Book 3

3. ἀλλʼ ὅτε δὴ κεραῶν ἠείσαμεν ἔθνεα θηρῶν,

ταύρους ἠδʼ ἐλάφους ἠδʼ εὐρυκέρωτας ἀγαυοὺς

καὶ δόρκους ὄρυγάς τε καὶ αἰγλήεντας ἰορκοὺς

ἄλλα θʼ ὅσοισιν ὕπερθε καρήατα τευχήεντα,

νῦν ἄγε καρχαρόδοντα, θεά, φράζωμεν ὅμιλον

σαρκοφάγων θηρῶν καὶ χαυλιόδοντα γένεθλα.

πρωτίστην δὲ λέοντι κλυτὴν ἀναθώμεθα μολπήν.

Ζηνὸς ἔσαν θρεπτῆρες ὑπερμενέος Κρονίδαο

νηπιάχου Κουρῆτες, ὅτʼ ἀρτίγονόν μιν ἐόντα

ἀραμένη γενετῆρος ἀμειλίκτοιο Κρόνοιο

κλεψιτόκος Ῥείη κόλποις ἐνικάτθετο Κρήτης.

Οὐρανίδης δʼ ἐσιδὼν κρατερὸν νεοθηλέα παῖδα

πρώτους ἀμφήλλαξε Διὸς ῥυτῆρας ἀγαυοὺς

καὶ θῆρας ποίησεν ἀμειψάμενος Κουρῆτας.

οἱ δʼ ἄρʼ, ἐπεὶ βουλῇσι θεοῦ μεροπηΐδα μορφὴν

ἀμφεβάλοντο Κρόνοιο καὶ ἀμφιέσαντο λέοντας,

δώροισιν μετόπισθε Διὸς μέγα κοιρανέουσι

θηρσὶν ὀρειαύλοις καὶ ῥιγεδανὸν θοὸν ἅρμα

Ῥείης εὐώδινος ὑπὸ ζεύγλῃσιν ἄγουσιν.

αἰόλα φῦλα δὲ τοῖσι καὶ εἴδεα θηρσὶν ἑκάστοις.

τοὺς μέν νυν προχοῇσι πολυρραθάγου ποταμοῖο,

Τίρει ἐπʼ εὐρυρέοντι, κυήσατο τοξεύτειρα

Ἀρμενίη Πάρθων τε πολύσπορος εὔβοτος αἶα,

ξανθοκόμαι τελέθουσι καὶ οὐ τόσον ἀλκήεντες.

πάσσονα μὲν φορέουσι δέρην, μεγάλην δέ τε κόρσην,

ὄμματα δʼ αἰγλήεντα καὶ ὀφρύας ὕψι βαθείας,

ἀμφιλαφεῖς ἐπὶ ῥῖνα κατηφέας· ἐκ δʼ ἄρα δειρῆς

καὶ γενύων ἑκάτερθε θοαὶ κομόωσιν ἔθειραι.

τοὺς δὲ τρέφει μεγάδωρος Ἐρεμβῶν αὖθις ἄρουρα,

τὴν ἔθνη μερόπων εὐδαίμονα κικλήσκουσι,

δειραὶ κἀκείνοις καὶ στήθεα λαχνήεντα

καὶ πυρὸς ἀστράπτουσιν ἀπʼ ὀφθαλμῶν ἀμαρυγαί,

ἔξοχα δʼ ἐν πάντεσσιν ἀρίζηλοι τελέθουσιν·

ἀλλʼ ὀλίγον τούτων γένος ἔλλαχε μυρίος αἶα.

πουλὺς δʼ ἐν Λιβύῃ ἐριβώλακι διψάδι γαίῃ

ὄχλος ἐπιβρομέει βριαρῶν βρύχημα λεόντων,

οὐκέτι λαχνήεις, ὀλίγη δʼ ἐπιδέδρομεν αἴγλη·

σμερδαλέος δὲ πρόσωπα καὶ αὐχένα· πᾶσι δὲ γυίοις

ἦκα μέλαν κυάνοιο φέρει μεμορυγμένον ἄνθος·

ἀλκὴ δʼ ἐν μελέεσσιν ἀπείριτος ἠδὲ λεόντων

κοιρανικῶν Λίβυες μέγα κοιρανέουσι λέοντες.

ἐκ δέ ποτʼ Αἰθιόπων Λιβύην ἠμείψατο γαῖαν,

θαῦμα μέγʼ εἰσιδέειν, μελανόχροος ἠΰκομος λῖς,

εὐρὺς ὕπερθε κάρηνα, πόδας δασύς, ὄμμασιν αἶθοψ,

μούνοισι ξανθοῖς φοινισσόμενος στομάτεσσιν.

ἔδρακον, οὐ πυθόμην, κεῖνόν ποτε θῆρα δαφοινόν,

κοιρανικοῖς τʼ ἔμολεν διαπόμπιμος ὀφθαλμοῖσιν.

φορβῆς οὐ χατέει πάντʼ ἤματα φῦλα λεόντων,

ἀλλὰ τὸ μὲν δόρποισι μέλει, τὸ δέ τʼ αὖτε πόνοισιν·

οὐδʼ ὕπνον μυχάτοισιν ἔχει παρὰ τέρμασι πέτρης,

ἀμφαδὸν ὑπνώει δέ, θρασύφρονα θυμὸν ἑλίσσων,

εὕδει δʼ ἔνθα κίχῃσιν ὑπείροχος ἑσπερίη νύξ.

ἔκλυον αὖ κἀκεῖνο λεοντοκόμων αἰζηῶν,

δεξιτερὴν ὑπὸ χεῖρα φέρειν αἴθωνα λέοντα

νάρκα θοήν, τῇ πάντα λυγοῦν ἄπο γούνατα θηρῶν.

Πεντάκι θηλυτέρη δὲ τόκων ἀπελύσατο ζώνην·

βάξις δʼ ἀτρεκέως ἀνεμώλιος, ὡς ἕνα τίκτει.

πέντε φέρει πρώτιστον· ἀτὰρ πίσυρας μετέπειτα

ὠδίνει σκύμνους, κατά θʼ ἑξείης ὑπένερθε

νηδύος ἐκ τριτάτης τρεῖς ἔκθορον· ἐκ δὲ τετάρτης

ἀμφίδυμοι παῖδες· πύματον δʼ ἕνα γείνατο μήτηρ

γαστρὸς ἀριστοτόκοιο κλυτὸν βασιλῆα λέοντα.

Πορδάλιες δʼ ὀλοαὶ δίδυμον γένος· αἱ μὲν ἔασι

μείζους εἰσιδέειν καὶ πάσσονες εὐρέα νῶτα,

αἱ δέ τʼ ὀλιζότεραι μὲν ἀτὰρ μένος οὔτι χερείους·

εἴδεα δʼ ἀμφοτέρῃσιν ὁμοίϊα δαιδάλλονται,

νόσφι μόνης οὐρῆς, τῇ τʼ ἔμπαλιν εἰσοράαται·

μείοσι μὲν μείζων τελέθει, μεγάλῃσι δὲ μείων.

