Comma for either/or — dharma, courage. Spelling forgiving — corage finds courage.

    Dionysiaca

    Book 28

    Nonnus of Panopolis

    26 min
    1. εἰκοστὸν σκοπίαζε καὶ ὄγδοον, ὁππόθι πολλὴν Κυκλώπων πυρόεσσαν ἐσαθρήσειας Ἐνυώ.

    ἔνθά τις ἀπρήυντος ἔην ἔρις· ἀμφότεροι γὰρ

    Φαῦνος Ἀρισταῖός τε μίαν συνέλασσαν Ἐνυώ,

    οἶσιν ἐφωμάρτησε καὶ Αἰακός, ἄξια ῥέζων

    Ζηνὸς ἐοῦ γενετῆρος, ὑπὲρ νώτοιο τιταίνων

    ἀσπίδα χαλκείην πολυδαίδαλον, ἧς ἐνὶ κύκλῳ

    δαίδαλα πολλὰ πέπαστο, τά περ κάμε Λήμνιος ἄκμων.

    καὶ στρατιὴ κεκόρυστο πολύτροπος εἰς μόθον Ἰνδῶν

    σπερχομένων ἀγεληδόν· ὁ μὲν ταμεσίχροϊ κισσῷ

    κραιπνὸς ἐς ὑσμίνην πολυδαίδαλα δίφρα νομεύων

    πορδαλίων ἐπέβαινεν, ὁ δὲ φρίσσοντι λεπάδνῳ

    ζεῦξεν Ἐρυθραίων ὀρεσίδρομον ἅρμα λεόντων

    καὶ βλοσυρὴν ἴθυνε συνωρίδα, κυανέας δὲ

    ἄλλος ἐριπτοίητος ἀκοντίζων στίχας Ἰνδῶν

    ἀστεμφὴς ἀχάλινον ἐτέρπετο ταῦρον ἱμάσσων,

    καί τις ἀναΐξας Κυβεληίδος εἰς ῥάχιν ἄρκτου

    ἔχραε δυσμενέεσσι, καὶ οἴνοπα θύρσον ἑλίσσων

    ἡνιόχους ἐφόβησε τανυκνήμων ἐλεφάντων·

    ἄλλος ἀκοντίζων στρατιὴν ταμεσόχροϊ κτσσῷ

    οὐ ξίφος, οὐ σάκος εἶχε περίτροχον, οὐ δόρυ χάρμης

    φοίνιον, ἀλλὰ πέτηλα φυτῶν ἑλικώδεα σείων

    λεπτῷ χαλκοχίτωνα κατέκτανεν ἀνέρα θαλλῷ.

    καὶ πάταγος βρονταῖος ἐπέκτυπεν εἴκελος αὐλῷ·

    Σειληνοὶ δʼ ἰάχησαν· ἐπεστρατόωντο δὲ Βάκχαι,

    νεβρίδας ὡς θώρηκα κατὰ στέρνοιο βαλοῦσαι.

    καί τις ὸρεσσινόμων Σατύρων, ἄτε πῶλον ἐλαύνων,

    ποσσὶ διχαζομένοισιν ὑπὲρ ῥάχιν ἦστο λεαίνης.

    Ἰνδοὶ δʼ ἀνταλάλαζον, ἀολλίζων δὲ μαχητὰς

    βάρβαρος ἐσμαράγησεν ἀγέστρατος αὐλὸς Ἐνυοῦς·

    στέμματα μὲν κορύθεσσιν, ἐπέκτυπε δʼ αἰγίδι θώρηξ,

    ἔγχεσι θύρσος ἔθυσε, καὶ ἰσάζοντο κοθόρνοις

    ἀντίτυποι κνημῖδες· ὁμοζυγέων δὲ φορήων

    στοιχάδες ἀλλήλῃσιν ἐπηρείδοντο βοεῖαι,

    καὶ πρυλέες πρυλέεσσιν, ἀερσιλίφῳ δὲ καρήνῳ

    Μυγδονίην πήληκα Πελασφιὰς ὤθεε πήληξ.

