἱ κενεὸς καὶ ἀχύρμιος ἔλθῃ

αὐχμῷ ἀνιηθείς. χαίρει δέ που αἰπόλος ἀνὴρ

αὐταῖς ὀρνίθεσσιν, ἐπὴν κατὰ μέτρον ἴωσιν,

ἐλπόμενος μετέπειτα πολυγλαγέος ἐνιαυτοῦ.

οὕτω γὰρ μογεροὶ καὶ ἀλήμονες ἄλλοθεν ἄλλοι

ζώομεν ἄνθρωποι. τὰ δὲ πὰρ ποσὶ πάντες ἑτοῖμοι

σήματʼ ἐπιγνῶναι καὶ ἐσαυτίκα ποιήσασθαι.

Ἀρνάσι μὲν χειμῶνας ἐτεκμήραντο νομῆες,

ἐς νομὸν ὁππότε μᾶλλον ἐπειγόμενοι τροχόωσιν,

ἄλλοι δʼ ἐξ ἀγέλης κριοί, ἄλλοι δὲ καὶ ἀμνοὶ

εἰνόδιοι παίζωσιν ἐρειδόμενοι κεράεσσιν·

ἢ ὁπότʼ ἄλλοθεν ἄλλοι ἀναπλήσσωσι πόδεσσιν

τέτρασιν οἱ κοῦφοι, κεραοί γε μὲν ἀμφοτέροισιν·

ἢ καὶ ὅτʼ ἐξ ἀγἐλης ἀεκούσια κινήσωσιν

δείελον εἰσελάοντες ὅμως, τὰ δὲ πάντοθι ποίης

δάκνωσιν πυκινῇσι κελευόμενα λιθάκεσσιν.

ἐκ δὲ βοῶν ἐπύθοντʼ ἀρόται καὶ βουκόλοι ἄνδρες

κινυμένου χειμῶνος· ἐπεὶ βόες ὁππότε χηλὰς

γλώσσῃ ὑπωμαίοιο ποδὸς περιλιχμήσωνται,

ἢ κοίτῳ πλευρὰς ἐπὶ δεξιτερὰς τανύσωνται,

ἀμβολίην ἀρότοιο γέρων ἐπιέλπετʼ ἀροτρεύς.

οὐδʼ ὅτε μυκηθμοῖο περίπλειοι ἀγέρωνται

ἐρχόμεναι σταθμόνδε βόες βουλύσιον ὥρην,

σκυθραὶ λειμῶνος πόριες καὶ βουβοσίοιο

αὐτίκα τεκμαίρονται ἀχείμεροι ἐμπλήσεσθαι.

οὐδʼ αἶγες πρίνοιο περισπεύδουσαι ἀκάνθαις

εὔδιοι, οὐδὲ σύες φορυτῷ ἐπιμαργαίνουσαι.

καὶ λύκος ὁππότε μακρὰ μονόλυκος ὠρύηται,

ἢ ὅγʼ ἀροτρήων ὀλίγον πεφυλαγμένος ἀνδρῶν

ἔργα κατέρχηται, σκέπαος χατέοντι ἐοικώς,

ἐγγύθεν ἀνθρώπων, ἵνα οἱ λέχος αὐτόθεν εἴη,

τρὶς περιτελλομένης ἠοῦς χειμῶνα δοκεύειν.

οὕτω καὶ προτέροις ἐπὶ σήμασι τεκμήραιο

ἐσσομένων ἀνέμων ἢ χείματος ἢ ὑετοῖο,

αὐτὴν ἢ μετὰ τὴν ἢ καὶ τριτάτην ἔτʼ ἐς ἠῶ.

ἀλλὰ γὰρ οὐδὲ μύες, τετριγότες εἴ ποτε μᾶλλον

εὔδιοι ἐσκίρτησαν ἐοικότες ὀρχηθμοῖσιν,

ἄσκεπτοι ἐγένοντο παλαιοτέροις ἀνθρώποις·

οὐδὲ κύνες· καὶ γάρ τε κύων ὠρύξατο ποσσὶν

ἀμφοτέροις χειμῶνος ἐπερχομένοιο δοκεύων,

καὶ κεῖνοι χειμῶνα μύες τότε μαντεύονται.

καὶ μὴν ἐξ ὕδατος καὶ καρκίνος ᾤχετο χέρσον,

χειμῶνος μέλλοντος ἐπαΐσσεσθαι ὁδοῖο.

καὶ μύες ἡμέριοι ποσσὶ στιβάδα στρωφῶντες

κοίτης ἱμείρονται, ὅτʼ ὄμβρου σήματα φαίνοι.

τῶν μηδὲν κατόνοσσο· καλὸν δʼ ἐπὶ σήματι σῆμα

σκέπτεσθαι· μᾶλλον δὲ δυοῖν εἰς ταὐτὸν ἰόντων

ἐλπωρὴ τελέθοι, τριτάτῳ δέ κε θαρσήσειας.

αἰεὶ δʼ ἂν παριόντος ἀριθμοίης ἐνιαυτοῦ

σήματα, συμβάλλων εἴ που καὶ ἐπʼ ἀστέρι τοίη

ἠὼς ἀντέλλοντι φαείνεται ἢ κατιόντι,

ὁπποίην καὶ σῆμα λέγοι, μάλα δʼ ἄρκιον εἴη

φράζεσθαι φθίνοντος ἐφισταμένοιό τε μηνὸς

τετράδας ἀμφοτέρας· αἱ γάρ τʼ ἄμυδις συνιόντων

μηνῶν πείρατʼ ἔχουσιν, ὅτε σφαλερώτερος αἰθὴρ

ὀκτὼ νυξὶ πέλει, χήτει χαροποῖο σελήνης.

τῶν ἄμυδις πάντων ἐσκεμμένος εἰς ἐνιαυτὸν

οὐδέποτε σχεδίως κεν ἐπʼ αἰθέρι τεκμήραιο.