εὐπαγέες μηροί, δολιχὸν δέμας, ὄμμα φαεινόν·

γλαυκιόωσι κόραι βλεφάροις ὕπο μαρμαίρουσαι,

γλαυκιόωσιν ὁμοῦ τε καὶ ἔνδοθι φοινίσσονται,

αἰθομέναις ἴκελαι, πυριλαμπέες· αὐτὰρ ἔνερθεν

ὠχροί τʼ ἰοτόκοι τε περὶ στομάτεσσιν ὀδόντες.

ῥινὸς δαιδαλέος, χροιῇ τʼ ἐπὶ παμφανοώσῃ

ἠερόεις, πυκινῇσι μελαινομένῃσιν ὀπωπαῖς.

ὠκύτατον θείει, καί τʼ ἄλκιμον ἰθὺς ὀρούει·

φαίης, ὁππότʼ ἴδοιο, διηερίην φορέεσθαι.

ἔμπης καὶ τόδε φῦλον ἐπικλείουσιν ἀοιδοὶ

πρόσθʼ ἔμεναι Βάκχοιο φερεσταφύλοιο τιθήνας·

τοὔνεκεν εἰσέτι νῦν οἴνῳ μέγα καγχαλόωσι,

δεχνύμεναι στομάτεσσι Διωνύσου μέγα δῶρον.

τί χρέος ἐκ μερόπων δὲ κλυτὰς ἤμειψε γυναῖκας

ἐς τόδε πορδαλίων γένος ἄγριον, αὖθις ἀείσω.

ναὶ μὴν ἄλλο θοὸν διφυὲς γένος ὠπήσαιο,

λύγγας ἀριζήλους· αἱ μὲν γὰρ ἔασιν ἰδέσθαι

τυτθαί, βαιοτέροισί τʼ ἐφωπλίσσαντο λαγωοῖς·

ταὶ δʼ ἄρα μείζονές εἰσιν, ἐπιθρώσκουσι δὲ ῥεῖα

εὐκεράοις ἐλάφοισι καὶ ὀξυτέροις ὀρύγεσσι.

μορφὴν δʼ ἀμφίδυμοι πανομοίϊον ἀμφιέσαντο·

ἶσαι μὲν βλεφάροισιν ὕπʼ ὀφθαλμῶν ἀμαρυγαὶ

ἱμερόεν στράπτουσι· προσώπατα δʼ ἀμφοτέρῃσι

φαιδρὰ πέλει βαιόν τε κάρη καὶ καμπύλον οὖας·

μούνη δʼ εἰσιδέειν ἀνομοίϊος ἔπλετο χροιή·

μείοσι μὲν λυγγῶν ἐπιδέδρομε ῥινὸς ἐρευθής,

μείζοσι δὲ κροκόεν τε θεείῳ τʼ εἴκελον ἄνθος.

ἔξοχα δʼ αὖ τάδε φῦλα φίλην ἀγάσαντο γενέθλην

εὔγληνοι λύγγες τε πυρίγληνοί τε λέοντες

πορδάλιές τʼ ὀλοαὶ καὶ τίγριες ἠνεμόεσσαι.

τῶν δʼ ὁπότε σκύμνους νεοθηλέας ἐν ξυλόχοισι

λάθρη συλήσωσιν ἀταρβέες ἀγρευτῆρες,

αἱ δʼ ἄρʼ ἔπειτʼ ὀπίσω πάλι νεύμεναι ἀθρήσωσιν

ἐξαπίνης κενεούς τε δόμους καὶ ἔρημα μέλαθρα,

μύρονται λιγέως ἀδινὸν γόον, ἐκ δʼ ἄρα τηλοῦ

κωκυτὸν προϊᾶσι πολύστονον, οἷά τε πάτρης

περθομένης ὑπὸ δουρὶ καὶ αἰθομένης πυρὶ λάβρῳ

πεπτάμεναι περὶ τέκνα μέγα κλαίουσι γυναῖκες.

ἦ ῥα τόσον τεκέων τε καὶ ἀρτιγόνοιο γενέθλης

φίλτρον ἐνὶ κραδίῃ στάξεν θεός· οὐδʼ ἄρα μούνοις

ἀνθρώποις, οἳ πάντα νοήμασι μητίσαντο,

ἀλλὰ καὶ ἑρπηστῆρσι καὶ ἰχθύσιν ἠδὲ καὶ αὐτοῖς

θήρεσιν ὠμηστῇσι καὶ ὑψιπόλοις ἀγέλαισιν

οἰωνῶν· τόσσον ῥα φύσις κρατερώτατον ἄλλων.

οἵην μὲν κομιδὴν τεκέων ἐνὶ κύμασι δελφὶς

αἰὲν ἔχει γλαῦκός τε χάροψ φωκή τε δυσαής.

πῶς δʼ ἄρʼ ἐν οἰωνοῖσι ποθὴν ἀλίαστον ἔχουσιν

ὧν τεκέων φῆναί τε βαρύφθογγοί τε πέλειαι

αἰετόεντά τε φῦλα πολύζωοί τε κορῶναι.

πῶς δʼ ὄρνις κατὰ δῶμα συνέστιος ἀνθρώποισιν,

ἀρτιτόκος, νεαροῖσι περισκαίρουσα νεοσσοῖς,

κίρκον ὑπὲρ τέγεος κατεπάλμενον ἀθρήσασα

ὀξὺ μὲν ἔκλαγεν αἶψα καὶ ἄνθορεν ὀξὺ λακοῦσα,

αὐχένα δʼ ὑψόσʼ ἄειρεν ἐς ἠέρα γυρώσασα

καὶ πάσαις ἑκάτερθε θοῶς ἔφριξεν ἐθείραις

καὶ πτερὰ πάντα χάλασσε ποτὶ χθόνα· τοὶ δʼ ἄρα δειλοὶ

τεῖχος ὑπʼ εὐπτέρυγον πρυλέες τρύζουσι νεοσσοί·

ἡ δὲ καὶ ἂψ ἐφόβησε καὶ ἤλασεν ὄρνιν ἀναιδῆ,

εἰρυμένη φίλα τέκνα, τά τʼ εἰσέτι νήπια φέρβει,

ἄπτερα λυσιτόκων θαλάμων ἀπολύμενα δεσμοῦ.