    καὶ κλόνος ἦν προμάχων ἑτερότροπος· ὄς μὲν ἀείρων

    Βακχείης ἐλέλιζε μετάρσιον ἅλμα χορείης,

    ὃς δὲ πεσὼν στενάχιζεν, ὁ δʼ ἐκροτάλιζε πεδίλῳ,

    ὃς δὲ τυπεὶς ἤσπαιρεν, ὁ δʼ ἐσκίρτησε Λυαίῳ·

    ἄλλος ἀπὸ στομάτων πολεμήιον ἦχον ἰάλλων

    Ἄρεος ἔγχος ἔμελπεν, ὁ δʼ εἰλαπίνην Διονύσου·

    καὶ τελετῇ Βρομίοιο συνεσμαράγησεν Ἐνυώ,

    εὔια δʼ ἴαχε ῥόπτρα, καὶ ἡγήτειρα κυδοιμοῦ

    λαὸν ἀολλίζουσα συνέκτυπε πηκτίδι σάλπιγξ,

    σπονδῇ λύθρον ἔμιξε, φόνον δʼ ἐκέρασσε χορείῃ.

    ἔνθα πολὺ πρώτιστος, ἑῷ ποδὶ κοῦφος ὀρούσας,

    ἀντία Δηριάδαο κατηκόντιζε Φαληνεύς,

    καὶ τύχεν ἀρρήκτοιο σιδηρείοιο χιτῶνος·

    οὐ δὲ τιταινομένη χροὸς ἥψατο λοίγιος αἰχμή,

    ἀλλὰ παραΐξασα πάγη χθονί· λυσσαλέος δὲ

    Δηριάδῃ πέλας ἐχθρὸν ἐπαΐσσοντα νοήσας

    ἀλκήεις ἐκίχησε Κορύμβασος, ἐσσυμένου δὲ

    λαιμὸν ἀπηλοίησε μεσαίτατον ἄορι τύψας,

    καὶ κεφαλὴν ἤμησε· δαϊζομένου δὲ καρήνου

    αἱμοβαφὴς ἀκάρηνος ἐπὶ χθόνα πῖπτε Φαληνεύς.

    Ἀμφὶ δέ οἱ μόθος ὦρτο πολύθροος· ἀκρότατον δὲ

    Δεξίοχος Φλογίοιο μεσόφρυον ἔξεσε χαλκῷ,

    πλήξας ἄκρα μέτωπα διχαζομένης τρυφαλείης·

    αὐτὰρ ὁ ταρβήσας, ὀλίγον γόνυ γουνὸς ἀμείβων,

    μηκεδανῇ κεκάλυπτο κασιγνήτοιο βοείῃ,

    Δαρδανίης ἅτε Τεῦκρον ὀιστευτῆρα γενέυλης

    εἰς σάκος ἐπταβόειον ἐδέχνυτο σύγγονος Αἴας,

    πατρῴῃ συνάεθλον ἀδελφεὸν ἀσπίδι κεύθων.

    αὐτίκα δʼ ἐκ κολεοῖο Κορύμβασος ἆορ ἐρύσσας

    αὐχένα Δεξιόχοιο κατεπρήνιξε μαχαίρῃ·

    καὶ ταχὺς ἀσπαίροντι θορὼν περιδέδρομε νεκρῷ

    οἰστρομανὴς Κλύτιος, πρυλέων πρόμος· ὑψιλόφο δὲ

    κραιπνὸς ἐριπτοίητος ἀκόντισε Δηριαδῆος·

    ἀλλὰ δόρυ προμάχοιο παρακλιδὸν ἔτραπεν Ἥρη,

    καὶ Κλυτίῳ κοτέουσα καὶ Ἰνδοφόνῳ Διονύσῳ·

    ἔμπης δʼ οὐκ ἀφάμαρτε ταχὺς πρόμος· ἀλλὰ τορήσας

    θηρὸς ἀμαιμακέτοιο πελώριον ἀνθερεῶνα

    ὀρθοπόδην ἐλέφαντα κατέκτανε Δηριαδῆος·

    καὶ μογέων ὀδύνῃσιν ὅλην ἐτίναξεν ἀπήνην

    αὐχένι κυανέῳ περιδέξιος ὴλίβατος θήρ·

    καὶ γένυν αἰθύσσων σκολιὴν προβλῆτα προσώπου

    αἱμοβαφῆ ζυγίων ἀνεσείρασε δεσθὰ λεπάδνων·

    ἀλλὰ πολυκλήιστον ὑπὸ ζυγὸν ἄορι κάμψας

    αὐχενίων ἀνέκοψεν ὁμόζυγον ὁλκὸν ἱμάντων

    ἡνίοχος ταχυεργός· ἀπʼ εὐρυβάτοιο δὲ φάτνης

    ὑψιφανῆ νέον ἄλλον ἑλὼν ἔζευξε Κελαινεύς.

