De Pvpillis an Aliqvid a Se Alienare Possvnt.

§ 80. Nunc admonendi sumus neque feminam neque pupillum sine tutoris auctoritate rem mancipi alienare posse; nec mancipi uero feminam quidem posse, pupillum non posse.

Inst 2, 8, 2.

§ 81. Ideoque si quando mulier mutuam pecuniam alicui sine tutoris auctoritate dederit, quia facit eam accipientis, cum scilicet pecunia res nec mancipi sit, contrahit obligationem.

Inst. l. c.

§ 82. At si pupillus idem fecerit, | quia non facit accipientis s—, nullam | contrahit obligationem; unde pupillus uindicare quidem nummos suos potest, sicubi extent, id | est eos petere suos ex iure Quiritium esse—|— repetere potest s—|tere. unde de pupillo quidem quaeritur, an num—|—quos mutuos dedit, ab eo qui accepit, —|— actione eos persequi possit, quoniam—|—potest.

Inst l. c.

§ 83. At ex contrario | omnes res tam mancipi quam nec mancipi mulieribus et pupillis sine tutoris auctoritate solui possunt, quoniam meliorem condicionem suam facere eis etiam sine tutoris auctoritate concessum est.

§ 84. Itaque si debitor pecuniam pupillo soluat, facit quidem pecuniam pupilli, sed ipse non liberatur, quia nullam obligationem pupillus sine tutoris auctoritate dissoluere potest, quia nullius rei alienatio ei sine tutoris auctoritate concessa est; sed tamen si ex ea pecunia locupletior factus sit et adhuc petat, per exceptionem doli mali summoueri potest.

Inst. l. c.

§ 85. Mulieri uero etiam sine tutoris auctoritate recte solui potest; nam qui soluit, liberatur obligatione, quia res nec mancipi, ut proxime diximus, a se dimittere mulieres etiam sine tutoris auctoritate possunt. quamquam hoc ita est, si accipiat pecuniam; at si non accipiat, sed habere se dicat et per acceptilationem uelit debitorem sine tutoris auctoritate liberare, non potest.

Inst. l. c.