ὣς δὲ καὶ ἐν θήρεσσιν ἐρίβρυχοί τε λέαιναι

πορδάλιές τε θοαὶ καὶ τίγριδες αἰολόνωντοι

παισὶ πέρι προβεβᾶσι καὶ ἀγρευτῆρσι μάχονται

καί τε περὶ σφετέρων τεκέων τετλᾶσι δαμῆναι,

ἀντίον αἰχμητῇσι συνιστάμεναι μερόπεσσιν·

οὐδέ ποτʼ ἐρρίγασιν ἑῆς ἐν ἀγῶνι γενέθλης

οὐ πληθὺν ἐπιοῦσαν ἀκοντοβόλων αἰζηῶν,

οὐ χαλκὸν σελαγεῦντα καὶ ἀστράπτοντα σίδηρον,

οὐδὲ βολὰς βελέων τε θοὰς μυλάκων τε θαμειάς,

σπεύδουσιν δʼ ἢ πρόσθε θανεῖν ἦ τέκνα σαῶσαι.

ἄρκτοι δʼ ἀγριάδες, φόνιον γένος, αἰολόβουλον,

λάχνην μὲν πυκινὴν δυσπαίπαλον ἀμφιέσαντο,

μορφὴν δʼ οὐκ ἀγανὴν παναμειδήτοισι προσώποις·

κάρχαρον, οὐλόμενον, ταναὸν στόμα, κυανέη ῥίς,

ὄμμα θοόν, σφυρὸν ὠκύ, τορὸν δέμας, εὐρὺ κάρηνον,

χεῖρες χερσὶ βροτῶν ἴκελαι, πόδες αὖτε πόδεσσι,

σμερδαλέη βρυχή, δολερὸν κέαρ, ἄγριον ἦτορ,

καὶ πολλὴ Κυθέρεια καὶ οὐ κατὰ κόσμον ἰοῦσα·

ἤματα γὰρ καὶ νύκτας ἐελδόμεναι φιλότητος

αὐταὶ θηλύτεραι μάλʼ ἐπʼ ἄρσεσιν ὁρμαίνουσι,

παῦρα μεθιέμεναι γαμίης παντερπέος εὐνῆς,

τέκνα κυϊσκόμεναι νηδὺν ὅτε κυμαίνουσι.

οὐ γάρ τοι θήρεσσι νόμος, γαστὴρ ὅτε πλήθει,

ἐς λέχος ἐρχομένοις τελέειν φιλοτήσιον ἔργον,

νόσφι μόνων λυγγῶν ὀλιγοδρανέων τε λαγωῶν.

ἄρκτος δʼ ἱμείρουσα γάμου στυγέουσά τε λέκτρον

χῆρον ἔχειν τόσα παισὶ ταλάσσατο μητίσασθαι·

πρὶν τοκετοῖο μολεῖν ὥρην, πρὶν κύριον ἦμαρ,

νηδὺν ἐξέθλιψε, βιάσσατο τʼ Εἰλειθυίας.

τόσση μαχλοσύνη, τόσσος δρόμος εἰς Ἀφροδίτην.

τίκτει δʼ ἡμιτέλεστα καὶ οὐ μεμελισμένα τέκνα,

σάρκα δʼ ἄσημον, ἄναρθρον, ἀείδελον ὠπήσασθαι,

ἀμφότερον δὲ γάμῳ παιδοτροφίῃ τε μέμηλεν·

ἀρτιτόκος δʼ ἔτʼ ἐοῦσα μετʼ ἄρσενος εὐθὺς ἰαύει.

λιχμᾶται γλώσσῃ τε φίλον γόνον, οἷά τε μόσχοι

λιχμῶνται γλώσσῃσιν ἀμοιβαδίς, ἀλλήλοισι

τερπόμενοι· γάνυται δὲ βοὸς χροῒ καλλίκερως βοῦς·

οὐδʼ ἀποπλάζονται, πρὶν ἀπὸ γλυκὺν ἵμερον εἷναι·

θυμὸν δʼ ἑσπομένοιο συνιαίνουσι νομῆος.

ὣς ἄρκτος λιχμῶσα φίλους ἀνεπλάσσατο παῖδας,

εἰσόκε κνυζηθμοῖσιν ἀναιδέα τονθρύζωσι.

ναὶ μὴν χειμερίην πανυπείροχα δείδιεν ὁρμὴν

καὶ λασίη περ ἐοῦσα· χιὼν δʼ ὅτε πάντα παλύνει,

ἑσπερίου ζεφύρου πανεπήτριμα χευαμένοιο,

κεύθετʼ ἐνὶ σπήλυγγι, τόθι σκέπας ἄρκιον εὕρῃ,

καὶ βόσιος χατέουσα πόδας χεῖράς τε λιχμαίνει,

οἷά τʼ ἀμελγομένη, καὶ γαστρὸς ἔκλεψεν ἐρωήν.

τοῖά νύ που βένθεσσιν ἐν εὐρυπόροιο θαλάσσης

πουλύποδες σκολιοὶ παρὰ κύμασι μητίσαντο,

χείματος οἳ μεσάτου κρυερὴν τρείοντες ἐνιπὴν

κεύθονται πλαταμῶσιν ἑὰς πλοκαμῖδας ἔδοντες·

αὐτὰρ ἐπὴν ἔαρ ὑγρὸν ἐΰτροφον ἀνθήσειεν,

ἀκρέμονες σφίσιν ὦκα νέοι πάλιν ἀλδήσκουσι,

καὶ πάλιν εὐπλόκαμοι δολιχὴν πλώουσι θάλασσαν.

ἑξείης ἐνέπωμεν ἐΰσφυρον, ἠερόεντα,

κραιπνόν, ἀελλοπόδην, κρατερώνυχον, αἰπὺν ὄναγρον·

ὄσσε πέλει φαιδρός, δέμας ἄρκιος, εὐρὺς ἰδέσθαι,

ἀργύρεος χροιήν, δολιχούατος, ὀξύτατος θεῖν·

ταινίη δὲ μέλαινα μέσην ῥάχιν ἀμφιβέβηκε,

χιονέῃς ἑκάτερθε περισχομένη στεφάνῃσι.

χιλὸν ἔδει, φέρβει μιν ἄδην ποεσιτρόφος αἶα,

ἀλλʼ αὐτὸς κρατεροῖς ἀγαθὴ βόσις ἔπλετο θηρσί.

φῦλα δʼ ἀελλοπόδων ζηλήμονα πάμπαν ὀνάγρων

πολλαῖσίν τʼ ἀλόχοισιν ἀγαλλόμενοι κομόωσι·

θηλύτεραι δʼ ἕσπονθʼ, ὅθι τοι πόσις ἡγεμονεύει·

πρὸς νομὸν ἰθύνουσιν, ἐπὴν ἐθέλῃσιν ἀνώγειν,

πρὸς πηγὰς ποταμῶν, θηρῶν μέθυ, καὶ πάλιν αἶψα

πρὸς λασίους οἴκους, ὅταν ἕσπερος ὕπνον ἄγῃσι.