    καὶ Κλύτιος θρασὺς ἔσκεν ἀνεικέος ἐλπίδι νίκης·

    Δεξιόχου δὲ φονῆα καλέσσατο θυιάδι φωνῇ,

    λοίγιον ὑβριστῆρι χέων ἔπος ἀνθερεῶνι·

    στῆθι, κύων, μὴ φεῦγε, Κορύμβασε, καί σε διδάξω,

    οἷοι ἀκοντιστῆρες ὀπάονές εἰσι Λυαίου.

    ὑμέας εἰς Φρυγίην ληίσσομαι, ἄστεα δʼ Ἰνδῶν

    δῃώσει δόρυ τοῦτο, καὶ Ἰνδοφόνον μετὰ νίκην

    Δηριάδην θεράποντα Διωνύσοιο τελέσσω·

    παρθενικὴ δʼ ἀνάεδνος ἑὴν λύσειε κορείην,

    δεχνυμένη Σατύροιο δασυστέρνους ὑμεναίους,

    Ἰνδὴ Μυγδονίοιο μιαινομένη σχεδόν Ἕρμου.

    ὣς φαμένου κεχόλωτο Κορύμβασος, ὀψιμόθου δὲ

    φθεγγομένου Κλυτίοιο διέθρισεν ἀνθερεῶνα·

    καὶ κεφαλὴ πεπότητο μετάρσιος ἅλματι Μοίρης,

    αἱμαλέῃ ῥαθάμιγγι περιρραίνουσα κονίην.

    καὶ νέκυν ὀρχηστῆρα παλινδίνητον ἐάσας

    Σειληνοὺς ἐφόβησε Κορύμβασος, ἔξοχος Ἰνδῶν,

    ἔξοχος ἠνορέην μετὰ Μορρέα καὶ βασιλῆα.

    αἰχμητὴν δὲ Σέβητα βαλὼν ὑπὲρ ἄντυγα μαζοῦ

    χάλκεον ὤθεεν ἔγχος ἔσω χροός, αἱμαλέου δὲ

    δούρατος ἑλκομένοιο χυτῇ κατέβαλλε κονίῃ.

    Οἰνομάῳ δʼ ἐπόρουσεν· ὁ μὲν φυγὰς εἴκελος αὔραις

    εἰς στρατιὴν Βρομίοιο τεθηπότι χάζετο ταρσῷ·

    καί μιν ἰδὼν ἐδίωκεν ὀπίστερος, ἐν δʼ ἄρα νώτῳ

    μεσσατίῳ δόρυ τῆξε· διαΐσσουσα δὲ ῥιπῇ

    γαστέρος ἀντιπόροιο παρʼ ἀμφαλὸν ἄνθορεν αἰχμή·

    αὐτὰρ ὁ φοινήεντι πεπαρμένος ἀμφὶ σιδήρῳ

    πρηνὴς ἀρτιδάικτος ἐπωλίσθησε κονίῃ·

    τὸν δὲ κατὰ βλεφάρων θανατηφόρος ἔσκεπεν ἀχλύς.

    οὐδὲ μόθων ἀπέληγε πέλωρ πρόμος· ἀλλὰ μαχηταὶ

    τέσσαρες εὐπήληκες ἑνὶ κτείνοντο φονῆι,

    Τυνδάριός τε Θόων τε καὶ Αὐτεσίων καὶ Ὀνίτης.

    καὶ πολὺς ἀρτιδάικτος ἔην νέκυς, οὐ χθονὶ πίπτων

    πρηνής, οὐ δατέδῳ τετανυσμένος ὕπτιος ἀνήρ·

    ἀλλὰ θανὼν ἀτίνακτος ὲπεστηρίζετο γαίῃ,

    μαρναμένῳ προμάχῳ πανομοίιος, ὡς δόρυ πάλλων,

    ὡς τανύων θοὰ τόξα καὶ ὡς βέλος εἰς σκοπὸν ἕλκων.