ζῆλον δʼ ἄρσεσι πᾶσιν ἐπὶ σφετέροισιν ὀρίνει

υἱάσι νηπιάχοισι πανάγριος οἶστρος ἀναιδής·

ὁππότε θηλυτέρη γὰρ ἔχει κόπον Εἰλειθυίης,

ἄγχι μάλʼ ἑζόμενος σφέτερον γόνον ἄντα δοκεύει·

καί ῥʼ ὅτε νηπίαχον μητρὸς παρὰ ποσσὶ πέσῃσιν,

εἰ μὲν θῆλυ πέλει, ποθέει τέκος, ἠδʼ ἑκάτερθε

γλώσσῃ λιχμάζων φίλιον γόνον ἀμφαγαπάζει·

ἄρσενα δʼ εἴ μιν ἴδοι, τότε δὴ τότε θυμὸν ὀρίνει

λευγαλέῳ ζήλῳ μητέρι μαινόμενος θήρ·

ἐκ δʼ ἔθορεν μεμαὼς παιδὸς γενύεσσι ταμέσθαι

μήδεα, μὴ μετόπισθε νέον γένος ἡβήσειεν.

ἡ δὲ λεχώ περ ἐοῦσα καὶ ἀσθενέουσα τόκοισι

παιδὶ λυγρῷ πολεμιζομένῳ μήτηρ ἐπαμύνει.

ὡς δʼ ὁπότʼ ἐν πολέμῳ πολυκήδεϊ μητέρος ἄντην

νηπίαχον κτείνωσιν ἀπηνέες αἰχμητῆρες,

αὐτήν τʼ αὖ ἐρύωσιν ἔτι σπαίροντι φόνοισιν

υἱέϊ πλεγνυμένην, στονόεν μέγα κωκύουσαν,

δρυπτομένην ἁπαλήν τε παρηΐδα, νέρθε τε μαζῶν

αἵματι δευομένην θερμῷ λιαρῷ τε γάλακτι·

ὣς καὶ θῆλυς ὄναγρος ἐφʼ υἱέϊ πάμπαν ἔοικεν

οἰκτρὰ κινυρομένῃ καὶ δύσμορα κωκυούσῃ.

φαίης κεν πανάποτμον, ἑὸν πάϊν ἀμφιβεβῶσαν,

μείλιχα μυθεῖσθαι καὶ λισσομένην ἀγορεύειν·

ἆνερ, ἄνερ, τί νυ σεῖο προσώπατα τρηχύνονται,

ὄμματα φοινίχθη δέ, τά τʼ ἦν πάρος αἰγλήεντα;

οὐχὶ μέτωπον ἀθρεῖς λιθοεργέος ἄγχι Μεδούσης,

οὐ γόνον ἰοβόρον παναμειλίκτοιο δρακαίνης,

οὐ σκύμνον πανάθεσμον ὀριπλάγκτοιο λεαίνης.

παῖδα λυγρὴ τὸν ἔτικτον, ὃν ἀρώμεσθα θεοῖσι,

παῖδα τεὸν γενύεσσι τεῇς οὐκ ἄρσενα θήσεις;

ἴσχε, φίλος, μὴ τάμνε· τί μοι τάμες; οἷον ἔρεξας;

παῖδα τὸ μηδὲν ἔθηκας, ὅλον δέμας ἐξαλαώσας.

δειλὴ ἐγώ, πανάποτμος ἀωροτάτοιο λοχείης,

καὶ σὺ τέκος πάνδειλον ἀλιτροτάτοιο τοκῆος.

δειλὴ ἐγώ, τριτάλαινα, κενὸν τόκον ὠδίνασα,

καὶ σὺ τέκος, τμηθεὶς οὐχὶ στονύχεσσι λεόντων,

ἀλλʼ ἐχθραῖς γενύεσσι λεοντείῃσι τοκῆος.

τοῖά τις ἂν πανάποτμον ἑὸν περὶ νήπιον υἷα

μυθεῖσθαι φαίη· τὸν δʼ οὐκ ἀλέγοντα δαφοινοῖς

δαίνυσθαι στομάτεσσιν ἀμειδέα παιδὸς ἐδητύν.

Ζεῦ πάτερ, ὅσσον ἔφυ ζήλοιο πανάγριον ἦτορ.

κεῖνον καὶ φύσιος κρατερώτερον εἰσοράασθαι

θῆκας, ἄναξ, δῶκας δὲ πυρὸς δριμεῖαν ἐρωήν,

δεξιτερῇ δὲ φέρειν ἀδαμάντινον ὤπασας ἆορ.

οὐ παῖδας τήρησε φίλους γλυκεροῖσι τοκεῦσιν,

οὐχ ἑτάρους πηούς τε μολών, οὐκ οἶδεν ὁμαίμους,

ὁππόταν ἀργαλέος τε καὶ ἄσπετος ἀντιβολήσῃ.

κεῖνος καὶ προπάροιθεν ἑοῖσιν ἐφώπλισε παισὶν

αὐτοὺς ἡμιθέους καὶ ἀμύμονας ἡμιθεαίνας,

Αἰγείδην Θησῆα καὶ Αἰολίδην Ἀθάμαντα,

Ἀτθίδα καὶ Πρόκνην καὶ Θρηϊκίην Φιλομήλην

Κολχίδα τε Μήδειαν ἀρίζηλόν τε Θεμιστώ.

ἀλλʼ ἔμπης μετὰ φῦλον ἐφημερίων ἀλεγεινῶν

θηρσὶ Θυεστείην ὀλοὴν παρέθηκε τράπεζαν.

ἔστι δʼ ἐϋκρήμνοις ἐπὶ τέρμασιν Αἰθιοπήων

ἱππάγρων πολὺ φῦλον, ἀκαχμένον ἰοφόροισι

δοιοῖς χαυλιόδουσι· ποδῶν γε μὲν οὐ μίαν ὁπλήν,

χηλὴν δʼ αὖ φορέουσι διπλῆν, ἰκέλην ἐλάφοισι·

χαίτη δʼ αὐχενίη μεσάτην ῥάχιν ἀμφιβεβῶσα

οὐρὴν ἐς νεάτην μετανίσσεται· οὐδὲ βροτείην

δουλοσύνην ἔτλη ποθʼ ὑπερφίαλον γένος αἰνόν·

ἀλλʼ εἰ καί ποθʼ ἕλοιεν ἐϋστρέπτοισι βρόχοισιν

ἵππαγρον δολίοισι λόχοις μελανόχροες Ἰνδοί,

οὔτε βορὴν ἐθέλει μετὰ χείλεσιν αἶψα πάσασθαι

οὔτε πιεῖν, ὀλοὸς δὲ φέρειν ζυγὸν ἔπλετο δοῦλον.