    καὶ νέκυς ἀλκήεις ποθέων μετὰ πότμον Ἐνυὼ

    νήματα Μοιράων ἐβιήσατο, δούρατι κούφῳ

    εἴκελος αἰχμάζοντι, πολυσπερέων ἀπὸ τόξων

    ἐκ κεφαλῆς βελέεσσι πεπαρμένος εἰς πόδας ἄκρους,

    Ἄρεος ὀρθὸν ἄγαλμα· καὶ αἰχμητῆρα θανόντα

    ὄμμασι θαμβαλέοισιν ἐθηήσαντο μαχηταί,

    ἔγχος ἔτι κρατέοντα καὶ οὐ ῥίψαντα βοείην,

    νεκρὸν ἀκοντιστῆρα καὶ ἄπνοον ἀσπιδιώτην.

    καί τις Ἀθηναίοιο τυχὼν δασπλῆτι σιδήρῳ

    δεξιτερὴν ἤμησε, βραχίονος ἄκρον ἀράξας·

    ἡ δὲ κυβιστήσασα φόνου βητάρμονι παλμῷ

    ἤριπεν ἀρτιδάικτος, ὁμήλικι σύμπλοκος ὤμῳ,

    ξανθὰ διαστίζουσα κατάρρυτα νῶτα κονίης.

    καί νύ κεν ἁλλομένης ταναὸν δόρυ χειρὸς ἐρύσσας

    ἔγχεϊ τηλεβόλῳ παλινάγρετον εἶχεν Ἐνυώ,

    καί λαιὴ πολέμιζε δορυσσόος ἀντίτυπος χείρ·

    ἀλλά μιν ἀντικέλευθος ἀνάρσιος ἔφθασεν ἀνήρ,

    καὶ λαιὴν προθέλυμνον ἀμοιβάδι τύψε μαχαίρῃ·

    καὶ παλάμη χθονὶ πῖπτεν, ἀκοντίζων δὲ φονῆα

    αἱμαλέης ἔρραινεν ἑκηβόλος ὁλκὸς ἐέρσης

    πορφυρέαις λιβάδεσσιν, ὑπὲρ δαπέδοιο δὲ δειλὴ

    ἅλμασιν αὐτοκύλιστος ἐπάλλετο μαινομένη χεὶρ

    αἵματι φοινιχθεῖσα, καὶ ἀγκύλα δάκτυλα γαίῃ

    εὐπαλάμῳ σφήκωσε μέσῳ γαμψώνυχι δεσμῷ,

    οἷα περισφίγγουσα πάλιν τελαμῶνα βοείης.

    καί τινα μῦθον ἔειπεν Ἀρήια δάκρυα λείβων·

    ἄλλην εἰσέτι χεῖρα λιλαίομαι, ὄφρα τελέσσω

    τριχθαδίαις παλάμῃσιν ἐπάζια Τριτογενείης·

    ἔμπης καὶ μετὰ χεῖρας ἀνάρσιον ἄνδρα διώξω·

    τοῦτό μοι ἠνορέης ἔτι λείψανον, ὄφρά τις εἴπῃ

    εὖχος Ἀθηναίων περιδέξιον, ὅττι καὶ αὐτοῖς

    ποσσὶν ἀριστεύουσι δαϊζομένων παλαμάων.

    ὣς εἰπὼν προμάχοισιν ἐπέδραμεν εἴκελος αὔραις,

    ὑσμίνην ἀσίδηρον ἐπεντύνων ὀλετῆρι.

    οἱ δέ μιν ἀθρήσαντες ἐθάμβεον ἄλλος ἐπʼ ἄλλῳ,

    καὶ πρόμον ἡμιτέλεστον ἐκυκλώσαντο μαχηταὶ

    ἀμφιλαφεῖς· ὁ δὲ μοῦνος ἀφειδέι δέκτο μαχαίρῃ

    πληγὴν ἀλλοπρόσαλλον ἀμοιβαίοιο σιδήρου·

    καὶ μόγις εἰς χθόνα πῖπτεν· ἔην δέ τις Ἄρεος εἰκὼν

    ὀψιγόνῳ ναετῆρι φυλασσομένη γενετῆρα.

    οὐ τότε μοῦνος ὅμιλος ἐτέμνετο πεζὸς ὁδίτης,

    ἀλλὰ καὶ ἱππήεσσιν ἔην φόνος· ἔστιχε δʼ ἄλλος

    ἄλλῳ πότμον ἄγων· ἐλατὴρ δʼ ἐλατῆρα κιχήσας,

    ἤ προτέρω φεύγοντι μετάφρενα δουρὶ δαΐζων,

    ἢ σχεδὸν ἀντιόωντα κατὰ στέρνοιο τυχήσας,

    ἱππόθεν ἀρτιδάικτον ἀπεστυφέλιξε κονίῃ.

    καί τις ὑπὲρ λαπάρην βεβολημένος ἵππος ὀιστῷ

    εἰς πέδον ἠκόντιζεν ἀπόσσυτον ἡνιοχῆα,

    οἷος ἀερσιπότητος ἀλήμονι σύνδρομος αὔρῃ

    Πήγασος ὠκυπέτης ἀπεσείσατο Βελλεροφόντην·

    ἄλλος ἐριπτοίητος ὀλισθηρῶν ἀπὸ νώτων

    ὄρθιος ἱππείης διὰ γαστέρος εἰς χθόνα πίπτων

    κύμβαχος ἐστήρικτο παρήορος, ἀμφί δὲ γαίῃ

    κρᾶτα βαλὼν ἐκύλισσε, λιπὼν πόδας εἰς ῥάχιν ἵππου.

    καὶ βριαροὶ Κύκλωπες ἐκυκλώσαντο μαχητάς,

    Ζηνὸς ἀοσσητῆρες· ὀμιχλήεντι δὲ λαῷ

    Ἀργίλιπος σελάγιζε φεραυγέα δαλὸν ἀείρων.

    καί χθονίῳ κεκόρυστο πυριγλώχινι κεραυνῷ

    μαρνάμενος δαΐδεσσι· καὶ ἔτρεμον αἴθοπες Ἰνδοὶ

    οὐρανίῳ πρηστῆρι τεθηπότες ἀντίτυπον πῦρ·

    καὶ πυρόεις πρόμος ἦεν· ἐπʼ ἀντιβίων δὲ καρήνοις

    γηγενέος σπινθῆρες ἐτοξεύοντο κεραυνοῦ·

    καὶ μελίας νίκησε καὶ ἄσπετα φάσγανα Κύκλωψ,

    σείων θερμὰ βέλεμνα καὶ αἰθαλόεσσαν ἀκωκήν,

    δαλὸν ἔχων ἅτε τόξα· καὶ ἄσπετον ἄλλον ἐπʼ ἄλλῳ

    Ἰνδόν ὀιστευτῆρι κατέφλεγεν ἀνέρα πυρσῷ,

    οὐχ ἕνα Σαλμωνῆα, νόθῳ δʼ ἤλεγξε κεραυνῷ·

    οὐχ ἕνα μοῦνον ἔπεφνε θεημάχον· οὐ μία μούνου

    Εὐάδνη στενάχιζε μαραινομένου Καπανῆος.

    καὶ Στερόπης κεκόρυστο σέλας μιμηλὸν ἑλίσσων,

    αἰθερίαις στεροπῇσι φέρων ἀντίκτυπον αἴγλην,

    σβεστόν ἔχων ἀμάρυγμα, τό περ τέκεν Ἑσπερίη φλόξ,

    σπέρμα πυρὸς Σικελοῖο καὶ αἴθοπος ἐσχαρεῶνος·

    καὶ νεφέλῃ σκέπας εἶχεν ὁμοίιον, ἐνδόμυχον δὲ

    κρύπτε καὶ ἂψ ἀνέφηνε σέλας διδυμάονι παλμῷ,

    φέφφεος οὐρανίοιο φέρων τύπον· ἀστεροπὴ γὰρ

    ἐρχομένη φεύγουσαν ἔχει παλινάγρετον αἴγλην.

    καὶ Βρόντης πολέμιζε μέλος κελαδεινὸν ἀράσσων,

    βρονταίοις πατάγοισι χέων ἀντίτυπον ἠχώ·

    καὶ ξείνῃ ῥαθάμιγγι χαμαιγενέος νιφετοῖο

    ποιητὸν προχέων μινυώριον αἴθριον ὕδωρ

    μιμηλαῖς λιβάδεσσι νόθος πέλεν ἀννέφελος Ζεύς.

    βροντῆς δʼ ἰσοτύπου τεχνήμονα δοῦπον ἐάσας

    εἰς φόνον ἀντιβίων Σικελῷ κεκόρυστο σιδήρῳ,

    καὶ δονέων ῥαιστῆρα μετάρσιον ὑψόθεν ὤμων

    δυσμενέων ἤρασσε καρήατα πυκνὰ σιδήρῳ·

    τύπτε δʼ ἐπιστροφάδην ζοφερὰς στίχας, οἷά περ αἰεὶ

    Αἰτναίῳ πατάγῳ σφυρήλατον ἄκμονα τύπτων.