φράζεο καὶ δύο φῦλα δυσάντεα, καρχαρόδοντα,

μηλοφόνον τε λύκον δυσδερκέα τʼ αὖθις ὕαιναν,

τὸν μὲν ποιμενίων τε καὶ αἰπολίων ὀλετῆρα,

τὴν δʼ ἐχθρὴν σκυλάκεσσιν ἀρειοτέροις τε κύνεσσι·

τὸν μὲν νυκτερινὸν διὰ γαστρὸς ἄφυκτον ἐρωὴν

ἀρνειῶν ἐρίφων τε πολυπλόκον ἁρπακτῆρα,

τὴν δʼ αὖ νυκτιπόρον καὶ νυκτιπλανῆ τελέθουσαν

οὕνεκά οἱ διὰ νύκτα φάος, σκότος αὖτε μετʼ ἠῶ.

εἴδεα δʼ ἀμφοτέροις ἀνομοίϊα θηρσὶ δαφοινοῖς·

τὸν μὲν γάρ τε κύνεσσι πανείκελον ὠπήσαιο

μείζοσι ποιμενικοῖς, λασίη δʼ ἐπιέσπεται οὐρή·

ἡ δέ τε κυρτοῦται μεσάτην ῥάχιν, ἀμφὶ δὲ πάντῃ

λαχνήεσσα κυρεῖ, κατὰ δʼ ἔγραπται δέμας αἰνὸν

κυανέῃς ἑκάτερθεν ἐπήτριμα ταινίῃσι·

στεινὴ τʼ ἐκτάδιός τε πέλει καὶ νῶτα καὶ οὐρήν·

ῥινὸν δʼ ἀμφοτέροισιν ἐπικλείουσιν ἀοιδοὶ

ῥιγεδανόν· τῆς μέν τε διατμήξας περὶ ποσσὶν

εἰ φορέοις, φορέοις σκυλάκων μέγα δεῖμα κραταιῶν,

καί σε κύνες κείνοισιν ἐπεμβεβαῶτα πεδίλοις

ἀντίον οὐχ ὑλάουσι πάρος γε μὲν ὑλακόωντες.

εἰ δὲ λύκον δείρας ῥινῶν ἄπο τεκτήναιο

τύμπανον εὐκέλαδον Διδυμήϊον, ὠλεσίκαρπον,

μοῦνόν τοι μετὰ πᾶσι βαρύβρομον ἔκλαγεν ἠχὴν

καὶ μοῦνον παταγεῖ, τὰ δʼ ἐΰθροα πρόσθεν ἐόντα

τύμπανα σιγάζει κώφησέ τε πᾶσαν ἰωήν.

καὶ φθίμενοι γὰρ ὄϊς φθίμενον λύκον ἐρρίγασι.

θαῦμα δὲ καὶ τόδʼ ἄκουσα περὶ στικτῇσιν ὑαίναις,

ἄρσενα καὶ θήλειαν ἀμείβεσθαι λυκάβαντι,

καί ῥʼ ὁτὲ μὲν τελέθειν δυσδερκέα νυμφευτῆρα,

νωλεμὲς ἱμείροντα γάμων, ποτὲ δʼ αὖθις ὁρᾶσθαι

θηλυτέρην νύμφην λοχίην καὶ μητέρα κεδνήν.

ἀλλὰ λύκων τελέθει πολιότριχα πέντε γένεθλα,

εἴδεα δʼ ἀλλήλοις ἀνομοίϊα τεκμήραντο

φῶτες ἀμορβῆες, τοῖσιν μάλα δήϊα φῦλα.

πρῶτα μὲν ὃν καλέουσι θρασύφρονα τοξευτῆρα·

ξουθὸς μὲν πρόπαν εἶδος, ἀτὰρ περιηγέα γυῖα

καὶ κεφαλὴν φορέει πολὺ μείζονα καὶ θοὰ κῶλα·

γαστέρα δʼ ἀργαίνουσαν ἔχει πολιῇ ῥαθάμιγγι·

σμερδαλέον δʼ ἰάχει τε καὶ ὑψόθι πάμπαν ὀρούει,

αἰὲν ἐπισσείων κεφαλὴν πυρόεν τε δεδορκώς.

ἄλλος δʼ αὖ μέγεθος μὲν ὑπέρτερος, ἅψεα δʼ αὖτε

μηκεδανός, πάντεσσι θοώτερος ὦκα λύκοισι·

τὸν μέροπες κίρκον τε καὶ ἅρπαγα κικλήσκουσι.

πολλῷ σὺν ῥοίζῳ δὲ μάλʼ ὄρθριος εἶσιν ἐπʼ ἄγρην

πρώτῃ ὑπʼ ἀμφιλύκῃ· ῥέα γάρ τʼ ἐπιδεύετʼ ἐδωδῆς·

χροιὴ δʼ ἀργυφέη σελαγεῖ πλευράς τε καὶ οὐρήν,

ναίει δʼ οὔρεα μακρά· τὰ δʼ ὁππότε χείματος ὥρῃ

ἐκ νεφέων προχυθεῖσα χιὼν κρυόεσσα καλύψῃ,

δὴ τότε καὶ πόλιος πέλας ἵκετο θὴρ ὀλοόφρων,

πᾶσαν ἀναιδείην ἐπιειμένος εἵνεκʼ ἐδωδῆς,

λάθρη τʼ ἐμπελάει μάλα τʼ ἤρεμος, εἰσόκεν ἄγρῃ

ἐγχρίμψῃ· τὴν δʼ αἶψα θοοῖς ὀνύχεσσιν ἔμαρψεν.

ἔστι δέ τις Ταύροιο νιφοβλήτους ὑπὲρ ἄκρας

ἐνδιάων Κίλικάς τε πάγους καὶ πρῶνας Ἀμανοῦ,

καλὸς ἰδεῖν, θήρεσσι πανέξοχος, ὅντε καλεῦσι

χρύσεον, ἀστράπτοντα περισσοκόμοισιν ἐθείραις,

οὐ λύκος, ἀλλὰ λύκου προφερέστατος αἰπύτατος θήρ,

χείλεσι χαλκείοισι τεθηγμένος, ἄσπετος ἀλκήν.

πολλάκι τοι καὶ χαλκὸν ἀτειρέα, πολλάκι λᾶαν

ἐμμενέως ἐτόρησε καὶ αἰχμήεντα σίδηρον.

καὶ κύνα Σείριον οἶδε καὶ ἀντέλλοντα φοβεῖται·

αὐτίκα δὴ ῥωχμὸν καταδύεται εὐρέος αἴης

ἠὲ κατὰ σπήλυγγος ἀφεγγέος, εἰσόκεν ἄζης

ἠέλιος παύσαιτο καὶ οὐλομένου κυνὸς ἀστήρ.

Ἄκμονες αὖ δοιοί, φόνιον γένος, αὐχένα βαιοί,

εὐρύτατοι νώτοισιν, ἀτὰρ λασιότριχε μηροὺς

καὶ πόδας ἠδὲ πρόσωπον ὀλίζονες, ὄμμασι βαιοί.