    καί σκοπιῆς πρηῶνα τανυκρήπιδος ἀράξας

    ἔγχεϊ πετρήεντι κατέτρεχε Δηριαδῆος·

    καὶ παλάμῃ περίμετρον ἀφειδέι πέτρον ἰάλλων

    ἄντα κορυσσομένοιο μελαρρίνου βασιλῆος

    στήθεα λαχνήεντα χαραδραίῃ βάλεν αἰχμῇ·

    αὐτὰρ ὁ τοσσατίῳ μεθύων μυλοειδέι πέτρῳ

    στέρνον ὅλον βεβάρητο· φόνον δʼ ἤμυνεν Ὑδάσπης

    παιδὸς ἑοῦ βληθέντος. ὁ δὲ θρασύς, ἕλκεϊ κάμνων,

    ἀκαμάτων δόρυ θοῦρον ἑῶν ἀπεσείσατο χειρῶν,

    χάλκεον εἰκοσίπηχυ, πέδῳ δʼ ἔρριψε βοείην

    αἰδομέναις παλάμῃσι· καὶ ἀδρανὲς ἄσθμα τιταίνων,

    μαρμαρέῃ γλωχῖνι τετυμμένος ἄντυγα μαξοῦ,

    ἠερόθεν προκάρηνος ἀπʼ ἠλιβάτου πέσε δίφρου,

    ὡς ἐλάτη περίμετρος ὑπέρλοφος—ἡ δὲ πεσοῦσα

    ἄσπετον εὐρείης περιδέδρομε κόλπον ἀρούρης—.

    ἀμφὶ δέ μιν προχυθέντες ἐς ἅρματα κούφισαν Ἰνδοί,

    δειδιότες Κύκλωπα δυσειδέα, μή τινι ῥιπῇ

    ὑψιτενῆ πάλιν ἄλλον ἑλὼν πρηῶνα κολώνης

    τπηχαλέῳ βασιλῆα κατακτείνειε βελέμνῳ,

    μῆκος ἔχων ἰσόμετρον ἀερσιλόφου Πολυφήμου.

    καὶ βλοσυροῦ προμάχοιο μέσῳ σελάυιζε μετώπῳ

    μαρμαρυγὴ τροχόεσσα μονογλήνοιο προσώπου·

    καὶ βλοσυροῦ Κύκλωπος ὑποπτήσσοντες ὀπωπὴν

    θαμβαλέῳ δεδόνηντο φόβῳ κυανόχροες Ἰνδοί,

    οὐρανόθεν δοκέοντες Ὀλυμπιὰς ὅττι Σελήνη

    γηγενέος Κύκλωπος ἐναντέλλουσα προσώπῳ

    πλησιφαὴς ἤστραπτε, προασπίζουσα Λυαίου.

    Ζεὺς δὲ πατήρ, Κύκλωπος ἰδών μίμημα κυδοιμοῦ,

    ὑψινεφὴς ἐγέλασσεν, ὅτι χθονίων νεφελάων

    δεχνυμένη ξένον ὄμβρον ἀπειρήτου διὰ κόλπου

    νίφετο μὲν τότε γαῖα, χυτὴν δʼ οὐκ εἶχευ ἐέρσην

    ἄβροχα νῶτα φέρων γυμνούμενα δίψιος ἀήρ.

    καὶ Τπάχιος κεκόρυστο· κασιγνήτῳ δʼ ἅμα βαίνων,

    ἠλιβάτῳ παλάμῃ δονέων σάκος ἶσον ἐρίπνῃ,

    ὑψινεφὴς ἐλάτην περιμήκετον εἶχεν Ἐλατρεύς,

    ἔγχεϊ δενδρήεντι καρήατα δήια τέμνων.

    Εὐρύαλος κεκόρυστο· διατμήξας δὲ κυδοιμῷ

    ἐκ πεδίου φεύγοντα πρλὺν στρατὸν ἄχρι θαλάσσης.

    κόλπον ἐς ίχθυόεντα περικλείων στίχας Ἰνδῶν,

    δυσμενέας νίκησεν ἀκοντοφόρου διὰ πόντου,

    ὄρθιον εἰκοσίπηχυ διʼ ὕδατος ἆορ ἑλίσσων·

    καὶ δολιχῷ βουπλῆγι ταμὼν ἁλιγείτονα πέτρην

    ῥῖψεν ἐπʼ ἀντιβίοισιν· ἀτυμβεύτοιο δὲ πολλοὶ

    διχθαδίης ἐνόησαν ἁλιβρέκτου λίνα Μοίρης,

    Αρεϊ κυματόεντι καὶ ὀκριόεντι βελέμνῳ.