τῶν ὁ μὲν ἀργυρέοις νώτοις καὶ γαστέρι λευκῇ

παμφαίνει, δνοφερὸς δὲ μόνων ἄκρα νείατα ταρσῶν·

ὅν τινες ἰκτῖνον πολιότριχα φῶτες ἔλεξαν.

αὐτὰρ ὅ γε χροιῇσι μελαινομένῃσι πέφανται,

μείων μὲν προτέροιο, τὸ δὲ σθένος οὐκ ἐπιδευής.

θηρεύει δʼ ἔκπαγλον ἐπὶ πτώκεσσιν ὀρούων·

πᾶσαί τʼ ἐκ μελέων ὀρθαὶ φρίσσουσιν ἔθειραι.

Δηθάκι δʼ αὖτε λύκοι καὶ πορδαλίεσσι δαφοιναῖς

εἰς εὐνὴν ἐπέλασσαν, ὅθεν κρατερόφρονα φῦλα,

θῶες· ὁμοῦ δὲ φέρουσι διπλοῦν μεμορυγμένον ἄνθος,

μητέρα μὲν ῥινοῖσι, προσώποις δʼ αὖ γενετῆρα.

Τίγριδος αὖ μετέπειτα κλυτὸν δέμας ἀείδωμεν,

τῆς οὐ τερπνότερον φύσις ὤπασε τεχνήεσσα

ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν θηρῶν μετὰ πουλὺν ὅμιλον.

τόσσον δʼ ἐν θήρεσσι μέγʼ ἔξοχος ἔπλετο τίγρις,

ὅσσον ἐν ἠερίοισι ταὼς καλὸς οἰωνοῖσι.

πάντα μιν ἀθρήσειας ὀρέσβιον οἶα λέαιναν,

νόσφι μόνου ῥινοῖο, τὸν αἰόλον ἐστεφάνωται,

δαίδαλα πορφύροντα καὶ ἄνθεσι μαρμαίροντα.

τοίην μὲν πυρόεσσαν ὑπὸ βλεφάροισιν ὀπωπαὶ

μαρμαρυγὴν στράπτουσιν· ἀτὰρ δέμας ἔπλετο τοῖον,

καρτερόν, εὔσαρκον· τοίη δολιχόσκιος οὐρή·

τοῖα περὶ στομάτεσσι προσώπατα· τοῖον ὕπερθε

νεύει ἐπισκύνιον· τοῖοι σελαγεῦσιν ὀδόντες.

ὠκυτέρη τελέθει δὲ θοῶν πανυπείροχα θηρῶν·

αὐτῷ γάρ τε θέειν ἰκέλη Ζεφύρῳ γενετῆρι·

οὔτι γε μὴν γενετῆρι· τίς ἂν τάδε πιστώσαιτο,

θῆρες ὅτι δμηθεῖεν ὑπʼ ἠέρι νυμφευτῆρι;

ἔπλετο γὰρ κείνη κενεὴ φάτις, ὡς τόδε φῦλον

θῆλυ πρόπαν τελέθει καὶ ἀδέμνιον ἄρσενός ἐστι·

δηθάκι γάρ κεν ἴδοις πολυανθέα καλὸν ἀκοίτην·

ῥεῖα γὰρ οὐκ ἂν ἕλοις· δὴ γάρ τε λιπὼν ἑά τέκνα

ἐμμενέως φεύγει, θηρήτορας εὖτʼ ἂν ἴδηται·

ἡ δʼ ἕπεται σκύμνοισιν ἀνιάζουσά τε θυμόν,

χάρμα μέγʼ ἀγρευτῆρσι, πρὸς ἄρκυας ἰθὺς ἱκάνει.

Κάπρος ἐνυαλίοις δὲ μέγʼ ἔξοχος ἐν θήρεσσιν

εὐνὰς μὲν ποθέει πυμάτοις ἐνὶ βένθεσι κρημνῶν,

ἔξοχα δὲ στυγέει δοῦπον πολυηχέα θηρῶν.

θηλυτέρῃ δʼ ἀλίαστος ἐφορμαίνων ἀλάληται

καὶ μάλʼ ἐρωμανέων σφριγᾷ· κατὰ δʼ αὐχένος ὀρθαὶ

φρίσσουσι τρίχες, οἶα περισσολόφων πηλήκων,

ἀφρὸν ἀποσταλάει δὲ κατὰ χθονός· αὐτὰρ ὀδόντων

ἕρκος ἐπικροτέει λευκόχροον ἄσθματι θερμῷ·

καὶ χόλος ἀμφὶ γάμοισι πολὺ πλέον ἠέπερ αἰδώς.

θηλυτέρη δʼ εἴ μίν κεν ὑποπτήξασα μένῃσιν,

ἔσβεσε πάντα χόλον, κατὰ δʼ εὔνασε θηρὸς ἐρωήν·

εἰ δέ κʼ ἀνηναμένη φεύγῃ φιλοτήσιον εὐνήν,

αὐτίκʼ ὀρινόμενος θερμῷ πυρόεντι μύωπι

ἢ γάμον ἐξετέλεσσεν ἀνάγκῃ, ἶφι δαμάσσας,

ἢ νέκυν ἐν κονίῃσι βάλεν, γενύεσσιν ὀρούσας.

ἔστι δέ τις κάπροιο φάτις πέρι λευκὸν ὀδόντα

λάθριον ἐντὸς ἔχειν μαλερὴν πυρόεσσαν ἐνιπήν.

σῆμα δʼ ἐφημερίοισιν ἀριφραδὲς ἐρρίζωται·

ὁππότε γὰρ πολύς ὄχλος ἐπήτριμος ἀγρευτήρων

σὺν κυσὶν εὐτόλμοισι ποτὶ χθόνα θῆρα βάλωνται,

αἰχμῇσιν δολιχῇσιν ἐπασσύτερον δαμάσαντες,

δὴ τότʼ ἀπʼ αὐχένος εἴ τις ἀειράμενος τρίχα λεπτὴν

θηρὸς ἔτʼ ἀσθμαίνοντος ἐνιχρίμψειεν ὀδόντι,

αἶψα μάλα σφαιρηδὸν ἀνέδραμεν αἰθομένη θρίξ.

καὶ δʼ αὐτοῖσι κύνεσσιν ἐπὶ πλευρῇς ἑκάτερθεν,

ἔνθα συὸς γενύων πέλασαν αἴθωνες ὀδόντες,

ἴχνια πυρσευθέντα διὰ ῥινοῖο τέτανται.

Ὑστρίγγων δʼ οὔπω τι πέλει κατὰ δάσκιον ὕλην

ῥίγιον εἰσιδέειν οὔτʼ ἀργαλεώτερον ἄλλο·

τῶν ἤτοι μέγεθος μὲν ὁποῖα λύκοισι δαφοινοῖς,

βαιόν, ὀλιζότερον, κρατερὸν δέμας, ἀμφὶ δὲ ῥινὸς

τρηχείαις λασίαισι πέριξ πέφρικεν ἐθείραις,

ὁπποίαις θωρήξατʼ ἐχίνων αἰόλα φῦλα.

ἀλλʼ ὅτε μιν σεύωσιν ἀρείονες ἔξοχα θῆρες,

δὴ τότʼ ἐμήσατο τοῖα· θοὰς ἔφριξεν ἐθείρας

καί τʼ ὀπίσω νώτοισιν ἀκαχμένον ὠκυπέτῃσιν

ἰθὺς ἀκοντίζει μαλερὸν βέλος· ἀμφότερον δὲ

φεύγει τʼ ἐμμενέως καὶ ἀλευόμενος πολεμίζει.

δηθάκις ἔκτεινεν κύνα κάρχαρον· ὧδέ κε φαίης

αἰζηὸν τόξων δεδαηκότα τοξεύεσθαι.

τοὔνεκεν ὁππότε μιν θηρήτορες ὠπήσωνται,

οὔτι κύνας μεθιᾶσι, δόλον δʼ ἐπετεκτήναντο,

τὸν μετέπειτʼ ἐρέω, θηρῶν φόνον ὁππότʼ ἀείδω.

ἰχνεύμων βαιὸς μέν, ἀτὰρ μεγάλοισιν ὁμοίως

μέλπεσθαι θήρεσσι πανάξιος εἵνεκα βουλῆς

ἀλκῆς τε κρατερῆς ὑπὸ νηπεδανοῖσι μέλεσσιν.

ἦ γάρ τοι κέρδεσσι κατέκτανε διπλόα φῦλα,

ἑρπηστῆραςὄφεις καὶ ἀργαλέους κροκοδείλους,

κείνους Νειλῴους, φόνιον γένος· ὁππότε γάρ τις

θηρῶν λευγαλέων εὕδῃ τρίστοιχα πετάσσας

χείλεα καὶ χάος εὐρὺ καὶ ἄσπετον αἰόλον ἕρκος,

δή ῥα τότʼ ἰχνεύμων δολίην ἐπὶ μῆτιν ὑφαίνων

λοξοῖς ὀφθαλμοῖσιν ἀπείρονα θῆρα δοκεύει,

εἰσόκε τοι βαθὺν ὕπνον ἐπὶ φρεσὶ πιστώσηται·

αἶψα δʼ ἄρʼ ἐν ψαμάθοισι καὶ ἐν πηλοῖσιν ἐλυσθεὶς

ῥίμφʼ ἔθορεν, πυλεῶνα διαπτάμενος θανάτοιο

τολμηρῇ κραδίῃ, διὰ δʼ εὐρέος ἤλυθε λαιμοῦ.

αὐτὰρ ὅ γʼ ἐξ ὕπνου βαρυαέος ἔγρετο δειλός,

καὶ κακὸν ἐν λαγόνεσσι φέρων τόσον ἀπροτίελπτον,

πάντῃ μαινόμενος καὶ ἀμήχανος ἀμφαλάληται,

ἄλλοτε μὲν ποτὶ τέρματʼ ἰὼν μυχάτου ποταμοῖο,

ἄλλοτε δʼ αὖ ψαμάθοισι κυλινδόμενος ποτὶ χέρσον,

ἄγριον ἀσθμαίνων, στρωφώμενος ἀμφʼ ὀδύνῃσιν.

αὐτὰρ ὅ γʼ οὐκ ἀλέγει, γλυκερῇ δʼ ἐπιτέρπετʼ ἐδωδῇ·

ἥπατι δʼ ἄγχι μάλιστα παρήμενος εἰλαπινάζει·

ὀψὲ δέ τοι προλιπὼν κενεὸν δέμας ἔκθορε θηρός.

ἰχνεῦμον μέγα θαῦμα, μεγασθενές, αἰολόβουλε,

ὅσσην τοι κραδίη τόλμαν χάδεν. ὅσσον ὑπέστης,

ἀγχίμολον θανάτοιο τεὸν δέμας ἀμφὶς ἐρείσας.

ἀσπίδα δʼ ἰοφόρον τοίαις ἐδαμάσσατο βουλαῖς.

πᾶν δέμας ἐν ψαμάθοισι καλύψατο θῆρα δοκεύων,

νόσφι μόνης οὐρῆς τε καὶ ὀφθαλμῶν πυροέντων·

οὐρή οἱ δολιχὴ γὰρ ὀφιονέη τε τέτυκται,

ἄκροισιν κεφαληδὸν ἐειδομένοισι κορύμβοις,

ἄντα μελαινομένη, θηρῶν φολίδεσσιν ὁμοίη.

τὴν δʼ ὅτε φυσιόωσαν ἔχιν ψολόεσσαν ἴδηται,

ἀντία γυρώσας προκαλέσσατο θῆρα δαφοινήν.

ἀσπὶς δʼ ἰοφόρον πέλας ἀντήειρε κάρηνον,

στήθεά τʼ εὔρυνε, στυφελόν θʼ ὑπέσηρεν ὀδόντα,

μαρναμένη γενύεσσιν ἐτώσια λευγαλέῃσιν.

ἀλλʼ οὐκ ἰχνεύμων τότʼ ἀρήϊος ἐν ψαμάθοισι

δηθύνει, πικρῶν δὲ θορὼν ἐδράξατο λαιμῶν,

δαρδάπτει τε γένυσσιν ἑλισσομένην ἑκάτερθε,

καὶ νέκυν αὐτίκʼ ἔθηκʼ ἀποφώλιον ἐκπτύουσαν

πευκεδανὸν θανάτοιο φίλον, ζαμενῆ χόλον, ἰόν.

ναὶ μὴν αἰολόβουλος ἐπʼ ἀγραύλοισι μάλιστα

θηρσὶ πέλει κερδώ, μάλʼ ἀρήϊος ἐν πραπίδεσσι·

καὶ πινυτὴ ναίει πυμάτοις ἐνὶ φωλειοῖσιν,

ἑπταπύλους οἴξασα δόμους τρητάς τε καλιὰς

τηλόθʼ ἀπʼ ἀλλήλων, μή μιν θηρήτορες ἄνδρες

ἀμφὶ θύρῃ λοχόωντες ὑπὸ βροχίδεσσιν ἄγωνται·

ἀργαλέη γενύεσσι καὶ ἀντία δηρίσασθαι

θηρσί τʼ ἀρειοτέροισι καὶ ἀγρευτῆρσι κύνεσσιν.

εὖτε δὲ χεῖμα πέλει κρυερὸν βόσιός τε χατίζει,

γυμναὶ δʼ ἡμερίδες περὶ βότρυσιν ἰνδάλλονται,

δὴ τότε καὶ θηρᾶν πικρὴν ἐπὶ μῆτιν ὑφαίνει,

οἰωνούς τε δόλοισιν ἑλεῖν καί τέκνα λαγωῶν.