    τοῖς ἅμα σύγγονος ἄλλος ἀριστεύων Ἁλιμήδης

    ἠλιβάτοις μελέεσσι πέλωρ βακχεύετο Κύκλμψ,

    καὶ δηίους ἐφόβησε· φυλασσόμενος δὲ προσώπου

    κυκλάδος ὀμφαλόεντα προΐσχανε νῶτα βοείης.

    καί μιν ἰδὼν Φλόγιος κταμένων τιμήορος Ἰνδῶν

    τόξον ἑὸν κύκλωσε, καὶ ἠνενόεν βέλος ἕλκων

    μεσσοφανῆ πτερόεντι βαλεῖν ἤμελλε βελέμνῳ·

    ἀλλὰ τιτυσκομένοιο μαθὼν ἀντώπιον ὁρμὴν

    δόχμιος ἐσσυμένοιο βολὴν ἀλέεινεν ὀιστοῦ

    Κύκλωψ ὑψικάρηνος· ὁ δὲ πρηῶνα τινάσσων

    ῥῖπτε κατὰ Φλαγίου κραναὸν βέλος· αὐτὰρ ὁ φεύγων

    ἅρμασι βουκεράοιο παρίστατο Δηριαδῆος,

    καὶ μόγις ἠερόφοιτον ἀλεύατο μάρμαρον αἰχμήν,

    κεῖθι μένων· κοτέων δὲ περὶ Φλογίοιο φυγόντος

    λοίγεον ἀνθερεῶνα διαπτύξας Ἁλιμήδης

    δώδεκα φῶτας ἔπεφνε μιῆς μυκήματι φωνῆς,

    λυσσαλέης προχέων ὀλεσήνορα βόμβον ἰωῆς.

    Κυκλώπων δʼ ἀλαλητὸς ἐπεσμαράγησεν Ὀηύμπῳ

    γλώσσαις σμερδαλέῃσι. καὶ ὀρχηστῆρες Ἐνυοῦς,

    Δικταῖοι Κορύβαντες ἐπεστρατόωντο κυδοιμῷ.

    Δαμνεὺς μὲν πολέμιξεν ἀνάρσια φῦλα δεώκων . . .

    ἐν πεδίῳ δʼ ἀλαλητός· ὀρινομένῃσι δὲ Βάκχαις

    Πρυμνεὺς εὔδιος ἦλθεν, ἅτε πρυμναῖος ἀήτης

    ῥυόμενος πλωτῆρα συνιππεύοντα θυέλλαις·

    καὶ στρατεῇ πολύευκτος ἐπήλυθεν, οἷος ἱκάνει

    νηυσὶ τινασσομένῃσι γαληναῖος Πολυδεύκης,

    εὐνήσας βαρὺ κῦμα θυελλοτόκοιο θαλάσσης.

    ποσσὶ δʼ ἐλαφροτέροισι διεπτοίησε μαχητάς

    Ὠκύθοος· πολέας δὲ κατέκτανεν ὀξέι πότμῳ,

    τὸν μέν ἐνὶ σταδίῃ δαμάσας δορί, τὸν δὲ βελέμνῳ

    τηλεφανής, ἕτερον δὲ ταμών δασπλῆτι μαχαίρῃ·

    ἄλλον ἔτι προθέοντα, πεφυγμένον εἴκελον αὔραις,

    λυσσήεις ἐκίχησε ποδήνεμα γούνατα πάλλων,

    εἰς δρόμον Ἰσίκλῳ πανομοίιος, ὅς τις ἐπείγων

    ταρσὰ ποδῶν ὰβάτοιο κατέγραφεν ἄκρα γαλήνης,

    καὶ σταχύων ἐφύπερθε μετάρσιον εἶχε πορείην,

    ἀνθερίκων πάτον ἄκρον ἀκαμπέα ποσσὶν ὁδεύων.