ἔννεπέ μοι κἀκεῖνα, πολύθροε Μοῦσα λιγεῖα,

μικτὰ φύσιν θηρῶν, διχόθεν κεκερασμένα, φῦλα,

πόρδαλιν αἰολόνωτον ὁμοῦ ξυνήν τε κάμηλον.

Ζεῦ πάτερ, ὅσσα νόησας, ὅσʼ εἴδεα νῶϊ φύτευσας,

ὅσσα βροτῖσιν ὄπασσας, ὅσʼ εἰναλίοις νεπόδεσσιν.

ὅς τόδʼ ἐμήσαο πάγχυ καμήλων αἰόλον εἶδος,

ἀμφιέσας ῥινοῖσιν ἀναιδέσι πορδαλέοισι

φαίδιμον, ἱμερόεν, τιθασὸν γένος ἀνθρώποισι.

δειρή οἱ ταναή, στικτὸν δέμας, οὔατα βαιά,

ψιλὸν ὕπερθε κάρη, δολιχοὶ πόδες, εὐρέα ταρσά,

κώλων δʼ οὐκ ἴσα μέτρα, πόδες τʼ οὐ πάμπαν ὁμοῖοι,

ἀλλʼ οἱ πρόσθεν ἔασιν ἀρείονες, ὑστάτιοι δὲ

πολλὸν ὀλιζότεροι, κατά τʼ ὀκλάζουσιν ὁμοῖοι.

ἐκ δὲ μέσης κεφαλῆς δίδυμον κέρας ἰθὺς ὀρούει,

οὔ τι κέρας κερόεν, παρὰ δʼ οὔατα μεσσόθι κόρσης

ἀβληχραὶ κροτάφοισιν ἐπαντέλλουσι κεραῖαι·

ἄρκιον, ὡς ἐλάφοιο, τέρεν στόμα, λεπταλέοι τε

ἐντὸς ἐρηρέδαται γαλακόχροες ἀμφὶς ὀδόντες·

αἴγλην παμφανόωσαν ἀπαστράπτουσιν ὀπωπαί.

οὐρὴ δʼ αὖτʼ ἐλαχεῖα, θοαῖς ἅτε δορκαλίδεσσιν,

ἄκραισιν μετόπισθε μελαινομένῃσιν ἐθείραις.

ναὶ μὴν ἄλλο γένεθλον ἐμοῖς ἴδον ὀφθαλμοῖσιν

ἀμφίδυμον, μέγα θαῦμα, μετὰ στρουθοῖο κάμηλον·

τὴν ἔμπης κούφοις μεταρίθμιον οἰωνοῖσι

καὶ πτερόεσσαν ἐοῦσαν ἐμαὶ μέλψουσιν ἀοιδαί,

οὕνεκεν ἡμετέρης μιν ἕλεν νόμος αἰόλος ἄγρης.

οὔτε γὰρ ὀρνίθων σφε δαμάσσατο δήϊος ἰξός,

οὔτε διηερίην δόνακες πατέοντες ἀταρπόν.

ἀλλʼ ἵπποι σκύλακές τε θοοὶ καὶ ἀείδελα δεσμά.

τῆς ἤτοι μέγεθος μὲν ὑπέρβιον, ὅσσον ὕπερθε

νώτοις εὐρυτάτοισι φέρειν νεοθηλέα κοῦρον·

καὶ πόδες ὑψιτενεῖς, ἴκελοι νωθροῖσι καμήλοις,

ὁπποῖον θαμινῇσιν ἀρηράμενοι φολίδεσσι

σκληρῇς ἄχρι διπλῆς ἐπιγουνίδος· ὕψι δʼ ἀείρει

βαιὴν μὲν κεφαλήν, πολλὴν δὲ τανύτριχα δειρὴν

κυανέην· κείνῃσι πολὺ πτερόν· οὐ μὲν ὕπερθεν

ἠέρος ὑψιπόροισιν ἐπιπλώουσι κελεύθοις,

ἀλλʼ ἔμπης θείειν ποσσὶ κραιπνοὶ τελέθουσαι

αὐτοῖσιν φορέουσιν ἴσον τάχος οἰωνοῖσιν.

οὐδὲ μὲν ὀρνίθεσσιν ὁμοίϊος ἀμβαδὸν εὐνή,

Βάκτριον οἷα δὲ φῦλον ἔχουσιν ἀπόστροφα λέκτρα·

τίκτει δʼ ἄπλετον ᾠόν, ὅσον χαδέειν τόσον ὄρνιν,

κυκλόσε λαϊνέοις θωρησσόμενον κελύφεσσι.

πτῶκας ἀείδωμεν, θήρης ἐρίδωπον ὀπώρην.

σῶμα πέλει τυτθόν, λάσιον, δολιχώτατον οὖας,

βαιὸν ὕπερθε κάρη, βαιοὶ πόδες, οὐκ ἴσα κῶλα·

χροιὴν δʼ ἀμφιέσαντʼ ἀνομοίϊον· οἱ μὲν ἔασι

κυάνεοι δνοφεροί τε μελάμβωλον κατʼ ἄρουραν,

ξανθοὶ δʼ αὖθʼ ἕτεροι πεδίων ἐπὶ μιλτοπαρῄων·

αὐτὰρ ἐρίγληνοι χαροπὸν στράπτουσιν ὀπωπαὶ

κανθὸν ἀγρυπνίῃ κεκορυθμένον· οὔποτε γὰρ δὴ

ὕπνον ἐπὶ βλεφάροισιν ἀποβρίξαντες ἕλοντο,

δειδιότες θηρῶν τε βίην μερόπων τε θοὸν κῆρ·

νυκτὶ δέ τʼ ἐγρήσσουσι καὶ ἐς φιλότητα μέλονται·

νωλεμὲς ἱμείρουσι γάμων, ἔτι δʼ ἔγκυοι οὖσαι

οὔποτʼ ἀναίνονται πόσιος πολύθουρον ἐρωήν,

οὐδʼ ὅτε γαστρὶ φέρωσι πολύσπορον ὠκὺν ὀϊστόν·

ἔξοχα γὰρ τόδε φῦλον, ὅσʼ ἄπλετος ἔτραφεν αἶα,

πουλυγόνον τελέθει· τὸ μὲν ἄρ ποθι νηδύος ἐκτὸς

ἔμβρυον ἐκθρώσκει τετελεσμένον, ἄλλο δʼ ἔσωθεν

νόσφι τριχὸς φορέει, τὸ δʼ ἄρʼ ἡμιτέλεστον ἀέξει,

ἄλλο δʼ ἄναρθρον ἔχει θορόεν βρέφος ὠπήσασθαι·

ἑξείης τίκτει δέ, καὶ οὔποτε θῆλυς ἀναιδὴς

λήθετο μαχλοσύνης· τελέει δʼ ὅσα θυμὸς ἀνώγει,

οὐδʼ αὐταῖς ὠδῖσιν ἀνηναμένη Κυθέρειαν.