    Ὠκύθοος πέλε τοῖος ἀελλόπος. ἐν δὲ κυδοιμοῖς

    εἰλιπόδην ἔστησε Μίμας εὔρυθμου Ἐνυώ,

    καὶ στρατὸν ἐπτοίησε, χοροίτυπον ἆορ ἐλίσσων,

    σκερθμὸν ἔχων ἀγέλαστον ἐνόπλιον ἴδμονι ταρσῷ,

    οἷον ὅτε Κρονίοισιν ὑπʼ οὔασι δοῦπον ἐγείρων

    Πύρριχος Ἰδαίοισι σάκος ξιφέεσσιν ἀράσσων

    ψευδομένης ἀλάλαζε μέλος μενεδήιον Ἠχοῦς,

    Ζηνὸς ὑποκλέπτων παλιναυξέος ἔγκρυφον ἥβην·

    τοῖον ἔχων μιμηλὸν ἐνόπλιον ἅλμα χορείης

    χαλκοχίτων ἐλέλιζε Μίμας ἀνεμώδεα λόγχην·

    τέμνων δʼ ἐχθπὰ κάρηνα, σιδήρεα λήια χάρμης,

    Ἰνδοφόνοις πελέκεσσι καὶ ἀμφιπλῆγι μαχαίρῃ

    δυσμενέων ἐτίταινε θαλύσια μάρτυρι Βάκχῳ,

    ἀντὶ θυηπολίης βοέης καὶ ἐθήμονος οἴνου

    λοιβὴν αἱματοεσσαν ἐπισπένδων Διονύσῳ.

    καὶ ποδὸς ἀσταθέος κυκλούμενος ἴδμονι ταρσῷ,

    σύνδρομος Ὠκυθόῳ κορυθαιόλος ἤιεν Ἄκμων·

    μάρνατο δʼ ἀστυφέλικτος ἄτε σφυρήλατος ἄκμων,

    ἀσπίδα κουφίζων Κορυβαντίδα, τῆς ἐνὶ μέσσῳ

    πολλάκις ὕπνον ἴαυεν ἐν οὔρεσι νημίαχος Ζεύς·

    καὶ Διὸς οἶκος ἔην ὀλίγον σπέος, ἔνθά ἑ κείνη

    αἴξ ἱερὴ γλαγόεντι νόθῳ μαιώσατο μαζῷ,

    ξεῖνον ἀναβλύζουσα σοφὸν γλάγος, εὖτε βοείη

    κλεψιτόκοις πατάγοισι σακέσπαλον ἔβρεμεν Ἠχώ,

    τυπτομένη μέσα νῶτα κυβιστητῆρι σιδήρῳ.

    ὧν χάριν ἀσκήσασα λίθον ψευδήμονα Ῥείη

    ἀντίδοτον Κρονέδαο Κρόνου παρέθηκε τραπέζῃ.

    Ὀξυφαὴς δʼ Ἰδαῖος ἐδύσατο κῶμον Ἐνυοῦς,

    ὀρχηστὴρ πολέμοιο πολύτροπον ἴχνος ἑλίσσων,

    ἄσχετος Ἰνδοφόνοιο μόθου δεδονημένος οἴστρῳ.

    καὶ ζοφερὴν στίχα πᾶσαν ἀνεπτοίησε Μελισσεύς,

    θάρσος ἔχων ἀδόνητον· ἐπωνυμίην δὲ φυλάσσων

    φρικτὰ κορυσσομένης μιμήσατο κέντρα μελίσσης·

    καὶ βαλίου Κουρῆτος ἀκοντιστῆρα τιταίνων

    μάρμαρον ἀντιπόροιο Μελισσέος ἤμβροτε Μορρεύς,

    ἤμβροτεν· οὐ γὰρ ἔοικε μύλῳ Κορύβαντας ὀλέσσαι.

    Ξυνὴν δʼ εἰς ἓν ἰόντες ὁμόζυγον εἶχον Ἐνυὼ

    Ἄρεος ὀρχηστῆρες ἀτερπἐος· ἀμφὶ δὲ δίφρῳ

    Δηριάδην στεφανηδὸν ἐμιτρώσαντο βοείαις

    τεύχεα πεπλήγοντες, ἐν εὐρύθμῳ δὲ κυδοιμῷ

    πύργον ἐκυκλώσαντο φεπρεσσακέεσσι χορείαις.

    ἠχὴ δʼ ἠερόφοιτος ἀνἐδραμεν εἰς Διὸς αὺλάς,

    καὶ κτύπον ἀμφοτέρων ἐπεδείδιον εὔποδες Ὧραι.